iſrael incircūciſi ſunt corde.Udite ꝟbum qd̓ locutus eſt dn̄s ſuper vos domus iſrl̓. Hec dicit dn̄s.¶ Iuxta vias gentiū nolite diſcere: ⁊ aſignis celi noͣlite metuere q̄ timent gentes: qͥaleges populorū vane ſunt. Quia lignum deſaltu p̄cidit opus manꝰ artificis in aſcia. Argento ⁊ auro decorauit illud: clauis et malleis cōpegit vt nō diſſoluat̉. In ſimilitudineꝫpalme fabricate ſunt: ⁊ nō loquent̉: portatatollent̉: qꝛ incedere nō valent. Nolite gͦ timere ea: qꝛ nec male poſſunt facere nec bn̄. Noneſt ſimil̓ tui dn̄e. magnus es tu: ⁊ magnū nomen tuū in fortitudine. Quis nō timebit te orex gentiū? Tuū eſt em̄ decus. Inter cūctosſapientes gentiū: ⁊ in vniu̓ſis regnis eorumnullus eſt ſimil̓ tui. Parit̓ inſipiētes et fatuiꝓbabunt̉. doctrina. vanitatis eorū lignū eſtArgentū inuolutū de tharſis affert̉: ⁊ auruꝫde ophir opus artificis ⁊ manꝰ erarij: hyacīthus ⁊ purpura indumentū eorū. Opus artificū vniuerſa hec: dn̄s aūt deus verus eſt.Ip̄e deus viuēs ⁊ rex ſempiternꝰ. Ab indigͣtione eius cōmouebit̉ terra: ⁊ nō ſuſtinebūtgētes cōminatōꝫ eius. Sic gͦ dicetis eis. Dijqͥ celos ⁊ terrā nō fecerūt ꝑeant de terra: ⁊ d̓his que ſub celo ſunt. Qui facit terrā in fortitudine ſua p̄parat orbem ī ſapiētia ſua ⁊ prudentia ſua extendit celos. ad voceꝫ ſuam damultitudinē aquarū in celo: ⁊ eleuat nebulaſab extremitatibꝰ terre. Fulgura m pluuiā facit: ⁊ educit ventū de theſauris ſuis. Stultuſfactus eſt omīs hō a ſciētia ſua: ꝯfuſus eſt artifex omīs in ſculptili: qm̄ falſum eſt qd̓ ꝯflauit: ⁊ nō ē ſpūs in eis. Uana ſunt ⁊ opus riſudignū. In tꝑe viſitationis ſue p̄cribūt. Nōeſt his ſimil̓ pars iacob. Qui enim formauitomīa. ipſe eſt: ⁊ iſrl̓ ꝟga hereditatis eiꝰ: dn̄sexercituū nomen illi. Cōgrega de terra cōfuſionē tuam q̄ habitas in obſidione: qꝛ hec dicit dn̄s. Ecce ego longe ꝓijciaꝫ habitatoresterre in hac vice: ⁊ tribulabo eos ita vt noninueniant̉. Ue mihi ſuꝑ ꝯtritōe mea peſſimaplaga mea. Ego aūt dixi. Plane hec infirmitas mea eſt: ⁊ portabo illā. Tab̓naculū meūvaſtatū eſt: oēs funiculi mei dirupti ſunt. Filij mei exierūt a me: ⁊ nō ſubſiſtūt. Non eſt qͥextendat vltra tentoriuꝫ meū et erigat pellesmeas: qꝛ ſtulte egerūt paſtores ⁊ dn̄m nō q̄ſierunt ꝓpterea nō intellexerūt ⁊ oīs grex eorum diſꝑſus eſt. Uox auditōis ecce venit etcōmotio magͣ de terra aqͥlonis vt ponat ciuitates iuda ſolitudinē ⁊ habitacula draconū.Scio dn̄e qꝛ nō eſt hoīs via eius. nec viri eſtvt ambulet ⁊ dirigat greſſus ſuos. Corripeme dn̄e. verū tn̄ in iudicio ⁊ nō in