ſumus. ⁊ lex dn̄i nobiſcum eſt? Uere mēdacium oꝑatus eſt ſtilus mēdax ſcribaꝝ. Confuſi ſūt ſapiētes. ꝑterriti ⁊ capti ſūt. Verbuꝫem̄ dn̄i ꝓiecerūt. ⁊ ſapīa nulla eſt ī eis. Propterea dabo mulieres eorū exteris. agros eorum heredibꝰ. Quia a minimo vſqꝫ ad maximum oēs auariciā ſequūt̉. a ꝓpheta vſqꝫ adſacerdotē cuncti faciūt mendacium. Et ſanabāt ꝯtritiones filie populi mei ad ignominiādicētes: pax. pax. cū nō eſſet pax. Cōfuſi ſūtqꝛ abomīationē fecerūt. qͥnimmo ꝯfuſiōe nōſunt cōfuſi ⁊ erubeſcere neſcierunt. Idcircocadent inter corruētes. in tꝑe viſitatiōis ſuecorruent dicit dn̄s. Congregans cōgregaboeos ait dn̄s. Nō eſt vua in vitibus. ⁊ nō ſūtficus in ficulnea. foliū defluxit. ⁊ dedi eis q̄ p̄tergreſſa ſunt. Quare ſedemus? Cōuenite etingrediamur ciuitatē munitā. ⁊ ſileamꝰ ibi.qꝛ dn̄s deus noſter ſilere nos fecit. ⁊ potumdedit nob̓ aquā fellis. Peccauimus em̄ dn̄oExpectauimus pacē ⁊ nō erat bonuꝫ. tempmedele. ⁊ ecce formido. A dan auditꝰ eſt fremitus equorū eiꝰ. a voce hinnituū pugnatorum eius cōmota eſt oīs terra. Et venerūt ⁊deuorauerūt terrā ⁊ plenitudinē eius vrbeꝫ⁊ habitatores eius. Quia ecce ego mittā vobis ſerpētes regulos qͥbus nō eſt incātatio ⁊mordebunt vos ait dn̄s. Dolor meꝰ ſuꝑ dolorem. in me cor meū merēs. Ecce vox clamoris filie populi mei de terra longinqͣ. Nūqͥddn̄s nō eſt in ſyon. aut rex eius non eſt in ea?Quare gͦ me ad iracundiā cōcitauerūt ī ſculptilibus ſuis. ⁊ in vanitatibus alienis? Traſijt meſſis finita eſt eſtas. ⁊ nos ſaluati non ſumus. Suꝑ cōtritione filie populi mei cōtritꝰſum ⁊ ꝯtriſtatus. ſtupor obtinuit me. Nūqͥdreſina nō eſt in galaad. aut medicꝰ nō eſt ibi?Quare igit̉ non eſt obducta cicatrix filie populi mei.Uis dabit capiti meo aquā. ⁊ oculisq Omeis fontē lachrymarū? Et plorabodie ac nocte interfectos filie populimei. Quis dabit me in ſolitudine diuerſorūviatorū? Et derelinquā populum meū ⁊ recedā ab eis. qꝛ omnes adulteri ſunt ⁊ cetꝰ p̄uaricatorū: ⁊ extenderunt linguam ſuam qͣſiarcū mendacij ⁊ nō veritatis. Cōfortati ſuntin terra. qꝛ de malo ad malum egreſſi ſunt. etme nō cognouerunt dicit dn̄s. Unūqͥſqꝫ ſe aꝓximo ſuo cuſtodiat. ⁊ in omī fratri ſuo nonhabeat fiduciā. quia omnis frater ſupplātāsſupplantabit. ⁊ omīs amicus fraudulent̓ īcedet. ⁊ vir fratrē ſuū deridebit ⁊ veritatem nōloquent̉. Docuerūt em̄ linguā ſuā loqͥ mēdacium: vt inique agerent laborauerunt. Habitatio tua in medio doli in dolo rēnuerunt ſci-re me. dicit dn̄s. Propterea hec dicit