lCasrit ⁊ meos ſermones: hūc filiꝰ hominis erubeſcet cum venerit in maieſtate ſua ⁊ patrisMat. 16. g. ⁊ ſanctorū angeloꝝ. ¶ Dico aūt vobis: veMar. 9. a. re ſunt aliqͥ hic ſtātes: qͥ nō guſtabūt mortēMat. 17. a. donec videāt regnū dei Factū eſt aūt poſtMar 9. a. hec ꝟba fere dies octo: ⁊ aſſumpſit petrū etiacobū ⁊ iohannē: ⁊ aſcendit in montem vtoraret. Et facta eſt dū oraret ſpecies vultuseius altera: ⁊ veſtitus eiꝰ albus ⁊ refulgēs.Et ecce duo viri loq̄bant̉ cū illo. Erāt autēmoyſes ⁊ helias viſi in maieſtate: ⁊ dicebātexceſſum eiꝰ quē cōpleturus erat in hierl̓m.Petrꝰ ꝟo ⁊ qͥ cū illo erāt: grauati erāt ſōno.Et euigilātes viderūt maieſtatē eiꝰ ⁊ duosviros qui ſtabāt cū illo. Et factū eſt cū diſcederēt ab illo: ait petrꝰ ad ih̓m. Preceptorbonū eſt nos hic eſſe: ⁊ faciamus tria tab̓nacula: vnū tibi: ⁊ vnū moyſi: ⁊ vnū helie. Reſciens qͥd diceret. Hec aūt illo loquēte: fcā ēnubes ⁊ obumbrauit eos: ⁊ timuer̄t intranMat. 3. g.tibꝰ ill̓ in nubē ¶ Et vox facta eſt de nube diet. 17. b.cens. Hic eſt filiꝰ meus dilectꝰ: ip̄m audite.Mar. 1. b.Et dū fieret vox: inuentus eſt ieſus ſolus: ⁊Eſa. 42.ip̄i tacuerunt ⁊ nemī dixerunt in illis diebꝰ2. Pe. j. d.qͥcqͣꝫ ex his q̄ viderāt ¶ Factū eſt autē in ſeet. sͣ. 3. e.Mat. 17. d. quenti die deſcendentibꝰ ill̓ de mōte occurMar. 10. c. rit ill̓ turba ml̓ta. Et ecce vir de turba exclamauit dicēs. Mgr̄ obſecro te: reſpice ī filiūmeū: qꝛ vnicus eſt mihi. Et ecce ſpūs apprehendit eū ⁊ ſubito clamat ⁊ elidit ⁊ diſſipateū cū ſpuma: ⁊ vix diſcedit dilaniās eū. Etrogaui diſcipl̓os tuos vt eijcerēt illū: ⁊ nonMat. 17. e.potuerūt. Reſpondens aūt ieſus dixit. ¶ OMar. 9. c.generatio in fidel̓ ⁊ ꝑu̓ſa: vſqꝫ quo ero apudvos ⁊ patiar vos? Adduc huc filium tuumEt cū accederet eliſit illū demoniū ⁊ diſſipauit. Et increpauit ih̓s ſpūm immundū ⁊ ſanauit pueꝝ: ⁊ reddidit illū patri eiꝰ. Stupebant autē oēs in magnitudine dei. Oībuſqꝫmirātibꝰ ī oībꝰ q̄ faciebat: dixit ad diſcipulos ſuos. Ponite vos in cordibꝰ veſtris ſerHat. 17 f. mones iſtos. ¶ Filius em̄ hoīs: futurum eſtvt tradat̉ in manus hoīm. At illi ignorabātꝟbum iſtud: ⁊ erat velatū an̄ eos vt nō ſentirent illud: ⁊ timebāt eū interrogare de hͦ verihat. 1s. a. bo ¶ Intrauit aūt cogitatio in eos: qͥs eoruꝫmaior eſſet. At ieſus vidēs cogitatiōes cordis illoꝝ apprehendit puerū: ⁊ ſtatuit illū ſecus ſe ⁊ ait ill̓. Quicūqꝫ ſuſceꝑit pueꝝ iſtuꝫin noīe meo me recipit. Et quicūqꝫ me receperit recipit eū qui me miſit Nā qͥ minor eſtinter vos oēs: hic maior eſt ¶ Rn̄dens autēiohānes dixit. Preceptor vidimꝰ quendaꝫin noīe tuo eijcientē demonia ⁊ ꝓhibuimuseū: qꝛ nō ſequit̉ nobiſcū. Et ait ad