erit locus donec ꝯgreget deꝰ ꝯgregatōeꝫ populi. ⁊ ꝓpitius fiat. Et tūc dn̄s oſtēdet hec:⁊ apparebit maieſtas dn̄i: ⁊ nubes erit ſicut ⁊moyſi manifeſtabat̉: ⁊ ſicut cū ſalomon petijtvt locus ſanctificaret̉ magno deo manifeſtabat hec. Magnifice etem̄ ſapīaꝫ tractabat ⁊vt ſapīam hn̄s. obtulit ſacrificiū dedicatiōis⁊ ꝯſummatōis tēpli. Sicut ⁊ moyſes orabatad dn̄m: ⁊ deſcendit ignis de celo ⁊ ꝯſumpſitholocauſtū ſicut ⁊ ſalomō orauit: ⁊ deſcenditignis de celo: ⁊ ꝯſumpſit holocauſtū: ⁊ dixitmoyſes eo ꝙ nō ſit mundatuꝫ qd̓ erat ꝓ pctōꝯſumptū eſt. Sil̓r et ſalomō octo diebus celebrauit dedicationē. Inferebant̉ aūt in deſcriptiōibus ⁊ cōmentarijs neemie hec eadē: ⁊ qͣliter cōſtruens bibliothecā ꝯgregauit de regionibus libros: ⁊ ꝓphetarū ⁊ dauid et epiſtolas regū ⁊ de donarijs. Sil̓r aūt ⁊ iudasea q̄ didicerat ꝑ bellū qd̓ nobis acciderat cōgregauit oīa: ⁊ ſunt apud nos. Si gͦ deſideratis hec: mittite qͥ perferant vob̓. Acturi itaqꝫpurificationem ſcripſimus vob̓. Bn̄ gͦ facietꝭſi egeritis hos dies. Deus aūt qͥ liberauit populū ſuū ⁊ reddidit hereditatē oībꝰ: ⁊ regnū⁊ ſacerdotiū et ſanctificationē ſic̄ ꝓmiſit in lege: ſperamꝰ ꝙ cito nr̄i miſerebit̉: ⁊ ꝯgregabitde ſub celo in locū ſanctū. Eripuit em̄ nos demagnis pericul̓: ⁊ locum purgauit. De iudaꝟo machabeo ⁊ fratribus eius: ⁊ de templimagni purificatōe ⁊ de arce dedicatōe: ſed etde p̄lijs q̄ ꝑtinēt ad antiochū nobilē: ⁊ filiuꝫeius eupatorē ⁊ de illuminatōibus q̄ de celofacte ſunt ad eos qͥ ꝓ iudeis fortit̉ fecerūt. itavt vniuerſam regionem cū pauci eſſent vīdicarent: ⁊ barbara ml̓titudinem fugarēt et famoſiſſimum in toto orbe templum recuperarent ⁊ ciuitateꝫ liberarent: ⁊ vt leges que abolende erant reſtituerentur domino cum omni tranquillitate propitio facto illis. Itemqꝫab iaſonē cyreno qͥnqꝫ libris cōp̄hēſa tēptauimus nos vno volumine breuiare. Cōſiderātes em̄ multitudinē librorū ⁊ difficultatē volentibus aggredi narrationes hiſtoriarū. ꝓpter multitudinē rerū curauimꝰ volētibꝰ quidem legere vt eſſet animi oblectatio ſtudioſisꝟo vt faciliꝰ poſſint memorie cōmendare. oībus aūt legentibus vtilitas cōferat̉. Et nob̓qͥdem ipſis qͥ hoc opus breuiandi cā ſuſcepimus nō facilem laborē: īmo ꝟo negociuꝫ plenum vigiliaꝝ ⁊ ſudoris aſſumpſimus. Sicuthi qͥ p̄parant cōuiuiū: ⁊ q̄runt aliorum volūti parere ꝓpter ml̓torū gr̄am libenter laboreꝫſuſtinemꝰ: veritatē qͥdeꝫ de ſingulis autoribꝰcōcedentes. ipſi aūt ẜm datā formā breuitatiſtudētes. Sicut em̄ noue domꝰ architecto devniu̓ſa ſtructura curandū eſt. ei ꝟo qͥ pīgereMachabeorumcurat