glorificabat deū. Reſpōdens aūt archiſynagogus indignās: qꝛ ſabbatis curaſſet ieſus.dicebat turbe. Sex dies ſunt in qͥbus oportet oꝑari. In his gͦ venite et curamī: ⁊ nō indie ſabbati. Rn̄dens aūt ad illum dn̄s dixitHypocrite vnuſquiſqꝫ vr̄m ſabbato nō ſoluit bouem ſuū: aut aſinū a p̄ſepio ⁊ ducit adaqͣre? Hanc aūt filiā abrae quaꝫ alligauit ſathanas ecce decem ⁊ octo annis: nō oportuit ſolui a vinculo iſto die ſabbati? Et hec cuꝫdiceret erubuſcebāt omēs aduerſarij eius: ⁊oīs ppl̓s gaudebat in vniu̓ſis q̄ gl̓oſe fiebantab eo. Dicebat gͦ. Cui ſil̓e eſt regnū dei ⁊ cuiꝓpat. 13. d. ſimile eſtimabo illud ¶ Sil̓e eſt gn̓o ſynapisMar. 4.ſ. qd̓ acceptū hō miſit in hortū ſuū ⁊ creuit: etfactū eſt in arborē magnā: ⁊ volucres celi reqͥeuerunt in ramis eius. Et iterū dixit. CuiMat. 13. d. ſil̓e eſtimabo regnum dei ¶ Sil̓e eſt fermetoqd̓ acceptū ml̓er abſcōdit in farine ſata tria:Mat 9. g. donec fermētaret̉ totū. ¶ Et ibat ꝑ ciuitates⁊ caſtella docēs: ⁊ iter faciēs in hierl̓m. Aitaūt illi qͥdaꝫ. Dn̄e: ſi pauci ſunt qͥ ſaluanturIp̄e aūt dixit ad illos. ¶ Cōtēdite intrare ꝑMat. 7. c. anguſtā portā: qꝛ multi dico vob̓ q̄rēt intrare ⁊ nō poterūt. Cū aūt intrauerit pat̓ famiIoh̓ .7. clias ⁊ clauſerit oſtiuꝫ incipieris foris ſtare:⁊ pulſare ad oſtiū dicentes. dn̄e aꝑi nob̓: etrn̄dēs dicet vobis ¶ Neſcio vos vnde ſitis.Tunc incipietis dicere. Manducauimꝰ cōvx.ram te ⁊ bibimus. ⁊ ī plateis noſtrꝭ docuiſtiEt dicet vob̓. Neſcio vos vn̄ ſitis. ¶ Diſcexx.dite a me omēs operarij iniqͥtatis. ¶ Ibi eritfletus ⁊ ſtridor dētiuꝫ: cum videritis abraā⁊ yſaac ⁊ iacob ⁊ omēs ꝓphetas in regͦ dei.Mat. 8. c.vos āt expelli foras. ¶ Et veniēt ab oriēte ⁊occidēte ⁊ aqͥlone ⁊ auſtro: ⁊ accūbent ī regͦdei ¶ Et ecce ſunt nouiſſimi qͥ erāt pͥmi. ⁊ ſūtMat. 19. g.Mar. 10. epͥmi qͥ erant nouiſſimi. In ip̄a die acceſſerūtqͥdā phariſeorū dicētes illi. Exi ⁊ vade hīcqꝛ herodes vult te occidere. Et ait ill̓. Itē etdicite vulpi illi. Ecce eijcio demonia ⁊ ſanitates ꝑficio hodie ⁊ cras: ⁊ tertia die conſumor. Uerūtn̄ oportet me hodie ⁊ cras et ſequenti die ambulare: qꝛ nō capit ꝓphetā ꝑhat. 23. gire exͣ hierl̓m. ¶ Hierl̓m hierl̓m q̄ occidis ꝓphetas ⁊ lapidas eos qͥ mittunt̉ ad te. Quotiens volui cōgregare filios tuos quēadmodum auis nidum ſuū ſub pennis. ⁊ noluiſtiEcce relinquet̉ vob̓ domus vr̄a deẜta. Dico aūt vobis: qꝛ nō videbitꝭ me dōec veniatcū dicetis: bn̄dictꝰ qͥ veīt ī noīe dn̄i. XIIIIT factū eſt cū introiſſet ih̓s ī domuꝫcuiuſdā pͥncipis phariſeoruꝫ ſabbato māducare panē et ip̄i obẜuabanteum. Et ecce hō qͥdā hydropicus erat an̄illum. Et reſpondens ieſus dixit ad legiſperiLucastos ⁊ phariſeos dicens. ¶ Si licet ſabbato cu Mat. 12. b.rare? At illi tacuerunt. Ipſe ꝟo app̄henſumMar. 