fertur ꝓpter iniuſticias ⁊ iniurias ⁊ cōtumelias ac diuerſos dolos. Auaro autē nihil eſtſceleſtius. Quid ſuꝑbis terra ⁊ cinis? Nihileſt iniquius qͣꝫ amare pecuniā. Hic em̄ ⁊ animam ſuā venalem habet: qm̄ in vita ſua ꝓiecit intima ſua. Omnis potentatus bręuis vita. languor ꝓlixior grauat medicū. Breuemſanguorem precidit medicus: ſicut et rex hodie eſt ⁊ cras moriet̉. Cū em̄ moriet̉ hō: hereditabit ſerpentes ⁊ beſtias ⁊ vermes. Initiūſuꝑbie homīs apoſtatare a deo: qm̄ ab eo qfecit illum receſſit cor eius: qm̄ initium omīspeccati eſt ſuꝑbia. Qui tenuerit illā adimplebitur maledictis: ⁊ ſb̓uertet eū in finem Propterea exhonorauit dn̄s cōuentus malorum⁊ deſtruxit eos vſqꝫ in finem. Sedes ducumſuꝑborum deſtruxit deus: et ſedere fecit mites ꝓ eis. Radices gētiū ſuꝑbarum arefecitdeus: et plantauit humiles ex ip̄is gentibusTerras geutiū euertit dn̄s. ⁊ perdidit eas vſqꝫ ad fundamentuꝫ. Arefecit deus ex ip̄is etdiſꝑdidit eos: ⁊ ceſſare fecit memoriā eoruma terra. Memoriā ſuꝑborū perdidit deus: ⁊reliqͥt memoriā humiliū ſenſu. Non eſt creata homībus ſuꝑbia: neqꝫ iracūdia natōi mulierū. Semen hominū honorabit̉ hoc quodtimet deū: ſemen aūt hoc exhonorabit̉ qd̓ p̄terit mandata domini. In medio fratrum rector illorū in honore: ⁊ qui timent dn̄m erūtin oculis illius. Gloria diuitum honoratorū⁊ pauperū timor dei eſt. Nō deſpicere homīnem iuſtū pauperē: ⁊ nō magnificare virumpeccatorem diuitē. Magnus eſt iudex ⁊ potens eſt in honore: ⁊ non eſt maior illo qui timet deū. Seruo ſenſato liberi ſeruient: ⁊ virprudēs ⁊ diſciplinatus nō murmurabit correptus ⁊ inſcius non honorabit̉. Noli extollere te in faciendo oꝑe tuo: ⁊ noli cunctari intemꝑe anguſtie. Melior eſt qͥ operat̉ ⁊ abūdat in omnibus: qͣꝫ qui gloriat̉ et eget paneFili in manſuetudine ſerua aīam tuā: ⁊ da illi honorem ẜm meritum ſuū. Peccantem inaīam ſuam qͥs iuſtificabit? Et quis honorificabit exhonorantē aīam ſuā? Pauꝑ gloriat̉.ꝑ diſciplinā ⁊ timorem ſuū: ⁊ eſt hō qͥ honorificat̉ ꝓpter ſub̓am ſuā. Qui aūt gloriat̉ inpaupertate: quantomagis in ſub̓a. Et qͥ gloriat̉ in ſub̓a: pauꝑtatem vereat̉.Apientia humiliati exaltabit caputillius: ⁊ in medio magnatorū cōſedere illū faciet. Nō laudes virū in ſpecie ſua: neqꝫ ſpernas hoīem in viſu ſuo: breuis in volatilibus apis: ⁊ initiū dulcoris habet fructus illius In veſtitu ne glories vnqͣꝫnec in die honoris tui extollaris. Qm̄ mirabilia oꝑa altiſſimi ſolius: ⁊ glorioſa ⁊ abſcōſa ⁊ inuiſa oꝑa illius. Multi