MarcusMat. 12. g. cebat ſpiritum immundum habet. ¶ Et veniunt mater eius et fratres. et foris ſtantesLuc̄. 8. c.miſerunt ad eum vocantes eum. Et ſedebatcirca euꝫ turba. et dicunt ei. Ecce mat̓ tua etfratres tui foris querūt te. Et rn̄dēs eis ait.Que eſt mater mea ⁊ fratres mei? Et circūſpiciens eos qͥ in circūitū eius ſedebant ait:Ecce mater mea ⁊ fratres mei. Qui em̄ fecerit voluntatem dei: hic frater meus et ſorormea ⁊ mater mea eſt.IIIIT iterū cepit docere ad mare: ⁊ congregata eſt ad eū turba ml̓ta. ita vt īnauim aſcendens ſederet in mari: etoīs turba circa mare ſuꝑ terraꝫ erat. et docebat eos in ꝑabol̓ multa. ⁊ dicebat illis in doctrina ſua. Audite. Ecce exijt ſeminās ad ſeminādū ¶ Et dū ſeminat: aliud cecidit circaMat. 13 a.viā et venerunt volucres celi ⁊ comederuntLuce .8. a.illud. Aliud v̓o cecidit ſuꝑ petroſa vbi nonhabuit terrā multā. ⁊ ſtatī exortum eſt: qͦniānō habebat altitudinē terre: ¶ ⁊ qn̄ exortusEccī. 14.Eſa. 14. Ieſt ſol exeſtuauit. et eo ꝙ non habeat radicē:i. b. i. Peexaruit. Et aliud cecidit in ſpinas: ⁊ aſcenderunt ſpine ⁊ ſuffocauerunt illud: ⁊ fructū2. Cor. 9. b. non dedit. ¶ Et aliud cecidit in terrā bonam⁊ dabat fructum aſcendētē ⁊ creſcentē et afferebat. vnum triceſimū ⁊ vnuꝫ ſexageſimū⁊ vnū cēteſimuꝫ. Et dicebat. Qui habet aures audiēdi audiat. Et cū eſſet ſingularꝭ: interrogauerūt eū hi qͥ cum eo erāt duodecimꝑabolam. Et dicebat eis ¶ Uobis datuꝫ eſtMat. 13. bLuc̄. 8. b.noſſe myſteriū regni dei. ill̓ aūt qͥ forꝭ ſūt ī ꝑabol̓ oīa fiūt ¶vt vidētes videāt: ⁊ n̄ videāt ⁊audiētes audiāt ⁊ nō intelligāt: ne qn̄ cōuerAct .28. d.tant̉ ⁊ dimittant̉ eis peccata. Et ait ill̓. Neſcitis ꝑabolā hanc? Et quō oēs ꝑabolas coMat. .13.c.gnoſcetis. ¶ Qui ſemīat: vbū ſemīat. Hi aūtuce. .8. b.ſunt qͥ circa viā vbi ſeminat̉ ꝟbū: ⁊ cum audierint: cōfeſtim venit ſathanas ⁊ aufert ꝟbum qd̓ ſeminatū eſt in cordibus eoꝝ. Et hiſunt ſimilit̓ qͥ ſuꝑ petroſa ſeminant̉ qͥ cuꝫ audierint v̓bū. ſtatim cū gaudio accipiūt illd̓⁊ nō habēt radicē in ſe. ſed tꝑales ſunt: deinde orta tribulatōe ⁊ ꝑſecutōe ꝓpter vbū: cōfeſtim ſcandalizant̉. Et alij ſunt qͥ ī ſpinis ſeminant̉. Hi ſunt qͥ vbū audiūt ⁊ erūne ſeculi ⁊ deceptio diuitiarū. ⁊ circa reliqͣ cōcupīeintroeūtes ſuffocāt v̓bū. ⁊ ſine fructu efficit̉Et hi ſunt qͥ ſuꝑ terrā bonā ſemīati ſunt: quiaudiūt vbū ⁊ ſuſcipiūt. ⁊ fructificāt. vnū triceſimū. vnū ſexageſimū ⁊ vnū centeſimum.Math̓ .5. b. ¶ Et dicebat ill̓. Nunqͥd venit lucerna vt ſb̓Luce. .8. c. ⁊. modio ponat̉ aut ſub lecto? Nōne vt ſupercandelabrū ponat̉ Nō eſt em̄ aliqͥd abſconMat. 10. e.ditum quod nō manifeſtet̉: nec factū eſt ocLuc̄. 8. c.cultum quod nō veniat in palam. Si qͥs habet aures audiendi audiat. Et dicebat illisUidete quid audiatis ¶ In qua mēſura mē­ Mat. 7. a.