dn̄s exercituum. Ecce ego conflabo ⁊ ꝓbabo eos.Quid em̄ aliud faciā a facie filij populi mei:Sagitta vulnerās lingua eorū. dolū locutaeſt. In ore ſuo pace̓ cū amico ſuo loquitur: ⁊occulte ponit ei inſidias. Nunqͥd ſuꝑ his viſitabo dicit dn̄s: aut in gēte huiuſcemodi nōvlciſcet̉ aīma mea. Suꝑ mōtes aſſumā fletūac lamentū. ⁊ ſuꝑ ſpecioſa deſerti planctum.qm̄ incenſa ſunt eo ꝙ nō ſit vir ꝑtranſiens. ⁊nō audierūt vocē poſſidentis. A volucre celi vſqꝫ ad pecora trāſmigͣuerūt ⁊ receſſerūt.Et dabo hierl̓ꝫ ī aceruos arene ⁊ cubilia draconū ⁊ ciuitates iuda dabo ī deſolatōꝫ eo ꝙnō ſit habitator. Quis ē vir ſapiēs qͥ ītelligathoc ⁊ ad quē verbū oris dn̄i fiat vt annūcietiſtud: quare perierit terra ⁊ exuſta ſit quaſideſertū eo ꝙ nō ſit qͥ ꝑtranſeat? Et dixit dn̄sQuia dereliquerūt legē meā quam dedi eis.⁊ nō audierūt vocē meā: ⁊ nō ambulauerūtin ea: ⁊ abierūt poſt prauitatem cordis ſui: ⁊poſt baalim qd̓ didicerūt a pr̄ibꝰ ſuis idcirco hec dicit dn̄s exercituū deꝰ iſrl̓. Ecce egocibabo ppl̓m iſtū abſinthio et potuꝫ dabo eisaquā fellis: et diſꝑgam eos in gentibꝰ quasnon nouerūt ipſi et patres eorū: ⁊ mittā poſteos gladiuꝫ donec comſummant̉. Hec dicitdn̄s exercituum. Contēplamini et vocate lamentatrices vt veniant: ⁊ ad eas que ſapientes ſunt mittite et ꝓperent: feſtinēt ⁊ aſſumātſuper nos lamentū. Deducāt oculi noſtri lachrymas: et palpebre noſtre defluant aquis:qꝛ vox lamētationis audita ē de ſyon. Quōvaſtati ſumus ⁊ cōfuſi vehement̓: Quia dereliquimus terraꝫ. qm̄ deiecta ſunt tabernacula noſtra. Audite ergo mulieres ꝟbuꝫ dn̄i⁊ aſſumāt aures veſtre ſermonē oris eius: etdocete filias veſtras lamentū ⁊ vnaq̄qꝫ ꝓximam ſuā planctū. qꝛ aſcendit mors per feneſtras veſtras. ingreſſa eſt domos vr̄as diſꝑdere paruulos deforis. iuuenes de plateis.Loquere. Hec dic̄ dn̄s. Et cadet morticinūhomīs qͣſi ſtercus ſuꝑ faciē regionis: ⁊ quaſi fenum poſt tergum metētis. ⁊ nō eſt qͥ colligat. Hec dicit dn̄s. Non gloriet̉ ſapiēs in ſapientia ſua: ⁊ nō gloriet̉ fortis in fortitudineſua: et nō gloriet̉ diues in diuitijs ſuis: ſed inhoc gloriet̉ qͥ gloriat̉. ſcire ⁊ noſſe me qꝛ egoſum dn̄s qui facio miſericordiā ⁊ iudiciuꝫ eſiuſticiā in terra. Hec em̄ placent mihi ait dominꝰ. Ecce dies veniēt dicit dn̄s: ⁊ viſitaboſuꝑ omnē qͥ incircūciſum habet prepucium.ſuꝑ egyptū: ⁊ ſuꝑ iudā: ⁊ ſuꝑ edom: ⁊ ſuꝑ filios ammō: ⁊ ſuꝑ moab. ⁊ ſuꝑ omēs qui attonſi ſunt in comā habitantes in deſerto. qͥaomnes gentes habent p̄puciū. oīs aūt domꝰ