quē ſpūs dn̄i cogit̉: et venerit ſyon redēptor⁊ eis qͥ redeūt ab iniqͥtate in iacob dicit dn̄s.Hoc fedꝰ meū cū eis dic̄ dn̄s. Spūs meꝰ qͥ ēin te ⁊ ꝟba mea que poſui in ore tuo non recedent de ore tuo: ⁊ de ore ſeminis tui dic̄ dn̄samodo ⁊ vſqꝫ in ſempiternū.Urge illuminare hierl̓m qꝛ venit lumen tuuꝫ ⁊ gloria dn̄i ſuꝑ te orta eſt.Quia ecce tenebre operiet terrā: ⁊ caligo ppl̓os. ſuꝑ te aūt oriet̉ dn̄s: ⁊ gl̓ia eius inte videbit̉. Et ambulabunt gentes in luminetuo: ⁊ reges in ſplendore ortus tui. Leua incircūitu oculos tuos ⁊ vide oēs iſti ꝯgregati ſunt. venerūt tibi. Filij tui de longe veniēt⁊ filie tue de latere ſurgēt. Tunc videb̓ ⁊ afflues ⁊ mirabit̉ ⁊ dilatabit̉ cor tuū qn̄ cōuerſa fuerit ad te ml̓titudo marꝭ: fortitudo gētiūvenerit tibi. Inundatio cameloꝝ operiet te.dromedarij madian ⁊ effa. Oēs de ſaba venient aurū ⁊ thus deferētes: ⁊ laudē dn̄o annūciātes. Om̄e pecus cedar ꝯgregabit̉ tibi arietes nabaioth miniſtrabūt tibi. Offerent̉ ſuper placabili altari meo: ⁊ domū maieſtatismee glorificabo. Qui ſunt iſti qͥ vt nubes volant ⁊ qͣſi colūbe ad feneſtras ſuas. Me em̄inſule expectāt ⁊ naues maris in pͥncipio: vtadducā filios tuos de lōge. Argentū eoruꝫ ⁊aurū eorū cuꝫ eis nomini dn̄i dei tui ⁊ ſanctoiſrl̓: qꝛ glorificauit te. Et edificabūt filij peregrinorū muros tuos: ⁊ reges eoꝝ mīſtrabūttibi. In indignatōe em̄ mea ꝑcuſſi te: ⁊ in reconciliatōe mea miẜtus ſum tui. Et aperientur porte tue iugit̓: die ac nocte nō claudent̉vt auferat̉ a te fortitudo gentiū. ⁊ reges eaꝝadducant̉. Gens em̄ ⁊ regnū qd̓ nō ẜuierit tibi ꝑibit: ⁊ gentes ſolitudine vaſtabūt̉. Gl̓ialibani ad te veniet: abies ⁊ buxus ⁊ pinus ſil̓ad ornandū locū ſanctificatōis mee: ⁊ locumpedū meorū glorificabo. Et veniēt ad te curui filij eorū qͥ humiliauerūt te. ⁊ adorabūt veſtigia pedū tuorū oēs qͥ detrahebant tibi: etvocabunt te ciuitatem dn̄i ſyon ſancti iſrael.Pro eo ꝙ fuiſti derelicta ⁊ odio habita: ⁊ n̄erat qͥ ꝑ te tranſiret: ponā te in ſuꝑbiā ſeculorum gaudiū in generatōꝫ ⁊ generatōꝫ. Et ſuges ſac gentiuꝫ ⁊ mamilla regum lactaberis.Et ſcies qꝛ ego dn̄s ſaluans te: ⁊ redemptortuus fortis iacob. Pro ere afferā aurū: ⁊ proferro afferā argentū. ⁊ ꝓ lignis es ⁊ ꝓ lapidibus ferrū. Et ponā viſitatōꝫ tuā pacē ⁊ p̄poſitos tuos iuſticiā. Nō audiet̉ vltra iniqͥtasin terra tua vaſtitas ⁊ ꝯtritio in termīs tuis:⁊ occupabit ſalus muros tuos: ⁊ portas tuas laudatio. Nō erit tibi amplius ſol ad lucēdum ꝑ diē: nec ſplendor lune illuminabit