Prologusin eis ſignū: ⁊ mittā ex eis qͥ ſaluati fuerīt adgentes in mare: in africā in lydiam tenentesſagittā in italiā. ⁊ greciā ad inſulas longe: adeos qͥ nō audierūt de me ⁊ non viderūt gl̓iaꝫmeam. Et annūciabūt gl̓am meā gentibus ⁊adducent oēs fratres vr̄os de cūctis gētibꝰdonū dn̄o in equis ⁊ in qͣdrigis et in lecticis⁊ in mulis et in carrucis. ad montem ſanctuꝫmeū hierl̓m dicit dn̄s. quō ſi inferāt filij iſrael munus in vaſe mūdo in domūdn̄i Et aſſumam ex eis in ſacerdotes et leuitas dicit dn̄sqꝛ ſicut celi noui et terra noua q̄ ego facio ſtare coram me dicit dn̄s deus. ſic ſtabit ſemenveſtrū et nomē veſtrū. Et erit mēſis ex mēſe:et ſabbatū ex ſabbato. Ueniet omīs caro: vtadoret coram facie mea dicit dn̄s. Et egredient̉ et videbūt cadauera viroruꝫ qͥ p̄uaricati ſūt in me. Uermis eoꝝ nō moriet̉. et igniseorū non extinguet̉. et erūt vſqꝫ ad ſatietateꝫviſionis omni carniExplicit Eſaias. Incipit p̄fatio in hieremiam ꝓphetam.Ec interp̄tatio hieronymi ē.Si quid in ea nouerit ẜm hebreos codices exploret̉ Aliaeſt ſeptuaginta interpretumeccleſijs vſitata. Que qͣꝫuisnōnulla aliter habeat qͣꝫ ī hebreis codicibus inuenit̉. Tamē vtraqꝫ. id ēẜm ſeptuaginta. ⁊ ẜm hebreā apl̓ica autoritate firmata eſt: non errrore neqꝫ reprehēſioneſuꝑiori: ſed certo cōſilio ſeptuagīta nonnullialit̓ dixiſſe vel contexuiſſe intelligūt̉. Quodideo p̄monemus ne quiſqͣꝫ alteram ex alteravelit emendare. Ꝙ ſingulorum in ſuo genereveritas obſeruanda eſt.Incipit prologus in eundem.Ieremias ꝓpheta cui hic ꝓlogus ſcribit̉ ẜmone qͥdem apudhebreos eſaie ⁊ oſee ⁊ qͥbuſdaꝫIIalijs ꝓphetis videt̉ eſſe ruſticiCorẜſenſibꝰ par eſt: qͥppe qͥ eodeꝫſpū ꝓphetauerit. Porro ſimplicitas eloquijde loco ei in quo natus eſt accidit. Fuit enimanathotides qͥ eſt vſqꝫ hodie viculꝰ tribꝰ abhieroſolymis diſtās milibꝰ ſacerdos ex ſacerdotibꝰ: ⁊ in mr̄is vtero ſanctificatꝰ ꝟginitate ſua euāgelicū virū xp̄i eccl̓ie dedicās. Hicvaticinare exorſus ē puer: ⁊ captiuitatē vrb̓atqꝫ iudee nō ſolū ſpū: ſed ⁊ ocul̓ carnis ītuitus eſt. Iam decem tribꝰ iſrl̓aſſyrij in medostrāſtulerāt. iā terras eaꝝ coloni gentiū poſſi-debāt. Un̄ in iuda tm̄ ⁊ in beniamin ꝓphetauit: etciuitatꝭ ſue ruinas qͣdruplici plāxit alphabeto: qd̓ nos mēſure metri ꝟſibuſqꝫ reddidimꝰ. Preterea ordinē viſionū qͥ apd̓ grecos ⁊ latinos oīno cōfuſus eſt: ad pͥſtinā fidēcorreximꝰ. Librū aūt baruch notarij eiꝰ quiapd̓ hebreos nec legit̉ nec habet̉ p̄t̓miſimꝰ.ꝓ his oībꝰ maledicta ab emul̓ p̄ſtolātes: qͥbꝰme neceſſe eſt ꝑ ſingula opuſcula reſpōdereEt hͦ patior: qꝛ vos cogitis. Ceterū ad cōpēdium mali rectiꝰ fuerat modū furori eoꝝ ſilētio meo pone̓: qͣꝫ qͦtidie noui aliqͥd ſcriptitātēinuidorū inſaniam prouocare.Item alius ꝓlogus in eundem.Dachim filiꝰ ioſie: cuiꝰ tertiodecimo anno ꝓphetare orſus eſthieremias ſub qͦ ⁊ Olda ml̓ierꝓphetauit ip̄e eſt qui alio noīeappellat̉ eliachim. ⁊ regͣuit ſuꝑtribū iuda ⁊ hierl̓m annis vndecī. Cui ſucceſit īregnū filiꝰ ioachim cognomēto iechoniaſqͥ tertio menſe regni eius die decima captꝰ aducibus nabuchodonoſor ductꝰ eſt in babylonem ⁊ in loco eius ꝯſtitutus eſt ſedechiasfiliꝰ ioſie patruus eiꝰ: cuiꝰ anno vndecīo hieruſalē capta atqꝫ ſubu̓ſa eſt Nemo igit̉ puteteundē in daniel̓ pͥncipio ioachim qͥ ī ī ezechielis exordio ioachin ſcribit̉. Iſte extremamſyllabā chim habet ille chin: ⁊ ob hāc cauſaꝫin euāgelio ẜm mattheū vna videt̉ deeſſe generatio. qꝛ ſecūda teſſeredecas ī ioachim deſinit filio ioſie. ⁊ tertia īcipit a iochin filio iochim. Qd̓ ignorans porphyriº calūniam inſtruit eccl̓e: ſuam oſtendēs imperitiā dū euāgeliſtam mattheū arguere nititur falſitatis.Quodqꝫ traditū ſcribit̉ ioachim mōſtrat nōaduerſariorū fortitudinis fuiſſe victoriā. ſeddomini voluntatis.Incipit argumentum in eundem.Ieremias anathotides. quieſt viculus tribus a hieroſolymis diſtās milibꝰ. apud taphnas in egypto a ppl̓o lapidibus obrutus occubit. Iacet ꝟo in eo loco ſepultꝰ quodudū pharao rex habitauerat. Et qm̄ poſtulatōe ſua defugatꝭ ab eodē loco ſerpentibusegyptios a tactu aſpidum facit eſſe ſecurosmageū ibi religione egyptij venerantur.Explicit argumentum. IncipitHieremias ꝓpheta. Capl̓m I