furore tuoHieremiasne forte ad nihilū redigas me. Effunde indignationē tuā ſuꝑ gētes q̄ nō cognouerūt te:⁊ ſuꝑ ꝓuincias q̄ nomē tuū nō inuocauerūt.qꝛ comederūt iacob ⁊ deuorauerūt eū ⁊ conſumpſerūt illū. ⁊ decus eius diſſipauerunt.Erbū quod factū eſt a dn̄o.v ad hieremiā dicens. Audite ꝟba paacti huius: ⁊ loqͥmī ad viroſ iuda ⁊ adhabitatores hierl̓m. ⁊ dices ad eos. Hec dic̄dn̄s deus iſrl̓. Maledictus vir qͥ nō audierit ꝟba pacti huius: qd̓ p̄cepi patribus vr̄isin die qͣ eduxi eos de terra egypti de fornaceferrea dicēs. Audite vocē meā ⁊ facite omīaq̄ p̄cepi vobis: ⁊ eritis mihi in populū ⁊ egoero vobis in deū. vt ſuſcitem iuramentuꝫ qd̓iuraui patribus vr̄is daturuꝫ me eis terramfluentē lacte ⁊ melle ſicut eſt dies hec. Et reſpōdi ⁊ dixi. Amen dn̄e. Et dixit dn̄s ad meUoci ferare omīa v̓ba hec in ciuitatibꝰ iuda⁊ foris hierl̓m dicēs. Audite ꝟba pacti huiꝰ⁊ facite illa. qꝛ ꝯteſtās ꝯteſtatꝰ ſum patres veſtros in die qͣ eduxi eos de terra egypti vſqꝫad diē hanc. Mane ꝯſurgēs ꝯteſtatus ſum⁊ dixi. audite vocē meaꝫ: ⁊ nō audierunt necinclinauerūt aurē ſuā: ſed abierūt vnuſqͥſqꝫ īprauitate cordis ſui mali. Et induxi ſuꝑ eosomīa ꝟba pacti huius: qd̓ p̄cepi vt facerent⁊ nō fecerūt. Et dixit dn̄s ad me. Inuēta eſtꝯiuratio in viris iuda ⁊ in habitatoribꝰ hieruſalē. Reu̓ſi ſunt ad iniqͥtates patrū ſuoruꝫpͥores. qͥ noluerūt audire ꝟba mea. Et hi ergo abierūt poſt deos alienos vt ẜuirent eis.Irritū fecerūt domꝰ iſrl̓ ⁊ domꝰ iuda pactuꝫmeū: qd̓ pepigi cū patribꝰ eorū. Quāobremhec dicit dn̄s. Ecce ego inducā ſuꝑ eos malade qͥbus exire nō poterūt ⁊ clamabūt ad me⁊ nō exaudiā eos. Et ibunt ciuitates iuda ⁊habitatores hierl̓m ⁊ clamabūt ad eos qͥbuslibant. ⁊ nō ſaluabūt eos in tꝑe afflictōis eorum. Scd̓m numerū em̄ ciuitatū tuarū. erathij tui iuda ⁊ ẜm numerū viarū tuarū hieruſalem poſuiſti aras ꝯfuſionis: aras ad libandum baalim. Tu gͦ noli orare ꝓ ppl̓o hoc: etne aſſumas ꝓ eis laudē ⁊ oratōꝫ: qꝛ nō exaudiam in tꝑe clamoris eorū ad me: in tꝑe afflictōis eorū. Quid eſt qd̓ dilectꝰ meꝰ in domomea fecit ſcelera multa? Nūqͥd carnes ſancteauferēt a te malicias tuas in qͥbus gl̓ata es?Oliuā vberē. pulchrā. fructiferā. ſpecioſamvocauit dn̄s nomē tuū. Ad vocē loq̄le grandis exarſit ignis in ca: ⁊ cōbuſta ſūt frutetaeius. Et dn̄s exercituuꝫ qͥ plātauit te. locutꝰeſt ſuꝑ te malū. ꝓ malis domus iſrl̓ et domꝰiuda q̄ fecerunt ſibi ad irritandū me libantesbaalim. Tu aūt dn̄e demonſtraſti mihi ⁊ cognoui: in̄ oſtendiſti mihi ſtudia eoruꝫ: et ego