que nunqͣꝫ marceſcit ſapiētia: ⁊ facile videt̉ab his qͥ diligūt eā ⁊ innenitur ab his qͥ querunt illā. Preoccupat qͥ ſe ꝯcupiſcunt: vt illiſſe prior oſtēdat. Qui de lulce vigilauerit adillā non laborabit: aſſidentem enim illam foribus ſuis inueniet. Cogitare ergo de illa ſenſus eſt cōſummatus: ⁊ qui vigilauerit propt̓illam: cito erit ſecurus. Quoniam dignosſe circūit ip̄a querens: ⁊ in vijs ſuis oſtendetſe illis hilarit̓: et in omni ꝓuidentia occurretillis. Initium em̄ illius veriſſima eſt diſcipline concupiſcentia. Curagͦ diſcipline dilectioeſt: ⁊ dilectio cuſtodia legum illius eſt. Cuſtoditio aūt legum ꝯſummatio incorruptionis eſt: incorruptio autē facit eſſe proximumdeo. Cōcupiſcētia itaqꝫ ſapientie deducit adregnum perpetuuꝫ. Si ergo delectamini ſedibus ⁊ ſceptris o reges populi: diligite ſapiētiam vt in ꝑpetuum regnetis. Diligite lumēſapiētie: omēs qͥ preeſtis populis Quid ē autem ſapiētia ⁊ quēadmodum facta ſit: referā⁊ nō abſcondam a vobis ſacramenta dei: ſedab initio natiuitatis inueſtigabo ⁊ ponam inlucem ſcientiā illius: ⁊ non p̄teribo veritatē:neqꝫ cū inuidia tabeſcēte iter habebo qͦniamtalis homo nō erit ꝑticeps ſapiētie. Multitudo aūt ſapientiū: ſanitas eſt orbis terrarū:⁊ rex ſapiens populi ſtabilimentū eſt. Ergoaccipite diſciplinā ꝑ ſermones meos: ⁊ ꝓderit vobis.Um quidem ⁊ ego mortalis hō ſimilis omībus: ⁊ ex genere terreno illiuſqͥ pͥor factus eſt: ⁊ in ventre matris figuratus ſum caro: decem menſium temꝑe coagulatus ſum in ſanguine: ex ſemīe hominis⁊ delectamēto ſomni cōueniente. Et ego natus accepi cōmunem aerē: ⁊ in ſimiliter factādecidi terrā: ⁊ primā vocē ſimilem omnibusemiſi plorans In inuolumētis nutritus ſum⁊ magnis curis. Nemo em̄ ex regibus aliudhabuit natiuitatis initiū. Unus ergo introitus eſt om̄ibus ad vitā. ⁊ ſimilis exitꝰ. Propter hoc optaui ⁊ datus eſt mihi ſenſus. ⁊ inuocaui: ⁊ venit in me ſpūs ſapiētie. Et p̄poſui illam regnis ⁊ ſedibus. ⁊ diuitias nihil eēdixi in comꝑatione illius. Nec cōparaui illilapideꝫ p̄cioſum: qm̄ om̄e aurū in comꝑatōeillius arena eſt exigua: ⁊ tanqͣꝫ lutū eſtimabitur argentū in conſpectu illius. Suꝑ ſaluteꝫ⁊ ſpeciē dilexi illam. ⁊ ꝓpoſui ꝓ luce habereillam qͦniam inextinguibile eſt lumen illius.Uenerunt autē mihi om̄ia bona pariter cumilla ⁊ innumerabilis honeſtas ꝑ manꝰ illius⁊ letatus ſuꝫ in om̄ibus qͦniam antecedebatme iſta ſapiētia ⁊ ignorabā. qͦniā bonorum.omniū mater eſt. Quam ſine fictiōe didici: ⁊ſine inuidia cōmunico: et honeſtatem illiusnon abſcōdo. Infinitus em̄ theſaurus eſt hominibus: quo qͥ vſi ſunt: participes facti ſūtamicicie dei: propter diſcipline dona cōmendati. Mihi autē dedit deus dicere ex ſentētia ⁊ p̄ſumere digna horū que mihi dantur:quoniā ip̄e ſapiētie dux eſt: ⁊ ſapientiū emēdator. In manu em̄ illius ⁊ nos ⁊ ſermonesnoſtri: ⁊ omnis ſapientia: ⁊ operū ſcientie diſciplina. Ip̄e em̄ dedit mihi horum que ſuntſcientiā verā: vt ſciam diſpoſitionē orbis terrarum: ⁊ virtutes elementorū: initium ⁊ conſummationē ⁊ medietatem temporū: viciſſitudinem: permutationes: ⁊ cōſummatōes tēporum: ⁊ morū mutatiōes: diuiſiones tēporum anni curſus ⁊ ſtellarū diſpoſitiōes naturas animaliū: ⁊ iras beſtiarū: vim vētorum.⁊ cogitatōnes hominū: differētias ꝟgultoꝝ⁊ virtutes radicū: ⁊ quecunqꝫ ſunt abſconſa⁊ improuiſa didici. Omniū em̄ artifex docuit me ſapientia. Eſt em̄ in illa ſpiritus intelligentie ſanctus: vnicus: multiplex: ſubtilis.diſertus: mobilis: incoinqͥnatus: certuſ: ſuauis: amans bonum: acutus: qui nihil vetatbenefacere: humanus: benignꝰ: ſtabilis: certus: ſecurus omnē habēs virtutem: omīa ꝓſpiciens ⁊ qui capiat omēs ſpiritus intelligibiles: mundus: ſubtilis Omnibus em̄ mobilibus mobilior eſt ſapiētia Attingit aūt vbiqꝫ ꝓpter ſuā mundiciā. Uapor eſt em̄ virtutis dei: ⁊ emanatio quedā eſt claritatis omnipotentis dei ſincera: ⁊ ideo nihil inquinatuꝫin eam incurrit. Candor eſt em̄ lucis eterne.⁊ ſpeculū ſine macula dei maieſtatis: et imago bonitatis illius. Et cum ſit vna: omīa poteſt: ⁊ in ſe ꝑmanens: omnia innouat: ⁊ ꝑ nationes in aīmas ſanctas ſe tranſfert. Amicosdei ⁊ ꝓphetas cōſtituit. Neminē em̄ diligitdeus: niſi eum qͥ cuꝫ ſapientia inhabitat. Eſtem̄ hec ſpecioſior ſole: ⁊ ſuꝑ omnē diſpoſitionem ſtellarū: luci comꝑata inuenit̉ pͥor. Illiſuccedit nox: ſapientiam autē non vincit malicia.Ttingit ergo a fine vſqꝫ ad finem fortiter: ⁊ diſponit omīa ſuauiter. HancNamaui ⁊ exqͥſiui eā a iuuētute mea: ⁊queſiui ſponſam mihi eā aſſumere: ⁊ amatorfactus ſum forme illiꝰ. Generoſitatē illiꝰ glorificat cōtubernium habēs dei: ſed ⁊ omniuꝫdn̄s dilexit illā. Doctrix eſt em̄ diſcipline dei⁊ electrix operū illius. Et ſi diuitie appetuntur in vita: quid ſapientia locupletiꝰ que operatur omīa? Si autē ſenſus oꝑatur: quis horum que ſūt magis qͣꝫ illa eſt artifex. Et ſi iuſticiā qͥs diligit: labores huiꝰ magnas habetꝟtutes. Sobrietatem em̄ ⁊ prudentiā docet