Marcusin quo paralyticꝰ iacebat. Cū aūt vidiſſet ieLuc̄. 7. g. ſus fidē illorū. ait paralytico. Fili¶ dimittūtur tibi peacata tua. Erāt aūt illic quidā deſcribis ſedētes ⁊ cogitātes in cordibus ſuis.Luc̄. 5. d.Quid hic ſic loquit̉. Blaſphemat. ¶ Quis1. Cor. 2. d.pōt dimittere peccata niſi ſolus deūſ ¶ Quoſtatim cognito ieſus ſpū ſuo. qꝛ ſic cogitarētintra ſe. dicit ill̓. Quid iſta cogitatis in cordiMar. 9. a.bus vr̄is. ¶ Quid eſt facilius. dicere palytiLuce. 5. e. co: dimittunt̉ tibi peccata tua: an dicere: ſurge tolle grabatū tuū ⁊ ambula. Vt aūt ſciatꝭqꝛ filius hoīs hꝫ poteſtatē in terra dimittenMat. 9. b.di peccata. ait ꝑalytico ¶ Tibi dico ſurge tolLuc̄. 5. e.le grabatū tuū. ⁊ vade in domū tuā. Et ſtatīIoh̓. .5. b.ſurrexit ille. ⁊ ſublato grabato abijt inde coram oībus. ita vt mirarent̉ omēs. et honorificarent deum dicētes. qꝛ nūqͣꝫ ſic vidimusMat. 9. b.¶ Et egreſſus eſt rurſus ad mare. omīſqꝫ turLuc̄. 5. f.ba veniebat ad eū: ⁊ docebat eos. Et cū p̄teriret vidit leui alphei ſedenteꝫ ad teloneum⁊ ait illi. Seq̄re me. Et ſurgēs ſecutꝰ eſt eum.Mar. 9. b¶ Et factū eſt cū accūberet in domo illiꝰ: ml̓Luc̄. § f.ti publicani ⁊ peccatores ſil̓ diſcūbebāt cuꝫieſu ⁊ diſcipul̓ eius. Erāt em̄ ml̓ti qͥ ſeq̄bant̉eum. Et ſcribe ⁊ pharſſei vidētes: qꝛ māducarēt cum publicanis ⁊ peccatoribus: dixerunt diſcipul̓ eius ¶ Quare cū publicanis ⁊Mat. 9. c.Luc̄. 5. f.peccatoribus māducat ⁊ bibit mgr̄ vr̄? Hocaudito ieſus ait ill̓. Nō neceſſe habēt ſani me1. Thi. 1. c.dico: ſꝫ qͥ male hēt. ¶ Nō veni vocare iuſtosſed peccatores. Et erāt diſcipuli iohannis ⁊phariſei ieiunantes: ⁊ veniunt ⁊ dicunt illi.Luc̄. 5. f.¶ Quare diſcipuli iohannis ⁊ phariſeorumieiunant. tui autem diſcipuli non ieiunant.Mat. 9. c.¶ Et ait ill̓ ieſus. Nunqͥd pn̄t filij nuptiaruꝫLuc̄. 5. g.qͣꝫdiu cū illis ſpōſuſ eſt ieiunare? Quāto tꝑehabēt ſecum ſpōſum nō pn̄t ieiunare. Venſent aūt dies cū auferet̉ ab eis ſpōſus. ⁊ tuncieiunabūt inill̓ diebus. Nemo aſſumētū pāni rudis aſſuit veſtimēto veteri. Alioqͥn aufert ſupplemētum nouū a veteri. ⁊ maior ſciſura fit. Et nemo mittit vinū nonuꝫ in vtresveteres: alioqͥn dirūpet vinū vtres ⁊ vinuꝫeffundet̉ ⁊ vtres ꝑibūt. Sed vinū nouuꝫ inMat. .12. avtres nouos mitti debet ¶ Et factū eſt iteruꝫLuce. 6. acum dn̄s ſabbatis ambularet ꝑ ſata: ⁊ diſcipuli eius ceperūt pregredi et vellere ſpicas.Phariſei aūt dicebāt ei. Ecce qͥd faciunt diſcipuli tui ſabbatis qd̓ non licet. Et ait illis.Mat. 12. a.¶ Nunqͣꝫ legiſtis qͥd fecerit dauid qn̄ neceſſiLuce. 