ProuerbiaRes libros Salomonis .i. ꝓu̓bia. eccleſiaſten. ⁊ canticū canticorum: veteri ſeptuagīta interpretum autoritati reddidi: velCan̄poſitꝭ lineis: ſuꝑflua q̄qꝫ deſignans vel ſtellis titulo p̄notatꝭ: ea q̄ minushabebant̉ interſerens: vt plenius paula ⁊ euſtochiū cognoſcatꝭ. qͥd in libris nr̄is minꝰ ſit:quidue redundet. Necnō etiā illa qͥ imperititrāſlatores male in liguam noſtram de grecoẜmone ꝟterant oblitterās ⁊ antiquās curioſiſſima veritate correxi. Et vbi p̄poſtero ordine atqꝫ ꝑuerſo ſententiaꝝ fuerat lumē ereptum: ſuis locis reſtituens feci intelligi qd̓ latebat. Porro in eo libro qͥ a pleriſqꝫ ſapīa ſalomonis inſcribit̉: ⁊ in eccl̓aſtico quē eſſe ieſu filij ſirach nullus ignorat: calamū temꝑaui: tm̄ modo canonicas ſcripturas vob̓ emēdare deſiderās: ⁊ ſtudiū meū certis magꝭ qͣꝫdubijs cōmendare. Ideo greco ⁊ hebreo p̄fatiuncula vtraqꝫ in libro p̄miſſa eſt. qꝛ nonnulla de greco hoc ad illuminationē ſenſus ⁊legētis edificationē. vel inſerta hebraice trāſlationi. vel extrinſecus iuncta ſunt. Et idcirco qui legis ſemper peregrina memento.Incipit liber Prouerbiorum. Capl̓m .I.Irabole ſalomonis filij dauid regis iſrael: adſciendumſapīam et diſciplinā adintellidēda v̓ba prudētie: ⁊ ſuſcipiendā eruditionem doctrīe iuſticiā⁊ iudiciū ⁊ equitatē. Vt det̉ paruulis aſtutia ⁊ adoleſcenti ſcīa ⁊ intellectus. Audiensſapiens ſapientior erit: ⁊ intelligens gub̓nacula poſſidebit. Animaduertet parabolam ⁊interp̄tatōꝫ ꝟba ſapientū ⁊ enigmata eorumTimor domini pͥncipiū ſapīe. Sapīam atqꝫdoctrinā ſtulti deſpiciunt. Audi fili mi diſciplinam pr̄is tui. ⁊ ne dimittas legem matristue: vt addat̉ gr̄a capiti tuo. ⁊ torques colloMxtuo. Fili mi ſi te iactauerīt peccatores: ne acqͥeſcas eis. Si dixerīt: veni nobiſcū. inſidiemur ſanguini. abſcondamus tēticulas cōtrainſontē fruſtra: deglutiamus eū ſicut infernꝰviuentē ⁊ integrū qͣſi deſcendentē in lacum:omnē p̄cioſam ſb̓am reperiemus implebimꝰdomos nr̄as ſpolijs. ſortem mitte nobiſcum.marſupiū ſit vnū oīm nr̄m. fili mi ne ābulescū eis. Prohibe pedē tuū a ſemitis eoꝝ. Pedes enim illorum ad malū currunt. ⁊ feſtinātvt effundant ſanguinem. Fruſtra autē iacit̉.Lxrete ante oculos pennatorum. Ip̄i qͦꝫ contraſanguinem ſuū inſidiant̉: ⁊ moliunt̉ fraudescōtra animas ſuas. Sic ſemite oīs auari animas poſſidentiū rapiūt. Sapiētia foris predicat: in plateis dat vocē ſuā. In capite turbarum clamitat. in foribus portaꝝ vrb̓ profert verba ſua dicens. Uſqꝫ quo paruuli diligitis infantiā. ⁊ ſtulti ea qͣ ſibi ſunt noxia cupient. ⁊ imprudentes odibunt ſcīam: Cōuertimini ad correptionē meā En ꝓferaꝫ vobisſpūm meū: ⁊ oſtendā vobis ꝟ̓ba mea. Quiavocaui ⁊ rēnuiſtis: extendi manū meā. ⁊ nonfuit qͥ aſpiceret. Deſpexiſtis omne conſiliummeum: ⁊ increpatiōes meas neglexiſtis Egoqͦꝫ in interitu veſtro ridebo: ⁊ ſubſannabo: cūvobis id qd̓ timebatis aduenerit. Cū irruerit repentina calamitas: ⁊ interitus qͣſi tempeſtas ingruerit: qn̄ venerit ſuper vos tribulatio ⁊ anguſtia. Tunc inuocabunt me ⁊ nonexaudiaꝫ: mane ꝯſurgent: ⁊ nō inuenient meeo ꝙ exoſam habuerint diſciplinaꝫ. ⁊ timorēdn̄i nō ſuſceperint: nec acquieuerint conſiliomeo ⁊ detraxerint vniuerſe correptioni mee.Comedēt igit̉ fructus vie ſue: ſuiſqꝫ conſilijsſaturabunt̉. Auerſio paruulorum interficieteos: ⁊ ꝓſperitas ſtultorū ꝑdet eos. Qui aūtme audierit: abſqꝫ terrore requieſcet. ⁊ abundantia ꝑfruet̉. timore malorū ſublato. Il¶ Ili mi ſi ſuſceperis ẜmones meos etm andata mea abſconderis penes te.vt audiat ſapientiā auris tua: inclinacor tuū ad cognoſcendam prudentiā. Si em̄ſapīam inuocaueris: ⁊ inclinaueris cor tuuꝫprudētie: ſi q̄ſieris eā qͣſi pecuniā. ⁊ ſicut theſauros effoderis illā: tunc intelliges timoremdn̄i. ⁊ ſcīam dei inuenies: qꝛ dn̄s dat ſapīam⁊ ex ore eiꝰ prudentia ⁊ ſciētia. Cuſtodiet rectorum ſalutē. ⁊ ꝓtegat gͣdientes ſimpliciterẜuans ſemitas iuſticie: ⁊ vias ſanctoꝝ cuſtodiens. Tūc intelliges iuſticiā ⁊ iudiciū ⁊ eqͥtatem ⁊ oēm ſemitā bonā. Si intrauerit ſapīacor tuū. ⁊ ſcīa aīe tue placuerit: ꝯſiliū cuſtodiet te. ⁊ prudētia ẜuabit te: vt eruaris a viamala ⁊ ab homīe qͥ ꝑuerſa loquit̉. Qui relinquūt iter rectū: ⁊ ābulant ꝑ vias tenebroſas.Qui letāt̉ cū malefecerīt: ⁊ exultant in rebuspeſſimis. Quoꝝ vie ꝑu̓ſe ſunt: ⁊ īfames greſus eoꝝ. Vt eruarꝭ a ml̓iere aliēa. ⁊ ab extranea q̄ mollit ẜmones ſuos. ⁊ relinqͥt ducē pubertatꝭ ſue ⁊ pacti dei ſui oblita ē. Inclīata ēeī ad mortē domꝰ eiꝰ. ⁊ ad īferos ſemite ipſiꝰ.Oēs qͥ ingrediūt̉ ad eā nō reu̓tent̉: nec apprehēdēt ſemitas vite. Vt ābules in via bona. ⁊calles iuſtoꝝ cuſtodias. Qui em̄ rectiſt̓ hītabūt in t̓ra. ⁊ ſimplices ꝑmanebūt ī ea. Impijꝟo de t̓ra ꝑdēt̉ ⁊ qͥ iniqꝫ agūt auferent ex eaL1
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten