Lucasingredi. Et ꝑmiſit illis Exierūt ergo demonia ab hoīe: ⁊ intrauerūt in porcos: ⁊ impetu abijt grex ꝑ p̄ceps in ſtagnū: ⁊ ſuffocatꝰ ēMar. 5. b.¶ Qd̓ vt viderūt factū qͥ paſcebant: fugerūt⁊ nunciauerūt in ciuitatē ⁊ ī villas. ExierūtIoh̓ .10. c.aūt videre qd̓ factū eſt: ⁊ venierūt ad ih̓m: ⁊inuenerūt hoīem ſedentē a quo demonia exierant veſtitū: ac ſana mēte ad pedes eius ⁊timuerūt. Nūciauerūt aūt ill̓ ⁊ qui viderātquō ſanus factꝰ eſſet a legiōe. Et rogauerūtillū oīs ml̓titudo geraſenorū: vt diſcederetPar. 56ab ip̄is: qꝛ magͦ timore tenebant̉. ¶ Ip̄e aūtaſcendēs nauim reu̓ſus eſt. Et rogauit illuꝫvir: a quo demonia exierāt vt cum eo eſſet.Dimiſit aūt eū ih̓s dicens. Redi in domuꝫtuā: ⁊ narra qͣꝫta tibi fecit deus. Et abijt pervniu̓ſam ciuitatē p̄dicans qͣꝫta illi feciſſet ieMat.9. d.ſus ¶ Factū eſt aūt cum rediſſet ieſus: exceMar. 5. d.pit illū turba. Erāt aūt oēs expectātes eumIoh̓ .4. g.Et ecce venit vir cui nomē iayrus: ⁊ ip̄e pͥnceps ſynagoge erat ⁊ cecidit ad pedes Ieſurogans eū vt intraret in domū eius: qꝛ vnica filia erat ei fere annoꝝ duodecī: ⁊ hec moriebat̉: Et contigit dū iret: a turb̓ cōpͥmebaMat. 9. d.tur ¶ Et mulier q̄dā erat in fluxu ſanguinisMar. 5. d.ab annis duodecī: q̄ in medicos erogaueratoēm ſub̓am ſuam: nec ab vllo potuit curari.Acceſſit retro ⁊ tetigit fimbriā veſtimēti eiꝰ⁊ ꝯfeſtī ſtetit fluxus ſanguīs eiꝰ. Et ait ih̓s.Quis eſt qͥ me tetigit? Negātibus aūt oībꝰdixit petrus ⁊ qͥ cū illo erant. Preceptor turbe te cōprimūt ⁊ affligunt ⁊ dicis qͥs me tetigit. Et dixit ih̓s. Tetigit me aliquis? Nā etego noui ꝟtutem de me exiſſe. Uidēs auteꝫml̓r qꝛ nō latuit: tremēs venit ⁊ ꝓcidit antepedes eius: ⁊ ob quā cauſam tetigerit eū indicanit corā oī ppl̓o: ⁊ quēadmodū ꝯfeſtimMat. 6. e.ſanata ſit. At ip̄e dixit ei ¶ Filia: fides tua teMar. 3. f.ſaluā fecit. Uade in pace. Adhuc illo loquēte: venit quidā ad pͥncipem ſynagoge dicēsei: qꝛ mortua eſt filia tua: noli vexare illum.Ieſus aūt audito hͦ ꝟbo rn̄dit patri puelle.Noli timere: crede tm̄ ⁊ ſalua erit. Et cū veniſſet domū nō ꝑmiſſit intrare ſecū quēqͣꝫ: niſi petrū ⁊ iacobū ⁊ iohannē: ⁊ pr̄em ⁊ mr̄empuelle. Flebant aūt oēs ⁊ plangebant illamMat. .9. e.At ille dixit. Nolite flere ¶ Nō ē mortua puMar. 5. della ſed dormit. Et deridebāt eū: ſcientes prIoh̓. 11. b.mortua eſſet. Ip̄e aūt tenens manū eis claMat. 9. e.mauit dicens ¶ Puella ſurge: ⁊ reuerſus eſtMar. 5. g.ſpūs eīus: ⁊ ſurrexit cōtinuo Et iuſſit illi dare manducare. Et ſtupuerūt parētes eiꝰ quiMar. 5. g. bus p̄cepit ¶ Ne alicui dicerēt qd̓ factū erat¶ Onuocatis aūt ieſus duode­ ſXMat. 10. a.c I cim apl̓is: dedit ill̓ ꝟtutē ⁊ ptātemMar. 6. b.ſuꝑ oīa demonia ſ⁊ vt languores cuMat. 