MalacHiaslos dei eſſe: hoc in loco ſcriptura teſtat̉. Sedqꝛ tāti muneris gr̄am ꝯtemnētes. ſupradictꝰppl̓s ac ſacerdotes ſacrificia vitio deturpata.ipſi criminibus ac impietatibꝰ maculati deoofferre ceperunt. Ideo ꝑ malachiam ꝓphetādeus populū ſuum iſrl̓ increpans ait. Bilexivos dicit dn̄s. Et dixiſtis. In quo dilexiſtinos? Nonne frater erat eſau iacob dicit dn̄s:⁊ dilexi iacob: eſau aūt odio habui? Eſau aūtfratrem iacob nō iniqͣ aūt ſpontanea voluntate odio habitū a deo. vel ſine meriti gratia iacob dilectū manifeſtū eſt: cū ẜm p̄ſciētiā ſuaꝫeſau qͥdem effuſionē fraterni ſanguīs cōcupiſcere. iacob aūt in ſui cognitōe obẜuandaꝫ legem deſiderare cognoſceret. Cuius rei gra.ſupradicto vſus eſt exemplo dicēs. Dilexi iacob. eſau aūt odio habui. Quāuis ex operibꝰmemoratorū quoꝝ liber geneſeos meminit: īquo vnuſqͥſqꝫ eorum futurꝰ erat ꝓpoſito manifeſte conſtet vt ſcriptum eſt. Creuerunt pueri ⁊ erat eſau homo agreſtis ſciēs venari iacob aūt homo ſimplex manēs in tab̓naculo.Nā reliqͣ q̄ lectōe cōprehēſa ſunt p̄uaricatōꝫpopuli iſrl̓ ī obſeruandis ſacrificijs dei. increpationemqꝫ in eundem ꝙ deos alienos coluerunt ſignificant.Explicit prologus. Incipit argumentum.Alachias aꝑte ⁊ in fine omniuꝫꝓphetarū dicit de abiectōe iſrl̓⁊ vocatōe gētium. Non eſt mihi ait voluntas ī vob̓ dicit dn̄sIexercituū: ⁊ munus non ſuſcipiam de māu veſtra. Ab ortu em̄ ſolis vſqꝫ adoccaſum magnū eſt nomen meū in gentibus⁊ in omni loco ſacrificat̉: ⁊ offert̉ nomī meooblatio munda.Explicit argumentū. IncipitMalachias ꝓpheta. Capl̓m INus Verbi dn̄i ad iſrael in manumalachie ꝓph̓e. Dilexivos dicit dn̄s. Et dixiſtis. In qͦ dilexiſti nos;Nonne frat̓ erat Eſauiacob dicit dn̄s. Et dilexi iacob: eſau autē odio habui. Et poſui ſeytmontes eiꝰ in ſolitudinē: ⁊ hereditateꝫ eiꝰ indracones deẜti. Ꝙ ſi dixerit idumea: deſtructi ſumus ſed reuertētes edificabimꝰ que deſtructa ſunt. hec dicit dn̄s exercituū. Iſti edificabūt. ⁊ ego deſtruā. Et vocabunt̉ terminiimpietatis: ⁊ ppl̓us cui iratus eſt dn̄s vſqꝫ ineternum. Et oculi vr̄i videbūt. ⁊ vos dicetisMagnificet̉ dn̄s ſuꝑ terminū iſrl̓. Filiꝰ honorat patrē ⁊ ſeruus dn̄m ſuū. Si gͦ pat̓ egoſum: vbi eſt honor meus: ⁊ ſi domīꝰ ego ſumvbi eſt timor meus dicit dn̄s exercituum advos. o ſacerdotes qͥ deſpicitis nomē meuꝫ: ⁊dixiſtis. in quo deſpeximꝰ nomē tuū? Offertis ſuꝑ altare meū panē pollutum. Et dicitisIn quo polluimꝰ te? In eo ꝙ dicitis: menſadn̄i deſpecta eſt. Si offeratis cecū ad īmolandum nonne malū eſt? Et ſi offeratis claudum⁊ languidū nonne malū eſt? Offer illud ducituo. ſi placuerit ei: aut ſi ſuſceperit faciē tuamdicit dn̄s exercituū. Et nunc dep̄camī vultūdei vt miſereat̉ veſtri. de manu em̄ veſtra factum eſt hoc: ſi quo mō ſuſcipiet facies vr̄asdicit dn̄s exercituum. Quis in vob̓ qui claudat oſtia: ⁊ incendat altare meū gͣtuito? Noneſt mihi volūtas in vob̓ dicit dn̄s exercituū:⁊ munus nō ſuſcipiam de manu vr̄a. Ab orꝭtu em̄ ſol̓ vſqꝫ ad occaſum magnuꝫ eſt nomenmeū in gentibꝰ: ⁊ in omni loco ſacrificat̉ ⁊ offert̉ nomī meo oblatio mūda. qꝛ magnum eſtnomē meū in gentibꝰ dicit dn̄s exercituum.Et vos polluiſtis illud in eo ꝙ dicitꝭ menſadomī contamīata eſt: et quod ſuꝑponit̉ contemptibile eſt cum igne qui illud deuorat. Etdixiſtis. Ecce de labore. Et exufflaſtis illuddicit dn̄s exercituū. Et intuliſtis de rapinisclaudū ⁊ languidū ⁊ intuliſtis munꝰ. Nūqͥdſuſcipiā illud de manu veſtra dicit dn̄s exercituū? Maledictus doloſus qͥ habet in gregeſuo maſculū: ⁊ votū faciens īmolatꝭ debiledn̄o. Quia rex magnus ego dicit dn̄s exercituum: ⁊ nomē meū horribile in gētibꝰ. IIT nunc ad vos mandatum hͦ o ſacerdotes. Si nolueritis audire ⁊ ſi nolueritis ponere ſuꝑ cor vt detis gloriaꝫnomī meo ait dn̄s exercituū. mittam in vosegeſtatē: ⁊ maledicā bn̄dictiōibꝰ vr̄is: ⁊ maledicam ill̓ qm̄ nō poſuiſtis ſuꝑ cor. Ecce egoꝓijciam vob̓ brachiū: ⁊ diſꝑgam ſuꝑ vultuꝫvr̄m ſtercus ſolennitatū veſtrarū: ⁊ aſſumetvos ſecū. Et ſcietis qꝛ miſi ad vos mandatūiſtud: vt eſſet pactū meū cū leui dicit dn̄s exercituū. Pactū meū fuit cū eo vite ⁊ pacis etdedi ei timoreꝫ ⁊ timuit me ⁊ a facie noīs meipauebat. Lex veritatis fuit ī ore eiꝰ: ⁊ īiqͥtasnon eſt inuenta in labijs eius. In pace ⁊ ī eqͥtate ambulauit mecū. ⁊ multos au̓tit ab iniqͥtate. Labia em̄ ſacerdotis cuſtodiunt ſciētiaꝫ⁊ legē reqͥrent ex ore eius: qꝛ angelus dn̄i exercituū eſt. Vos aūt receſſiſtis de via: ⁊ ſcandalizaſtis plurimos in lege. Irritum feciſtispactū leui dicit dn̄s exercituū. Propter qd̓ ⁊ego dedi vos contēptibiles ⁊ humiles oībuspopul̓: ſicut nō ẜuaſtis vias meas: ⁊ accepiſtis faciē in lege. Nūqͥd nō pat̓ vnus omniuꝫO 4