tyrāni ſederūtin throno ⁊ inſuſpicabilis portauit diademaMulti potentes oppreſſi ſunt valide: et glorioſi traditi ſunt in manus alterorū. Priuſqͣꝫinterroges ne vituꝑes quenqͣꝫ: ⁊ cū interrogaueris: corripe iuſte. Priuſqͣꝫ audias ne reſpōdeas ꝟbum: ⁊ in medio ſeniorū ne adijcias loqui. De ea re qͦ te nō moleſtat: ne certerꝭ⁊ in iudicio peccantiū ne cōſiſtas. Fili ne inmultis ſint actus tui: ⁊ ſi diues fueris nō eriſimmunis a delicto. Si em̄ ſecutus fueris nōapprehendes: ⁊ non effugies ſi p̄curreris Eſthō laborās ⁊ feſtinās ⁊ dolens impius: ⁊ tātomagis nō abūdabit. Eſt homo marcidusegens recuꝑatōe: plus deficiēs ꝟtute: ⁊ abūdans pauꝑtate: et oculus dei reſpexit illū inbono: ⁊ erexit eū ab humilitate ip̄ius ⁊ exaltauit caput eius ⁊ mirati ſunt in illo multi ethonorauerūt deū. Bona ⁊ mala: vita ⁊ morspauꝑtas ⁊ honeſtas a deo ſunt. Sapientiadiſciplīa ⁊ ſciētia legis apud dn̄m: dilectio etvie bonorū apud ip̄m. Error ⁊ tenebre peccatoribus ꝯcreata ſunt: qͥ aūt exultant in malis: cōſeneſcūt in malo. Datio dei ꝑmanet iuſtis: ⁊ ꝓfectus illiꝰ ſucceſſus habebit in eternum. Eſt qͥ locupletat̉ parce agēdo ⁊ hec eſtpars mercedis illius in eo ꝙ dicit: inueni requiem mihi: ⁊ nūc māducabo de bonis meisſolus: ⁊ neſcit ꝙ tempꝰ p̄tereat illum ⁊ morsappropinquet: ⁊ relinquat omnia alijs: ⁊ moriatur. Sta in teſtamento tuo ⁊ in illo colloq̄re: ⁊ in oꝑe mandatorū tuoruꝫ veteraſce. Nemanſeris in operibus peccatorū. Cōfide aūtin deo: ⁊ mane in loco tuo. Facile eſt enim inoculis dei ſubito honeſtare pauperē. Benedictio dei in mercedē iuſti feſtinat: ⁊ in honore veloci ꝓceſſus illius fructificat. Ne dicasqͥd eſt mihi opus ⁊ q̄ erunt mihi ex hoc bōa?Ne dicas. Sufficiēs mihi ſum: ⁊ qͥd ex hocpeſſimabor? In die bonorū ne immemor ſismalorū: ⁊ in die malorū ne immemor ſis bonorū: qm̄ facile eſt coram deo in die obitꝰ retribue vnicuiqꝫ ẜm vias ſuas. Malicia hore obliuionē facit luxurie magne: ⁊ in fine hominis denudatio operū illius. Ante mortemne laudes homīem quēqͣꝫ: qm̄ in filijs ſuis agnoſcit̉ vir. Nō omnē hoīem inducas in domum tuā: multe em̄ ſunt inſidie doloſe. Sicut em̄ eructant p̄cordia fetentiū: ⁊ ſicut perdix inducit̉ in caueā: ⁊ vt caprea in laqueuꝫſic ⁊ corſuꝑborū: ⁊ ſicut ꝓſpector videns caſum ꝓximi ſui. Bona em̄ in mala ꝯuertēs inſidiatur: ⁊ in electis imponet maculā. Abſcitilla enim vna auget̉ ignis et ab vno doloſoauget̉ ſanguis: hō ꝟo peccator ſanguini inſidiatur. Attende tibi a peſtifero: fabricat em̄