3. a.sͣ. 6. b.ſanauit eū ac dimiſit. Et reſpōdens ad illosdixit. ¶ Cuius veſtrū aſinꝰ aut bos ī puteuꝫcadet: ⁊ nō cōtinuo extrahet illuꝫ die ſabbati? Et non poterāt ad hec reſpōdere illi ¶ Di sͣ. 13. e.cebat aūt ⁊ ad īuitatos ꝑabolam: intendensquomō pͥmos accubitus eligerēt: dicens ad Mat. 23. b.Mar. 12. g.illos. Cum inuitatus fueris ad nuptias nōdiſcūbas in pͥmo loco: ne forte honoratior teſit inuitatus ab illo. ⁊ veniens is qui te et illum vocauit: dicat tibi: da huic locuꝫ: ⁊ tūcincipias cum rubore nouiſſimū locū tenere.Sed cuꝫ vocatus fueris vade recūbe in nouiſſimo loco: vt cū venerit qͥ te inuitauit dicat tibi. Amice aſcende ſuꝑius. Tunc erit tibi gloria corā ſiml̓ diſcumbentibꝰ ſqꝛ oīs qͥ Mat 23. b.ſe exaltat humiliabit̉: ⁊ qͥ ſe humiliat exalta/ Iac. ⁊. c.bitur. Dicebat aūt ⁊ ei qͥ ſe inuitauerat. Cūfacis prandium aut cenā: noli vocare aīcostuos neqꝫ fratres tuos: neqꝫ cognatos neqꝫvicinos neqꝫ diuites: ne forte ⁊ ipſi te reinuitent: ⁊ fiat tibi retributio ¶ Sed cuꝫ facis cō­ Thobie .4.uiuiū voca pauꝑes: debiles: claudos et cecos ⁊ beatus eris. qͥa non habēt retribueretibi. Retribuet̉ em̄ tibi in reſurrectōe iuſto­ 3rum. Hec cum audiſſet qͥdā de ſiml̓ diſcumbentibus dixit illi: ¶ Beatus qͥ manducabit̉ Pͣsͣ. .77.panem in regno dei. At ip̄e dixit ei ¶ Homo Mat. 22. a.qͥdam fecit cenam magnā: ⁊ vocauit ml̓tos. Apo. 19. b.Et miſit ẜuum ſuuꝫ hora cene dicere inuitatis vt venirēt: quia iam parata ſunt omnia.Et ceperūt ſimul omēs excuſare. Primꝰ dixit ei: Uillam emi: ⁊ neceſſe habeo exire etvidere illam. Rogo te habe me excuſatum.Et alius dixit. Iuga boum emi qͥnqꝫ: et eoꝑbare illa. Rogo te: habe me excuſatuꝫ. Etaliꝰ dixit. Uxorem duxi: ⁊ ideo non poſſumvenire. Et reuerſus ſeruus nūciauit hec domino ſuo. Tūc iratus pat̓familias dixit ſeruo ſuo. Exi cito in plateas ⁊ vicos ciuitatis⁊ pauꝑes ac debiles ⁊ cecos ⁊ claudos ītroduc huc. Et ait ſeruus. Dn̄e factum eſt vt īperaſti: ⁊ adhuc locus eſt. Et ait dn̄s ſeruo.Exi in vias ⁊ ſepes ⁊ cōpelle intrare: vt impleatur domus mea ¶ Dico aūt vob̓: qꝛ nēo Math̓. 6. c.viroꝝ illorū qui vocati ſunt guſtabit cenaꝫmeā. Ibāt autē turbe multe cum eo: et conu̓ſus dixit ad illos. ¶ Si quis venit ad me et Mat. 10. g.non odit patreꝫ ſuum ⁊ matrem ⁊ vxorem ⁊filios et fratres ⁊ ſorores: adhuc aūt ⁊ aīamſuā: non poteſt meus eſſe diſcipulus. ¶ Et qͥ Mat. 10. g.non baiulat crucē ſuam ⁊ venit poſt me: nōet. 16. f.Mar. 8. g.poteſt meus eſſe diſcipulus. Quis em̄ ex vosͣ. 9. c.bis volens turrim edificare: nonne prius ſedens computat ſumptus qui neceſſarij ſunt