illos ih̓s.Nolite ꝓhibere. Qui em̄ nō ē adu̓ſum vosꝓ vobis eſt. Factū eſt autē dum cōplerent̉dies aſſumptiōis eius: ⁊ ip̄e faciē ſuam firmauit vt iret in hierl̓m. Et miſit nuncios an̄ꝯſpectum ſuū: ⁊ euntes intrauerūt in ciuitatem ſamaritanoꝝ vt pararent illi. Et nō receperunt eū: quia facies eius erat eūtis hieruſalē. Cum vidiſſent autē diſcipuli eius iacobus ⁊ iohānes dixerunt. Domīe vis dicimus vt ignis deſcendat de celo ⁊ cōſummatillos? Et cōuerſus increpauit illos dicens.Neſcitis cuius ſpūs eſtis. Filius hoīs nō Mat. 18. b.venit aīmas ꝑdere ſed ſaluare. Et abieruntin aliud caſtellū¶ Factū eſt aūt ambulātibꝰ Mat. 8. d.illis in via dixit quidā ad illū. Sequar te qͦcunqꝫ ieris. Dixit illi ieſus Uulpes foueashabent: ⁊ volucres celi nidos ¶ Filiꝰ aūt ho 3. Regū. 19.mīs nō habet vbi caput ſuū reclinet Ait au­ Pat. 8. d.tem ad alteꝝ ¶ Seq̄re me. Ille autem dixit Mat. s. e.Dn̄e ꝑmitte mihi pͥmū ire: ⁊ ſepelire patreꝫmeū. Dixitqꝫ ei ih̓s. Sine vt mortui ſepeliant mortuos ſuos: tu aūt vade ⁊ annūcia regnum dei. Et ait alter. Seqͣr te dn̄e: ſed permitte mihi pͥmū renūciare his qͥ domi ſunt.Ait ad illum ieſus. Nemo mittens manumſuam ad aratrum ⁊ aſpiciens retro: aptꝰ eſtregno dei.Oſt hec autē deſignauit dn̄s ⁊ aliDos ſeptuagītaduos: ⁊ miſit illos binos ante faciem ſuā in omnē ciuitatem ⁊ locum quo erat ip̄e venturus. Et dicebat illi. ¶ Meſſis quidē ml̓ta: operarij autē Mat. 9. g.pauci. Rogate ergo dn̄m meſſis vt mittatoperarios in meſſem ſuā ¶ Ite: ecce ego mit/ Mat. 10. c.to vos ſicut agnos inter lupos. Nolite portare ſacculum neqꝫ perā neqꝫ calciamēta: etneminē ꝑ viā ſalutaueritꝭ ¶ In quācunqꝫ do Mat. 10. b.mum intraueritis: pͥmuꝫ dicite pax huic do Mar. 6. b.mui: ⁊ ſi ibi fuerit filus pacis requieſcet ſuꝑillum pax vr̄a: ſinautē ad vos reuertet̉. Ineadem autem domo mane: edētes ⁊ bibētesq̄ apud illos ſunt ¶ Dignus eſt em̄ operariꝰ Mat. 10. b.mercede ſua. Nolite trāſire de domo in do et. 20. b.mum. Et in quācūqꝫ ciuitatē intraueritis ⁊ſuſceperint vos: māducate q̄ apponūt̉ vob̓⁊ curate infirmos qͥ in illa ſuntſ ⁊ dicite illis Mat. 10. b.appropinqͣbit ī vos regnū dei. In quācūqꝫ Mªr. 16. f.aūt ciuitatē intraueritis ⁊ nō ſuſceperit vosexeūtes in plateas eius dicite. Etiā puluerēqui adheſit nobis d̓ ciuitate vr̄a extergimꝰin vos. Tn̄ hͦ ſcitote qꝛ appropinqͣbit reguūdei. Dico vob̓: qꝛ ſodomis in die illa remiſſius erit qͣꝫ illi ciuitati ¶ Ue tibi cororaim ve̓ ꝙat. .ii. e.tibi bethſaida: qꝛ ſi in tyro ⁊ ſidone facte fuiſſent ꝟtutes q̄ facte ſunt in vob̓: olim ī cilicio ⁊ cinere ſedētes peniterēt. Ueruntū tyro⁊ ſidoni remiſſius erit in iudicio qͣꝫ vob̓. Et