6. ai. Regū .21. tātem habuit ⁊ eſurijt ip̄e et qui cū eo erant.quō introiuit in domū dei ſub abiathar prīcipe ſacerdotum. ⁊ panes ꝓpoſitiōis māducauit quos nō licebat manducare niſi ſol̓ ſacerdotibus ⁊ dedit eis qͥ cū eo erant. Et dicebat eis. Sabbatūm ꝓpter hominē factū eſt⁊ nō hō ꝓpt̓ ſabbatum ¶ Itaqꝫ dn̄s eſt filiuſ Mat. 12. a.homīs etiam ſabbati.III Tc. 6. a.T introiuit iterū in ſynagogā ⁊ eratibi hō habēs manū aridaꝫ ¶ Et obẜ­ Mat. 12. b.uabant eū ſi ſabbatis curaret: vt acLuc̄. 13. c.et. 14. a.cuſarēt illum. Et ait hoī habēti manum ariMat. 12. b.dam. Surge in mediuꝫ. Et dicit eis LicetLuc. 5. p.ſabbatis bn̄facere an male: aīam ſaluā facere et. 14an̄ ꝑdere. At illi tacebāt. Et circumſpicienseos cuꝫ ira ꝯtriſtatꝰ ſuꝑ cecitatē cordis eoꝝ I3dicit hoī. Extende manum tuā. Et extendit⁊ reſtittuta eſt manus illi¶ Exeuntes autem Mat. 12. b.phariſei. ſtatim cum herodianis cōſiliuꝫ fa Ioh̓. 10. g.ciebāt adu̓ſus eū: quō eū ꝑderēt. Ieſus aūtMat. 4. gcū diſcipul̓ ſuis ſeceſſit ad mareſ ⁊ ml̓ta turLuc̄. g. 5.ba a galilea ⁊ iudea ſecuta eſt euꝫ. Et ab he Ioh̓. 6. a.roſolymis ⁊ ab idumea ⁊ trās iordanē ⁊ quicirca tyrum ⁊ ſidonē. multitudo magͣ audiētes q̄ faciebat venerūt ad eū. Et dixit leſusdiſcipul̓ ſuis: vt in nauicula ſibi deſeruirentꝓpt̓ turbā ne compͥmerēt eum. Ml̓tos em̄ſanabat: ita vt irruerēt in eū vt illū tangerētqͦtqͦt habebāt plagas. Et ſpūs īmundi cumillum videbant ꝓcidebāt ei ¶ ⁊ clamabant di Luc̄. 4. g.centes. Tu es filius dei. Et vehement̓ cōmiMat. 10. a.nabat̉ eis: ne manifeſtarēt illū ¶ Et aſcēdenſLuc̄. 6. c.in montē vocauit ad ſe qͦs voluit ip̄e. ⁊ venerūt ad eū. Et fecit vt eſſent duodecī cum illoet vt mitteret eos p̄dicare. Et dedit ill̓ ptātēcurandi infirmitates. et eijciendi demonia.¶ Et impoſuit ſimoni nomē petrus. Et iaco Mat. 10. a.Luc̄. 6. c.bum zebedei ⁊ ioh̓em fratreꝫ iacobi. ⁊ impo 4ct. j. b.ſuit eis noīa boanerges: qd̓ eſt filij tonitrui.Et andreā ⁊ philippū ⁊ bartholomeū ⁊ mattheū. ⁊ thomā ⁊ iacobū alphei ⁊ thadeum ⁊ſimonē chananeum. ⁊ iudā ſcarioth. qͥ tradidit illū. Et veniūt ad domū. Et cōuēit iteꝝturba. ita vt nō poſſent neqꝫ panem manducare. Et cū veniſſent ſui: exierūt tenere eumMat. 12. c.Dicebant em̄ qm̄ in furorē ꝟſus eſt ¶ Et ſcriLuce .11. b.be qͥ ab hieroſolymis deſcēderāt dicebant qͦniam beelbub hꝫ. ⁊ qꝛ in pͥncipe demoniorūMat. 12. b.eijcit demonia ¶ Et cōuocatis eis: ī parabol̓Luc̄. II. c.dicebat illis. Quō pōt ſathanas ſathanameijcere? Et ſi regnum in ſe diuidat̉: nō pōt regnum illud ſtare. Et ſi domus ſuperſemetipſam diſpertiat̉: nō pōt domus illa ſtare. Etſi ſathanas cōſurrexerit in ſemetip̄m. diſꝑtitus eſt: ⁊ non poterit ſtare ſed finem habet.Nemo pōt vaſa fortis ingreſſus in domumdiriꝑe niſi pͥus fortē alliget ⁊ tūc domū eiusdiripiet ¶ Amen dico vob̓: qm̄ oīa dimitten/ Matnr. d.tur filijs hoīm peccata et blaſphemie quibꝰ ˣᵘe. ſ iꝰblaſphemauerūt. Qui aūt blaſphemaueritin ſpūmſctm̄ nō habebit remiſſioneꝫ in eternum. ſed reus erit eterni delicti. quoniaꝫ di