Iobra ſūt: aut omiſſa: aut certe ſcriptorū vitio deprauata: manifeſtiora nr̄a interp̄tatiōe fierēt⁊ hebreū ẜmonē ex ꝑte didicimꝰ: ⁊ in latinopene ab ip̄is cunabulis int̓ grāmaticos ⁊ rhetores ⁊ philoſophos detriti ſumꝰ. Qd̓ ſi apd̓grecos poſt ſeptuaginta editiones: iā chriſtieuāgelio choruſcāte iudeus aquila ⁊ ſymmachus ac theodotion iudaizātes heretici ſuntrecepti qui multa myſteria ſaluatoris ſubdola interp̄tatiōe celarūt ⁊ tn̄ in hexaplis habētur apud eccleſias ⁊ explanant̉ ab eccleſiaſticis viris: quātomagis ego chriſtianꝰ ⁊ de parentibꝰ chriſtianis natꝰ ⁊ vexillum crucis inmea fronte portās: cuiꝰ ſtudiū fuit omiſſa repetere: deprauata corrigere: ⁊ ſacramēta eccleſie puro ⁊ fideli aꝑire ẜmone: vel a faſtidioſis vel a malignis lectoribus non debeo reprobari. Habeāt qͥ volunt veteres libros velin mēbranis purpureis auro argētoqꝫ deſcriptos: vel vntialibus (vt vulgo aiūt) lr̄is onera magis exarata qͣꝫ codices: dūmodo mihimeiſqꝫ ꝑmittant pauꝑes hr̄e ſcedulas: ⁊ nontam pulcros codices qͣꝫ emendatos. Vtraqꝫaūt editio ⁊ ſeptuaginta iuxta grecos ⁊ meaiuxta hebreos in latinū meo labore tranſlataē. Eligat vnuſquiſqꝫ qd̓ vult: ⁊ ſtudioſuꝫ me.magis qͣꝫ maliuolum ꝓbet.Item alius prologus inIob: ẜm hebraicum.I aut fiſcellā iunco texeremaut palmarū folia cōplicareꝫFIvt in ſudore vultꝰ mei comederē panē: ⁊ vētris opus ſollicita mēte ꝑtractarē: nullusmorderet: nemo rep̄hēderet.Nūc aūt qꝛ iuxta ſententiam ſaluatoris volooꝑari cibum qͥ nō perit: ⁊ antiquā diuinoruꝫvoluminū viā ſentibus virgultiſqꝫ purgareerror mihi geminus infigit̉: corrector vitiorūfalſariꝰ vocor: ⁊ errores nō auferre: ſed ſerere.Tanta ē em̄ vetuſtatis ꝯſuetudo vt etiā ꝯfeſſa pleriſqꝫ vitia placeant: dū magis pulcroshr̄e volūt codices qͣꝫ emēdatos. Quapropt̓o frēs dilectiſſimi vnicū nobilitatis ⁊ humilitatis exemplar. ꝓ flabello calathis ſportelliſqꝫ munuſculis monachorum ſpiritalia hec etmāſura dona ſuſcipite: ⁊ btm̄ iob qui adhucapud latinos iacebat in ſtercore: ⁊ vermibusſcatebat errorū: integrū īmaculatūqꝫ gaudete. Quō em̄ poſt ꝓbationē atqꝫ victoriā duplicia ſunt ei vniuerſa reddita: ita ego in lingua nr̄a vt audacter loquar: feci eū habere q̄amiſerat. Igit̉ ⁊ vos ⁊ vnūquēqꝫ lectorē ſolita p̄fatione cōmoneo: ⁊ in pͥncipijs libroruꝫeadē ſemꝑ annectēs rogo: vt vbicunqꝫ ſemꝑp̄cedētes virgulas videritis: ſciatis ea q̄ ſubiecta ſunt in hebraicis voluminibꝰ nō haberiPorro vbi ſtelle imago p̄ſulſerit: ex hebreo īẜmone nr̄o addita ſunt. Necnō ⁊ illa q̄ haberi videbant̉ ⁊ ita corrupta erāt vt ſenſuꝫ legētibus tollerēt orantibꝰ vobis magno laborecorrexi: magis vtile quid ex odio meo eccleſijs chriſti venturum ratus: qͣꝫ ex aliorum negocio.Incipit argumeniū in librū Iob.N terra quidem habitaſſe Iobvſitidi in finibꝰ idumee ⁊ arabie⁊ erat ei ante nomē iobab Et accepit vxorē arabiſſam. ⁊ genuitfiliū quem vocauit ennon. Erataūt ip̄e filiꝰ quidē zareth d̓ eſaufilijs filius: de mr̄e ꝟo boſra: ita vt ſit qͥntꝰ ababraā. Et hi ſūt reges qͥ regnauerūt in edomin qua ⁊ ip̄e regnauit: ſꝫ pͥmus in ea regnauitbalach filiꝰ beor ⁊ nomē eiuſdē ciuitatꝭ nachaba. Poſt hūc aūt balach Poſt eum iobab qͥvocat̉ iob. Poſt iob aūt cuſrā: qͥ erat dux exthemanorū regione. Et pꝰ illū regnauit adarfiliꝰ beath: qͥ excidit madian in cāpomoab: etnomē ciuitatis eiꝰ chetheauith.Explicit argumentum Incipit liber Iob. Capl̓mIr erat interra hus noīe iob. Eterat vir ille ſimplex ⁊ rectus actimēs deū ⁊ recedens a malo. Natiqꝫſunt ei ſepteꝫ filij: ⁊ treslie. Et fuit poſſeſſio eiꝰſeptē milia ouiū: ⁊ tria milia cameloꝝ. qͥngēta quoqꝫ iuga boum. ⁊ qͥngente aſine: ac familia ml̓ta nimis. Eratqꝫ vir ille magnꝰ int̓ omnes orientales. Et ibant filij eiꝰ: ⁊ faciebāt cōuiuia ꝑ domos: vnuſquiſqꝫ in die ſuo Et mittentes vocabāt tres ſorores ſuas vt comederent ⁊ biberēt cū eis. Cūqꝫ in orbē tranſiſſentdies cōuiuij: mittebat ad eos iob: ⁊ ſanctificabat illos: cōſurgēſqꝫ diluculo offerebat holocauſta ꝑ ſingulos. Dicebat em̄. Ne forte peccauerint filij mei: ⁊ bn̄dixerint deo in cordibꝰſuis. Sic faciebat iob cūctis diebꝰ. Quadamaūt die cū veniſſent filij dei vt aſſiſterēt coramdn̄o: affuit inter eos etiam ſathan. Cui dixitdn̄s. Unde venis? Qui reſpondens: ait. Circūiui terram: ⁊ perambulaui eā. Dixitqꝫ dominus ad eum Nunquid conſideraſti ſeruuꝫmeum iob ꝙ non ſit ei ſimilis in terra: homoſimplex et rectus ac timēs deum ⁊ recedēs amalo. Cui reſpondens ſathan: ait. Nunquidfruſtra iob timet deum? Nōne tu vallaſti euꝫac domum eius: vniuerſamqꝫ ſubſtantiā eiꝰ3 4