dantes ſymbola conſument̉: et veſtiet̉ pannis dormitatio. Audi patrem tuum qͥ genuitte ⁊ ne contemnas cū ſenuerit mater tua. Ueritatem emē: ⁊ noli vendere ſapīam ⁊ doctrinam ⁊ intelligentiā. Exultat gaudio pat̓ iuſti: qͥ ſapientem genuit letabit̉ in eo. Gaudeat pater tuus et mater tua et exultet qͥ genuitte. Prebe fili mi cor tuū mihi: ⁊ oculi tui vias meas cuſtodiāt. Fouea em̄ ꝓfunda ē meretrix: ⁊ putęus anguſtus aliena. Inſidiat̉ īvia quaſi latro ⁊ quos incautos inuenerit interficiet. Cui ve: cuius patri ve: cui rixe: cuifouee: cui ſine cauſa vulnera: cui ſuffoſſio oculorum? Nonne his qui commorant̉ in vino⁊ ſtudent calicibus epotādis? Ne intuearisvinum quando flaueſcit: cum ſplenduerit invitro color eius. Ingredit̉ blāde ⁊ in nouiſſimo mordebit vt coluber: ⁊ ſicut regulus vex xaio edo iix.a.nena diffundet. Oculi tui videbunt extraneas: ⁊ cor tuū loquetur peruerſa. Et eris ſicutdormiens in medio mari. ⁊ quaſi ſopitus gubernator amiſſo clauo: ⁊ dicēs. Verberauerunt me ſed nō dolui: traxerūt me ⁊ ego nonſenſi. Quādo euigilabo: et rurſus vina reperiam.XXIIIIE emuleris viros malos nec deſideres eſſe cum eis: quia rapinas meditatur mens eorū: ⁊ fraudes labia eorumloquunt̉. Sapiētia edificabitur domus⁊ prudentia roborabitur. In doctrina replebuntur cellaria vniuerſa ſubſtātia precioſa ⁊pulcherrima. Uir ſapiens fortis eſt ⁊ vir doctus robuſtus ⁊ validus: quia cū diſpoſitōeinitur bellū: ⁊ erit ſalus vbi multa ꝯſilia ſuntExcelſa ſtulto ſapientia: in porta nō aꝑiet osſuum. Qui cogitat mala facere: ſtultus vocabitur. Logitatio ſtulti peccatū eſt ⁊ abomīatio hominum detractor. Si deſperaueris lapſus in die anguſtie: imminuet̉ fortitudo tuaErue eos qui ducunt̉ ad mortē: ⁊ qͥ trahuntur ad interitū liberare ne ceſſes. Si dixerisvires non ſuppetunt: qui inſpector eſt cordisip̄e intelligit ⁊ ſeruatorem anime tue nihil fallit: reddetqꝫ homini iuxta oꝑa ſua. Comedefili mi mel quia bonū eſt: ⁊ fauum dulciſſimūgutturi tuo. Sic ⁊ doctrina ſapiētie anīe tuequam cum inueneris habebis in nouiſſimisſpem: ⁊ ſpes tua non ꝑibit. Ne inſidieris etqueras impietatē in domo iuſti: neqꝫ vaſtesrequiē eius. Septies em̄ in die cadet iuſtus⁊ reſurget: impij aūt corruent in malū. Cumceciderit inimicus tuus ne gaudeas: ⁊ in ruina eius ne exultet cor tuū. ne forte videat dominus ⁊ diſpliceat ei: ⁊ auferat ab eo irā ſuāNe contendas cum peſſimis: ne emuleris impios: quoniā non habent futurorū ſpem mali: ⁊ lucerna impiorū extinguet̉. Time dominum fili mi ⁊ regem: ⁊ cū detractoribus noncommiſcearis. Quoniā repente ꝯſurget perditio eorū: ⁊ ruinam vtriuſqꝫ qͥs nouit: Hecquoqꝫ ſapientibꝰ. Cognoſcere perſonam ī iudicio non eſt bonum. Qui dicunt impio iuſtus es: maledicent ei populi: ⁊ deteſtabunt̉eos tribus. Qui arguunt eū laudabuntur: ⁊ſuꝑ eos veniet benedictio. Labia deoſculabitur qͥ recta verba reſpondet. Prepara foris opus tuū: ⁊ diligenter exerce agrū tuum⁊ poſtea edifices domum tuam Ne ſis teſtisfruſtra contra ꝓximū tuum: nec lactes quēqͣꝫ labijs tuis Ne dicas: quomodo fecit mihiſic faciam ei: ⁊ reddam vnicuiqꝫ ẜm opꝰ ſuūPer agrum homīs pigri tranſiui: ⁊ ꝑ vineāviri ſtulti. Et ecce totum repleuerant vrtice.⁊ operuerāt ſuꝑficiem eius ſpine et macerialapidum deſtructa erat. Quod cum vidiſſeꝫpoſui in corde meo: ⁊ exemplo didici diſciplinā: vſqꝫ quo piger dormies: vſqꝫ quo de ſomno conſurges? Parum inquā dormies: modicum dormitabis: pauxillum manus conſeres vt qͥeſcas: ⁊ veniet tibi quaſi curſor egeſtas tua: ⁊ mendicitas quaſi vir armatus.XXVE quoqꝫ parabole Sah lomonis: quas tranſtulerūt viri ezechie regis iuda. Gloria dei eſt celareverbum: ⁊ gloria regum inueſtigare ẜmonēCelum ſurſum ⁊ terra deorſum et cor reguminſcrutabile. Aufer rubiginem de argento:⁊ egredietur vas puriſſimum. Aufer impietatem de vultu regis ⁊ firmabit̉ iuſticia thronus eius Ne glorioſus appareas coram rege⁊ in loco magnorum ne ſteteris. Melius eſtem̄ vt dicat̉ tibi aſcende huc: qͣꝫ vt humilieris coram principe Que viderūt oculi tui neproferas in iurgio cito: ne poſtea emendarenon poſſis cū dehoneſtaueris amicum tuumCauſam tuā tracta cum amico tuo et ſecretūextraneo ne reueles: ne forte inſultet tibi cumaudierit: ⁊ exprobrare non ceſſet. Gratia etamicitia liberant: quas tibi ſerua: ne exprobrabilis fias. Mala aurea in lectis argēteisqui loquit̉ verbum in temꝑe ſuo. Inaurꝭ aurea ⁊ margarita fulgens: qͥ arguit ſapientem⁊ aurem obedientē. Sicut frigus niuis ī diemeſſis ita legatus fidelis ei qui miſerit eum:animā ip̄ius requieſcere facit. Nubes ⁊ ventus ⁊ pluuie non ſequentes: vir glorioſus etꝓmiſſa nō complens Patientia lenietur pͥnceps ⁊ lingua mollis confringet duritiam.Mel inueniſti: comede quod ſufficit tibi: neforte ſatiatus euomas illud. Subtrahe pedetuū de domo ꝓximi tui neqn̄ ſatiatꝰ oderit teIaculum ⁊ gladius et ſagitta acuta: homo