ſi fueritis. remetiet̉ vobis. ⁊ adijciet̉ vobis. Luc̄. 6. f.¶ Qui em̄ habet dabitur illi. ⁊ qui nō habet Math̓. 13. b.⁊ .25. e.etiaꝫ quod habet auferet̉ ab eo. Et dicebat. Luc̄. 8. c.Sic eſt regnuꝫ dei quemadmodū ſi hō iaci­ 2. 19. d.at ſementē in terrā ⁊ dormiat: ⁊ exurgat nocte ⁊ die: ⁊ ſemē germinet. ⁊ increſcat: dū neſcit ille. Ultro em̄ terra fructificat: pͥmū herbam: deinde ſpi cā: deinde plenū frumētumin ſpica. Et cū ex ſe ꝓduxerit fructus ſtatimmittit falcem: qm̄ adeſt meſſis. Et dicebatCui aſſimilabimꝰ regnū dei: aut cui parabole comꝑabimus illud. ¶ Sicut granum ſyna Mat. 13. d.pis quod cū ſeminatū fuerit in terra minꝰ eſt Luc̄. 13. d.omībus ſeminibus que ſunt in terra: ⁊ cū naͣtum fuerit aſcendit in arborē: ⁊ fit maius oībus oleribꝰ. et fac̄ ramos magnos: ita vt poſſint ſub vmbra eius aues celi habitare. ¶ Et Mat. 13c.talibꝰ multis parabolis loquebat̉ eis ꝟbuꝫprout poterant audire: ſine parabola autemnō loquebat̉ eis. Seorſum aūt diſcipulis ſuGis diſſerebat oīa. ¶ Et ait illis in illa die cuꝫ Luce. 9. b.ſero eſſet factum. Tranſeamus cōtra. Et di Ioh̓. 6. a.mittentes turbam aſſumunt eum ita vt eratin naui: et alie naues erant cum illo. ¶ Et fa­ Mat. 8. e.cta eſt procella magna venti. ⁊ fluctus mitte Luc̄. 8. e.bat in nauim. ita vt impleret̉ nauis. Et eratip̄a in puppi ſuꝑ ceruical dormiens. et excitant eum. et dicunt illi. Magiſter non ad teꝑtinet: quia perimus? Et exurgens comminatus eſt vento ⁊ dixit mari. Tace: obmuteſce. Et ceſſauit ventus: ⁊ facta eſt tranquillitas magna. Et ait illis. ¶ Quid timidi eſtis? Mat. 8. e.Necdum habetis fidem. Et timuerūt timore magno. ⁊ dicebant ad alterutruꝫ. ¶ QuisMat. 8. f.Luce. 8. d.putas ē iſte: qꝛ vētꝰ ⁊ mare obediūt ei.T venerūt trās fretū maris ī regioonem geraſenoꝝ. ¶ Et exeūti ei d̓ na ꝓat. 8. f.ui ſtatim occurrit de monimentꝭ homo in ſpiritu immūdo: qui domicilium habebat in monumētꝭ. Et neqꝫ catenis iam qͥſqͣꝫ poterat eum ligare: quoniaꝫ ſepe cōpedibus et cathenis vinctus dirupiſſet catenas⁊ compedes cōminuiſſet. ⁊ nemo poterat eūdomare. Et ſemꝑ die ac nocte in monumentis ⁊ in montibꝰ erat clamans. et cōcidens ſelapidibus. Uidens autē Ieſum a longe cucurrit: et adorauit eum. ⁊ clamās voce maPgna dixit. Quid mihi ⁊ tibi ieſu fili dei altiſſimi? Adiuro te ꝑ deū ne me torqueas. Dicebat em̄ illi. Exi ſpūs immūde ab hoīe iſtoEt interrogabat euꝫ. Quod tibi nomen eſt:Et dicit ei. Legio mihi nomē eſt: qꝛ ml̓ti ſumus. Et deprecabat̉ eum multū ne ſe expelleret exͣ r̄gionē¶ Erat āt ibi circa mōtē grexMat. 8. g.Luce .8. e.porcorum magnus paſcens in agris. Et deprecabant̉ eum ſpūs. dicētes. Mitte nos in