10. a.Mar. 3. c.rarēt. Et miſit illos p̄dicare regnū dei: ⁊ ſanare infirmos. ¶ Et ait ad illos. Nihil tuleri Mat. 10. b.tis in via: neqꝫ ꝟgam neqꝫ peraꝫ neqꝫ panēªʰ ar. 6. b.neqꝫ pecuniā: neqꝫ duas tunicas habeatis.Et in quācūqꝫ domū intraueritis ibi manete ⁊ inde ne exeatis. ¶ Et qͥcunqꝫ nō recepe. Mat. 10. c.ridt vos: exeūtes de ciuitate illa: etiā pulueMar. 6. b.rem pedū vr̄oꝝ excutite in teſtimoniū ſupraᵍActu. 13. d.illos. ¶ Egreſſi aūt circūibāt ꝑ caſtella: euā­ Mar. 6. b.gelizantes ⁊ curātes vbiqꝫ ¶ Audiuit auteꝫ Mat. 14. a.Mar. 5. b.herodes tetrarcha oīa q̄ fiebāt ab eo: ⁊ heſitabat eo ꝙ diceret̉ a quibuſdā: qꝛ ioh̓es ſurrexit a mortuis: a quibuſdā ꝟo qꝛ helias apparuit: ab alijs aūt qꝛ ꝓpheta vnus de antiqͥs ſurrexit. Et ait hcrodes ¶ Iohannē ego Mat. 6. c.decollaui Quis eſt aūt iſte de qͦ ego talia audio? Et q̄rebat videre eū ¶ Et reu̓ſi apoſtoliMar. 6. dMat .14. c.narrauerūt illi q̄cūqꝫ fecer̄t Iaſſumptis illis Ioh̓. 6. a.ſeceſſit ſeorſum in locū deẜtum qͥ eſt bethſaide. Qd̓ cū cogͦuiſſent turbe ſecute ſunt illum⁊ excepit eos ⁊ loq̄bat̉ ill̓ de regno dei ⁊ eoſqͥ cura indigebāt: ſanabat ¶ Dies aūt ceꝑat Mat. 14. c.declinare. Et accedentes duodecī dixeruntMar. 6. e.Ioh̓. .6. a.illi. Dimitte turbas vt eūtes in caſtella villaſqꝫ q̄circa ſunt diuertāt ⁊ inueniant eſcasqꝛ hic in loco deẜto ſumus. Ait aūt ad illos¶ Uos date ill̓ manducare. At illi dixerunt Mat. 14. c.¶ Non ſunt nob̓ plus qͣꝫ qͥnqꝫ panes et duoMar. 6. e.Mat .14. d.piſces: niſi forte nos eamꝰ ⁊ emamꝰ in oēm ꝓar. c. e.hāc turbā eſcas. Erāt aūt fere viri qͥnqꝫ mi Ioh̓. 6. a.lia. Ait aūt ad diſcipulos ſuos. Facite illosdiſcūbere ꝑ cōuiuia qͥnqͣgenos ⁊ ita fecerūtEt diſcubuerūt oēs. ¶ Acceptis autē qͥnqꝫMat. 14. d.Mar. §. f.panibus ⁊ duobus piſcibꝰ. reſpexit in celuꝫIoh̓. 6 b.⁊ bn̄dixit illis. ⁊ fregit ⁊ diſtribuit diſcipul̓ſuis vt ponerent an̄ turbas. Et manducauerunt oēs ⁊ ſaturati ſunt. Et ſublatum eſt qd̓ſuꝑfuit ill̓ fragmentorū cōphini duodecimMat. 16. d¶ Et factū eſt cū ſolus eſſet orans: erant cumMar. 8. e.illo ⁊ diſcipuli: ⁊ interrogauit illos dicens.Quē me dicūt eſſe turbe. At illi reſpōderunt⁊ dixerūt. Ioh̓em baptiſtā. alij aūt heliam.alij ꝟo qꝛ vnus ꝓph̓a de pͥoribus ſurrexit.Dixit aūt illis. Vos aūt quē me eſſe dicitisRn̄dens ſimō petrꝰ dixit. Chriſtū dei. ¶ At Mat. 16. d.ille increpās illos p̄cepit ne cui dicerēt. hocᵐªʳ. ᵍre.dicēs ¶qꝛ oportet filiū hoīs ml̓ta pati ⁊ re ꝓ Mat. 16. e.bari a ſenioribꝰ ⁊ pͥncipibꝰ ſacerdotū ⁊ ſcrib̓ ᵐªˣ.ᵍ. ᶠ.⁊ occidi. ⁊ tertia die reſurgere. ¶ Dicebat āt Mat. 16. f.ad oēs Si qͥs vult poſt me veīre. abneget ſeMar.8. 8.ī. 14. f.metip̄m: ⁊ tollat crucē ſuā qͦtidie. ⁊ ſeqͣt̉ meQui em̄ voluerit aīaꝫ ſuā ſaluā facere ꝑdetillā. Nā qͥ ꝑdiderit aīaꝫ ſuā ꝓpter me: ſaluāfaciet illam Quid em̄ ꝓficit hō ſi lucret̉ vniuerſum mundū: ſe autem ip̄m perdat et de? Mat. 10. f.trimentum ſui faciat. ¶ Nam qui me erubue Mar. 8. s.