titudine. Quomō ergo ſapiētia pauꝑis contempta eſt. ⁊ ꝟba eius nō ſunt audita? Uerba ſapientiū audiunt̉ in ſilentio: plus qͣꝫ clamor pͥncipis inter ſtultos. Melior eſt ſapiētia qͣꝫ arma bellica: ⁊ qͥ in vno peccauerit: ml̓ta bona perdet.Uſce morientes perdunt ſuauitateꝫvnguenti. Precioſior eſt ſapientiaparuaqꝫ gloria: ad tempus ſtulticia.Cor ſapientis in dextera eius ⁊ corſtulti ī ſiniſtra illius. Sedet in via ſtultus ambulanscum ip̄e inſipiens ſit omnes ſtultos eſtimat.Si ſpūs poteſtatem habentis aſcenderit ſuper te: locū tuum ne dimiſeris: quia curatiofaciet preſſare peccata maxima. Eſt malū qd̓vidi ſub ſole: quaſi ꝑ errorem egrediens a facie principis. Poſitum ſtultum in dignitateſublimi et diuītes ſedere deorſum. Uidi ſeruos in equis ⁊ principes ambulantes ſuꝑ terram quaſi ſeruos. Qui fodit foueam incidetin eam: ⁊ qui diſſipat ſepem mordebit eū coluber. Qui tranſfert lapides affligetur in eis⁊ qui ſcindit ligna vulnerabitur ab eis. Siretuſum fuerit ferrū: ⁊ hoc nō vt prius ſꝫ hebetatum fuerit ml̓to labore exacuetur ⁊ poſtinduſtriā ſequetur ſapiētia. Si mordeat ſerpens in ſilentio: nihil eo minus habet qui occulte detrahit. Verba oris ſapientis gratia⁊ labia inſipientis p̄cipitabunt eum. Initiūverborū eius ſtulticia: ⁊ nouiſſimū oris illierror peſſimus. Stultus verba multiplicat.Ignorat homo quid ante ſe fuerit: ⁊ qͥd poſtſe futurum ſit: quis ei poterit indicare? Labor ſtultorum affliget eos qui neſciunt in vrbem ꝑgere. Ue tibi terra cuius rex eſt puer.⁊ cuius pͥncipes mane cōmedunt. Beata terra cuius rex nobilis eſt: ⁊ cuius pͥncipes veſcuntur in temꝑe ſuo ad reficiendū et non adluxuriam. In pigritijs humiliabit̉ contignatio: ⁊ in infirmitate manuū ꝑſtillabit domusIn riſu faciunt panem ⁊ vinum: vt epulent̉bibentes. Et pecunie obediūt omnia. In cogitatione tua regi non detrahas: ⁊ in ſecreto.cubiculi tui nō maledixeris diuiti: qꝛ ⁊ auesceli portabunt voceꝫ tuā: ⁊ qui habēt pēnasannunciabunt ſententiam.Itte panem tuum ſuper tranſeuntesaquas: quia poſt tempora multa inuenies illum. Da partes ſeptem necnon ⁊ octor quia ignorās quid futurū ſit mali ſuper terram. Si replete fuerint nubes: imbrem ſuper terram effundent. Si ceciderit lignum ad auſtrum aūt ad aquilonē in quocūqꝫ loco ceciderit ibi erit. Qui obſeruat ventūnon ſeminat: et qui conſiderat nubes nunqͣꝫmetet. Quomodo ignoras que ſit via ſpiritEccleſiaſtes⁊ qua ratione compingant̉ oſſa in vētre pregnantis: ſic neſcis opera dei qui fabricator ēomniū. Mane ſemina ſemen tuum: ⁊ veſperene ceſſet manus tua: quia neſcis quid magis oriatur hoc aūt illud ⁊ ſi vtrūqꝫ ſiml̓ melius erit. Dulce lumen ⁊ delectabile eſt oculis videre ſolem. Si annis multis vixerit hō⁊ in his omnibus letus fuerit: meminiſſe debet tenebroſi temꝑis ⁊ dierum multorū: quicum venerint vanitatis arguentur preteritaLetare ergo iuuenis in adoleſcentia tua: etin bono ſit cor tuun in diebus iuuētutis tue:⁊ ambula in vijs cordis tui: ⁊ in intuitu oculorum tuorū: ⁊ ſcito ꝙ ꝓ omībus his adducet te deus in iudicium.Uferiram a corde tuo: ⁊ amoue maAliciam a carne tua. Adoleſcentia em̄⁊ voluntas: vana ſunt. Mementocreatoris tui in diebus iuuentutis tue: anteqͣꝫ veniat tempus afflictionis tue: et appropinquent anni de quibus dicas: non michiplacent. Anteqͣꝫ tenebreſcant ſol et lumen etſtelle ⁊ luna ⁊ reuertātur nubes poſt pluuiāQuādo commouebuntur cuſtodes domus⁊ nutabunt viri fortiſſimi: ⁊ ocioſe erūt molentes in minuto numero ⁊ tenebreſcēt vidētes ꝑ foramina: ⁊ claudent oſtia in platea inhumilitate vocis molentis: ⁊ conſurgent advocem volucris: ⁊ obſurdeſcent omnes filiecarminis. Excelſa quoqꝫ timebunt: et formidabunt in via: florebit amigdalus impīguabitur locuſta: ⁊ diſſipabitur capparis. Quoniam ibit homo in domum eternitatis ſue: etcircūibunt in platea plāgentes. Anteqͣꝫ rumpatur funiculus argenteus: ⁊ recurret vitaaurea: et conteratur hydria ſuper fontem: etconfringatur rota ſuper cyſternam: et reuertatur puluis in terram ſuam vnde erat. ⁊ ſpiritus redeat ad deum qui dedit illum. Uanitas vanitatum dixit eccleſiaſtes: ⁊ omīa vanitas. Cūqꝫ eſſet ſapientiſſimus eccleſiaſtesdocuit populum ⁊ enarrauit que fecerat: etinueſtigās cōpoſuit parabolas ml̓tas. Queſiuit verba vtilia: et conſcripſit ſermones rectiſſimos: ac veritate plenos. Verba ſapientium ſicut ſtimuli et quaſi claui in altum defixi: que ꝑ magiſtrorum conſilium data ſunta paſtore vno. His amplius fili mi ne requiras Faciendi plures libros nullus eſt finis:frequenſqꝫ meditatio carnis afflictio eſt. Finem loquēdi parit̓ oēs audiamus Beū time⁊ mādata eiꝰ obſerua. Hoc eſt omīs hō. Lucta q̄ fiunt adducet deus in iudiciū ꝓ omī errato: ſiue bonum ſiue malum ſit.Explicit liber Eccleſiaſtes.