Prouerbiavelut ſi quis feſtinet ad laqueum: et neſcit ꝙde periculo anime illius agit̉. Nunc ergo filimi audime: ⁊ attende ꝟbis oris mei. Ne abſtrahatur in vijs illius mens tua: neqꝫ decipiaris ſemitis eius. Multos em̄ vulneratosdeiecit: ⁊ fortiſſimi quiqꝫ interfecti ſūt ab ea.Uie inferi domus eius penetrantes interiora mortis.VIIIUnquid non ſapientia clamitat: etn prudentia dat vocem ſuam: In ſummis excelſiſqꝫ ꝟticibus: ſupra viamin medijs ſemitis ſtans: iuxta portas ciuitatis: in ip̄is foribus loquit̉ dicens. O viri advos clamito: ⁊ vox mea ad filios hominumIntelligite paruuli aſtutiā ⁊ inſipiētes anīaduertite. Audite quoniā de rebus magnislocutura ſum: et aperient̉ labia mea vt rectep̄dicent Ueritatem meditabit̉ guttur meum⁊ labia mea deteſtabunt̉ impium. Iuſti ſuntomnes ſermones mei: non eſt in eis prauumqͥd neqꝫ ꝑuerſum. Recti ſunt intelligentibus⁊ equi inuenientibus ſcientiā. Accipite diſciplinam meam ⁊ nō pecuniā: doctrinā magisqͣꝫ aurū eligite. Melior eſt em̄ ſapientia cunctis opibus p̄cioſiſſimis: ⁊ omne deſiderabile ei nō poteſt comꝑari. Ego ſapiētia habitoin cōſilio: ⁊ in eruditis interſum cogitatiōibꝰTimor dn̄i odit maluꝫ: arrogantiam ⁊ ſuperbiam ⁊ viam prauam ⁊ os belingue deteſtorMeū eſt conſilium ⁊ equitas. Mea eſt prudentia: mea eſt fortitudo. Per me reges regnant: ⁊ legum conditores iuſta decernunt.Per me pͥncipes imperant: ⁊ potētes decernunt iuſticiam. Ego diligentes me diligo: etqͥ mane vigilauerīt ad me inueniēt me. Mecum ſunt diuitie ⁊ gloria: opes ſuperne et iuſticia. Melior eſt fructus meus auro ⁊ lapide precioſo: ⁊ genimina mea argento electo.In vijs iuſticie ambulo: in medio ſemitarumiudicij: vt ditem diligentes me et theſauroseorū repleam. Dominꝰ poſſedit me in initioviarū ſuarū: anteqͣꝫ quicqͣꝫ faceret a pͥncipioab eterno ordinata ſum ⁊ ex antiqͥs an̄qͣꝫ terra fieret. Nōdūm erant abyſſi ⁊ ego iam concepta eram. Necdū fontes aquarum eruperant: necdū montes graui mole conſtiterant.Ante oēs colles ego parturiebar: adhuc terram nō fecerat ⁊ flumina ⁊ cardines orb̓ terre. Quādo p̄parabat celos aderam qn̄ certalege ⁊ gyro vallabat abyſſos. Quando ethera firmabat ſurſum: ⁊ librabat fontes aquarum. Qn̄ circūdabat mari terminū ſuū: ⁊ legem ponebat aquis ne tranſirent fines ſuos.Quādo appendebat fundamenta terre: cū eoeram cuncta componēs. Et delectabar ꝑ ſingulos dies ludens corā eo omni temꝑe: ⁊ ludens in orbe terrarum: ⁊ delitie mee eſſe cū filijs hoīm. Nunc ergo filij audite me. Beatiqͥ cuſtodiunt vias meas Audite diſciplinam⁊ eſtote ſapientes ⁊ nolite abijcere eā. Beatꝰhomo qͥ audit me: ⁊ qͥ vigilat ad fores measquottidie: ⁊ obẜuat ad poſtes oſtij mei Quime inuenerit: inueniet vitam ⁊ hauriet ſalutēa dn̄o. Qui autē in me peccauerit: ledet animam ſuam. Omēs qui me oderunt: diliguntmortem.Apientia edificauit ſibi domū: excidit colūnas ſeptem. Immolauit victimas ſuas: miſcuit vinū ⁊ ꝓpoſuitmenſam ſuam. Miſit ancillas ſuas vt vocarent ad arcē: ⁊ ad menia ciuitatis. Si qͥs eſtparuulus veniat ad me. Et inſipiētibus locuta eſt. Uenite comedite panem meū: et bibitevinū quod miſcui vobis. Relinqͥte infantiā⁊ venite ⁊ ambulate ꝑ vias prudentie. Quierudit deriſorē: ip̄e iniuriam ſibi facit: et qͥ arguit impiū ſibi maculā generat. Noli arguere deriſorem ne oderit te. Argue ſapientem:⁊ diliget te. Da ſapiēti occaſionē: et addeturei ſapientia Doce iuſtū: ⁊ feſtinabit acciperePrincipiū ſapīe timor domī: ⁊ ſcīa ſanctoruꝫprudentia Per me em̄ multiplicabūtur diestui: ⁊ addent̉ tibi anni vite. Si ſapiēs fueristibimetip̄i eris: ſi aūt illuſor: ſolus portabismalū. Mulier ſtulta ⁊ clamoſa: plenaqꝫ illecebris ⁊ nihil omnino ſciēs: ſedet in foribusdomus ſue ſuꝑ ſellā in excelſo vrbis loco: vtvocaret tranſeuntes ꝑ viam ⁊ pergētes itinere ſuo. Quis eſt paruulus declinet ad me Etvecordi locuta eſt. Aque furtiue dulcioresſunt: ⁊ panis abſcōditus ſuauior. Et ignorauit ꝙ ibi ſint gigantes: et in ꝓfundis inferniconuiue eius. Qui em̄ applicabit̉ illi deſcendet ad inferos: nam qͥ abſceſſerit ab ea ſaluabitur.Ilius ſapiens letificat patrem: filiusvero ſtultus meſticia eſt matris ſue.Nil proderunt theſauri impietatꝭ: iuſticia vero liberabit a morte Nō affliget dn̄sfame animā iuſti: ⁊ inſidias impiorū ſubuertet. Egeſtatē operata eſt manus remiſſa: manus aūt fortiū diuitias parat. Qui nitit̉ mendacijs hic paſcit ventos idē aūt ip̄e ſequituraues volantes. Qui congregat in meſſe filiꝰſapiens eſt: qui aūt ſtertit eſtate filius ꝯfuſionis. Benedictio domī ſuꝑ caput iuſti: os autem impiorum operit iniquitatē. Memoriaiuſti cū laudibus: ⁊ nomē imꝑiorū putreſcetꝰSapiens corde p̄cepta ſuſcipiet: ſtultꝰ cedit̉labijs. Qui ambulat ſimpliciter: ambulat cōfident̓: qͥ aūt deprauat vias ſuas manifeſtuserit. Qui annuit oculo dabit dolorē: ⁊ ſtultꝰA 3