q̄ apta ſunt ad ornatuꝫ exquirenda ſuntita eſtimandū eſt ⁊ in nob̓. Etem̄ intellectumcolligere ⁊ ordīare ẜmonē ⁊ curioſiꝰ ꝑtes ſingulas quaſqꝫ inqͥrere hiſtorie cōgruit autori.breuitatē ꝟo dictiōis ſectari: ⁊ executōes reꝝvitare breuitati ꝯcedendū eſt. Hinc gͦ narrationē īcipiemꝰ. de p̄fatōe tm̄ dixiſſe ſufficiat.Stultum etem̄ eſt ante hiſtoriā effluere. ī ipſa aūt hiſtoria ſuccingi.Gitur cuꝫ ſancta ciuitas habitareturin oī pace: leges etiā adhuc optīe cuſtodirent̉ ꝓpter onie pontificꝭ diſpotionē ⁊ pietatē ⁊ animos odio habētes mala fiebat: vt ⁊ ip̄i reges ⁊ pͥncipes locum ſummo honore dignū ducerēt: ⁊ tēplū maximismuneribꝰ illuſtrarēt: ita vt ſeleucꝰ aſie rex deredditibus ſuis p̄ſtaret oēs ſumptꝰ ad miniſteriū ſacrificiorū ꝑtinentes. Simon autē detribu beniamin p̄poſitus templi ꝯſtitutꝰ. cōtendebat obſiſtente ſibi pͥncipe ſacerdotū iniquum aliqͥd in ciuitate moliri. Sed cū vincere oniam nō poſſet venit ad apolloniuꝫ tharſee filiuꝫ qui illo tꝑe erat dux celeſſyrie ⁊ phenicis: ⁊ nūciauit ei pecunijs innumerabilibꝰplenum eſſe erariū hieroſolymis: ⁊ cōmunescopias immēſas eſſe que non ꝑtinent ad rationem ſacrificioruꝫ: eſſe aūt poſſibile ſub ptāteregis cadere vniuſa. Cūqꝫ retuliſſet ad regeꝫapollonius de pecunijs q̄ delate erāt. ille accitum heliodorum qui erat ſuꝑ negocia eiꝰ miſit cū mādatis vt p̄dictā pecuniā tranſportaret. Statimqꝫ heliodorus iter eſt aggreſſus:ſpecie qͥdem qͣſi ꝑ celeſſyriā ⁊ phenicē ciuitates eſſet ꝑagraturus: reuera aūt regꝭ ꝓpoſitūꝑfecturus. Sed cum veniſſet hieroſolymam⁊ benigne a ſummo ſacerdote in ciuitate eſſetexceptꝰ: narrauit de dato iudicio pecuniarū⁊ cuiꝰ rei gr̄a adeſſet aperuit. Interrogabataūt ſi vere hec ita eſſent. Tūc ſummus ſacerdos oſtendit depoſita eſſe hec ⁊ victualia viduarū ⁊ pupillorū: q̄dā ꝟo eſſe hircani tobieviri valde eminentis: in his que detulerat īpius ſimon: vniu̓ſa aūt argenti talenta eſſe q̄draginta ⁊ auri ducenta: decipi ꝟo eos qͥ credidiſſent loco ⁊ templo qd̓ ꝑ vniu̓ſum mūdūhonorat̉: ꝓ ſui veneratōe et ſanctitate omnino impoſſibile eſſe. At ille ꝓ his q̄ habebat inmādatis a rege. dicebat oī genere regi ea eſſedeferēda. Cōſtituta aūt die intrabat de hisheliodorus ordinaturꝰ. Non modica ꝟo pervniu̓ſam ciuitatem erat trepidatio. Sacerdotes aūt an̄ altare cū ſtol̓ ſacerdotalibꝰ iactauerunt ſe: ⁊ inuocabūt de celo eū qͥ de depoſitislegem poſuit: vt his qͥ depoſuerant ea ſaluacuſtodiret. Iam ꝟo qͥ viderat ſummi ſacerdotis vultū. mente vulnerabat̉. Facies enim
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten