Erba Hieremie ꝓphete filij helchie deſacerdotibꝰ qͥ fuerūt in anathot in terra beniamī. Qd̓factū eſt ꝟbum dn̄i ad eumin diebus ioſie filij amō regis iuda in tertiodecimo anno regni eius. etfactum eſt in diebꝰ ioachim filij ioſie regꝭ iuda. vſqꝫ ad ꝯſumatiōeꝫ vndecimi anni ſedechie filij ioſie regis iuda. vſqꝫ ad trāſmiqͣtiōꝫhierl̓m in mēſe qͥnto. Et factū eſt v̓bum dn̄iad me dicēs. Priuſqͣꝫ te formarē in vtero: noui te. ⁊ an̄qͣꝫ exires de vulua ſanctificaui te. ⁊ꝓphetā in gētibꝰ dedi te. Et d̓ixi. A. a. a. domine deꝰ. Ecce neſcio loqͥ: quia puer ego ſuꝫEt dixit dn̄s ad me. Noli dicere. qꝛ puer ſuꝫqm̄ ad omīa q̄ mittā te: ibis. ⁊ vniu̓ſa q̄cunqꝫmādauero tibi. loquerꝭ. Ne timeas a facie eorum: qꝛ tecū ego ſum vt eruam te dicit dn̄s.Et miſit dn̄s manū ſuā: et tetigit os meū ⁊ dixit ad me. Ecce dedi ꝟba mea in ore tuo: ecceꝯſtitui te hodie ſuꝑ gentes ⁊ ſuꝑ regͣ vt euellas ⁊ deſtruas ⁊ diſꝑdas ⁊ diſſipeſ ⁊ edifices⁊ plātes. Et factū eſt v̓bū dn̄i ad me dicensQuid tu vides hieremia: Et dixi. Uirgā vigilanteꝫ ego video. Et dixit dn̄s ad me. Bn̄vidiſti. qꝛ vigilabo ego ſuꝑ v̓bo meo vt faciam illd̓. Et factū eſt v̓bum dn̄i ſecūdo ad medicēs. Quid tu vides? Et dixi. Ollā ſuccenꝭſam ego video. ⁊ faciē eius a facie aquilonisEt dixit dn̄s ad me. Ab aqͥlon̄e pandet̉ omēmalū ſuꝑ omēs habitatores t̓re. Qꝛ ecce egoꝯuocabo omēs cognatōes regnorū aqͥlonisait dn̄s: ⁊ veniēt ⁊ ponēt vnuſqͥſqꝫ ſoliū ſuūin introitu portarū hierl̓m: ⁊ ſuꝑ oēs muroseius in circūitū: et ſuꝑ vniu̓ſas vrbes iuda.Et loqͣr iudicia mea cū eis ſuꝑ oēm maliciaꝫeorū qͥ dereliquerūt me ⁊ libauerūt dijs alienis: ⁊ adorauerūt opꝰ manuū ſuarū. Tu ergo accinge lūbos tuos ⁊ ſurge: ⁊ loquere adeos oīa q̄ ego p̄cipio tibi. Ne formides a facie eorū. nec em̄ timere te faciā vultum eorū.Ego qͥppe dedi te hodie in ciuitatē munitam⁊ in colūnā ferreā. ⁊ in murū ereū ſuꝑ omnēterrā regibꝰ iuda. pͥncipibꝰ eiꝰ ⁊ ſacerdotibꝰ.⁊ oī ppl̓o terre et bellabūt adu̓ſum te et nō p̄ualebūt qꝛ ego tecū ſum ait dn̄s vt liberē te.T factū eſt v̓bum dn̄i ad me di­ IIIcens. Uade ⁊ clama in auribꝰ hierl̓mAdicēs. Hec dicit dn̄s. Recordatꝰ ſuꝫtui miſerās adoleſcentiā tuā ⁊ charitatem deſponſatōis tue qn̄ ſecuta es me ī deẜto: ī terra q̄ non ſeminat̉. Sanctꝰ iſrl̓ dn̄o pͥmitie frugū eiꝰ. Oēs qͥ deuorāt eū. delīquūt. mala veniēt ſuꝑ eos dicit dn̄s. Audite ꝟbuꝫ dn̄i doHieremiasmus iacob: ⁊ omnes cognatōes domus iſrl̓.Hec dicit dn̄s. Quid