te:ſed erit tibi dn̄s in lucē ſempiternā. ⁊ deꝰ tuꝰEſaiasin gloriā tuā. Nō occidet vltra ſol tuꝰ ⁊ lunatua nō minuet̉. qꝛ dn̄s erit tibi in lucē ſempiternā ⁊ cōplebunt̉ dies luctus tui. Populautem tuus oēs iuſti in ꝑpetuū hereditabūtterrā: germen plantationis mee: opus manꝰmee ad glorificandū. Minimus erit in milleet paruulus in gentem fortiſſimā. Ego dominus: in tꝑe eius ſubito faciam iſtud. LXI¶ Piritus dn̄i ſuper me: eo ꝙ vnxeritme. Ad annunciādū māſuetis miſitme vt mederer cōtritis corde. ⁊ p̄dicarem captiuis indulgētiā ⁊ clauſis aꝑtionēvt p̄dicarem annū placabilē dn̄o ⁊ die vltionis deo noſtro: vt cōſolarer omēs lugentes:vt ponerē ꝯſolationeꝫ lugētibus ſyon: ⁊ darem eis coronā ꝓ cinere. oleū gaudij ꝓ luctupalliuꝫ laudis ꝓ ſpū meroris. Et vocabunt̉in ea fortes iuſticie: plātatio dn̄i ad glorificādum. Et edificabūt deſerta a ſeculo ⁊ ruinasantiquas erigent: ⁊ inſtaurabūt ciuitates deſertas ⁊ diſſipatas in generatōꝫ ⁊ generatōeꝫEt ſtabūt alieni ⁊ paſcent pecora vr̄a. et filijꝑegrinorū agricole ⁊ vinitores veſtri erunt.Uos aūt ſacerdotes dn̄i vocabimini mīſtridei noſtri dicet̉ vobis. Fortitudinē gentiuꝫcomedetis: ⁊ in gl̓a eorū ſuꝑbictis. Pro confuſione vr̄a duplici ⁊ rubore: laudabūt ꝑtemeorū. Propt̓ hoc in terra ſua duplicia poſſidebūt: leticia ſempiterna erit eis. Quia egodn̄s diligēs iudiciū: et odio habens rapinaꝫin holocauſtū. Et dabo opus eorū in veritate: ⁊ fedus ꝑpetuū feriam eis. Et ſciet̉ in gētibus ſemen eorū ⁊ germen eorū in medio populorū. Omēs qui viderīt eos cognoſcēt illos: qꝛ iſti ſunt ſemen cui bn̄dixit dn̄s. Gaudens gaudebo in dn̄o: ⁊ exultabit aīma meain deo meo. Quia induit me veſtimentis ſalutis: ⁊ indumēto iuſticie circūdedit me: quaſi ſponſum decoratum corona: ⁊ quaſi ſponſam ornataꝫ monilibus ſuis. Sicut em̄ terraprofert germen ſuum: ⁊ ſicut hortus ſemenſuū germinat. ſic dn̄s deus germinabit iuſticiam ⁊ laudem coram vniu̓ſis gentibꝰ. LXIIRopter ſyon non tacebo: ⁊ ꝓpt̓ hieruſalem non qͥeſcam: donec egrediat̉vt ſplendor iuſtus eiꝰ: et ſaluator eiꝰvt lampas accendat̉. Et videbunt gentes iuſtum tuū. ⁊ cūcti reges inclituꝫ tuum. Et vocabitur tibi nomē nouū quod os domi nominauit. Et eris corona gl̓e in manu domini. etdiadema regni in manu dei tui. Nō vocaberis vltra derelicta: ⁊ terra tua nō vocabit̉ amplius deſolata. Sed vocaberis volūtas meain ea. ⁊ terra tua inhabitata. Quia cōplacuitdn̄o in te ⁊ terra tua īhabitabit̉. Habitabitem̄ iuuenis cū ꝟgine. ⁊ habitabunt in te filij