inuenerunt patres veſtri in me iniqͥtatis. qꝛ longauerunt a me: etambulauerūt poſt vanitatē. ⁊ vani facti ſūt.Et nō dixerūt. vbi eſt dn̄s qͥ aſcēdere nos fecit de terra egypti. qͥ traduxit nos ꝑ deẜtumꝑ terrā inhabitabilē ⁊ inuiā. ꝑ terram ſitis. etimaginē mortis. ꝑ terrā in qua non ambulauit vir neqꝫ habitauit hō. Et induxi vos interrā carmeli vt comederetꝭ fructuꝫ eiꝰ ⁊ bonailliꝰ. Et ingreſſi contaminaſtis terrā meam.⁊ hereditatē meā poſuiſtis in abominatōnē.Sacerdotes nō dixerūt: vbi eſt dn̄s ⁊ tenentes legem neſcierūt me. ⁊ paſtores ꝑuaricatiſunt in me. Et ꝓphete ꝓphetauerūt ī baal. ⁊idola ſecuti ſunt. Propterea adhuc iudicioꝯtendā vobiſcum ait dn̄s. ⁊ cum filijs veſtridiſceptabo. Tranſite ad inſulas cethim ⁊ videte. ⁊ in cedar mittite ⁊ ꝯſiderate vehementer. ⁊ videte ſi factū eſt huiuſcemodi ſi mutauit gens deos ſuos. Et certe ipſi non ſūt dij.Populus ꝟo meꝰ mutauit gl̓iam ſuā in idolum. Obſtupeſcite celi ſuꝑ hoc ⁊ porte eiꝰ deſolamī vehemēt̓ dicit dn̄s. Duo em̄ mala fecit ppl̓us meꝰ. Me dereliq̄rūt fontē aq̄ viueA foderūt ſibi ciſternas diſſipatas q̄ cōtinerenon valēt aqͣs. Nūqͥd ſeruꝰ eſt iſrl̓ aut vernaculus? Quare ergo factꝰ eſt in predā? Supereum rugierūt leones et dederūt vocem ſuampoſuerunt terrā eius in ſolitudinē. Ciuitateseius exuſte ſunt. ⁊ nō eſt qͥ habitet in eis. Filij quoqꝫ mempheos ⁊ taphneos ꝯſtuprauerunt te vſqꝫ ad ꝟticem. Nunqͥd non iſtud factum eſt tibi qꝛ dereliquiſti dn̄m deū tuuꝫ eotꝑe quo ducebat te ꝑ viā? Et nunc quid tibivis in via egypti: vt bibas aquā turbidam?Et qͥd tibi cū via aſſyriorū. vt bibas aquamflumīs? Arguet temalicia tua: ⁊ auerſio tuaincrepabit te. Scito ⁊ vide qꝛ malū ⁊ amarūeſt reliquiſſe te dn̄m deuꝫ tuum: ⁊ non eſſe timorem eius apud te dicit dn̄s deus exercituum. A ſeculo confregiſti iugū meuꝫ: rupiſtivincula mea ⁊ dixiſti. Non ẜuiaꝫ. In omnieniꝫ colle ſublimi ⁊ ſub omni ligno frondoſotu ꝓſternebaris meretrix. Ego aūt plantauīte vineā electā: omne ſemē verū. Quomō ergo ꝯuerſa es mihi in prauū vinea aliena. Silaueris te nitro: ⁊ multiplicaueris tibi herbāborith. maculata es in iniqͥtate tua coraꝫ medic̄ dn̄s deꝰ. Quō dicis. non ſum polluta: pꝰbaalim nō ambulaui? Uide vias tuas in conualle: ſcito qͥd feceris. Curſor leuis explicāsvias ſuas: onager aſſuetꝰ ī ſolitudīe: ī deſiderio aīe ſue attraxit vētū amorꝭ ſui. Nullꝰ au̓tet eam. Omēs qͥ q̄runt eam non deficiēt: inmēſtruis eius inuenient eaꝫ. Prohibe pedē