iſrael pari mente ⁊ obſecratione clamauit addn̄m: eo ꝙ eis certa mors īpenderet. XIIIIEſter quoqꝫ regina cōfugit ad dn̄m:h pauens ꝑiculum qd̓ īminebat. Cunqꝫ depoſuiſſet veſtes regias: fletibus⁊ luctui apta indumēta ſuſcepit: ⁊ ꝓ vnguētis varijs cinere ⁊ ſtecore impleuit caput: etcorpꝰ ſuū humiliauit ieiunijs: om̄iaqꝫ loca inqͥbꝰ antea letari cōſueuerat: criniū laceratiōecōpleuit. Et dep̄cabat̉ dn̄m deū iſrl̓: dicens.Dn̄e mi qui rex nr̄ es ſolus: adiuua me ſolitariam: ⁊ cuiꝰ p̄ter tenullꝰ ē auxiliator aliꝰ. Periculū meū in manibꝰ meis eſt. Audiui a pr̄emeo ꝙ tu dn̄e tuliſſes iſrael de cunctis gētibꝰ⁊ pr̄es nr̄os ex om̄ibꝰ retro maioribꝰ ſuis: vtpoſſideres hereditatē ſempit̓nā: feciſtiqꝫ eisſicut locutus es. Peccauimꝰ in cōſpectu tuo⁊ idcirco tradidiſti nos in manꝰ inimicorumnr̄oꝝ. Coluimꝰ em̄ deos eoꝝ. Iuſtus es dn̄eEt nūc nō eis ſufficit ꝙ duriſſima nos opprimunt ſeruitute: ſꝫ robur manuū ſuarū idolorūpotētie deputātes volunt tua mutare ꝓmiſſa⁊ delere hereditatē tuā ⁊ claudere ora laudātiū te: atqꝫ extinguere gloriā templi ⁊ altaristui: vt aꝑiant ora gentiū ⁊ laudent idolorumfortitudinē: ⁊ p̄dicēt carnalē regē in ſempiternum. Ne tradas dn̄e ſceptrū tuū his qͥ nō ſūtne rideant ad ruinā nr̄am ſed cōuerte ꝯſiliumeorū ſuꝑ eos: ⁊ eū qͥ in nos cepit ſeuire: diſꝑde. Memēto dn̄e ⁊ oſtende te nobis in tempore tribulationis nr̄e: ⁊ da mihi fiduciā dn̄erex deorū ⁊ vniuerſe poteſtatis: tribue ẜmonem cōpoſitū in ore meo in conſpectu leonis:⁊ tranſfer cor illiꝰ in odiū hoſtis nr̄i vt ⁊ ipſepereat: ⁊ ceteri qͥ ei conſentiūt. Nos aūt libera in manu tua: ⁊ adiuua me nullū aliud auxilium habēte niſi te dn̄e: qui habes oīm ſcientiam: ⁊ noſti qꝛ oderim gloriā iniquoꝝ: ⁊ deteſter cubile incircūciſorū ⁊ om̄is alienigeneTu ſcis neceſſitatē meā ꝙ abominer ſignū ſuperbie ⁊ glorie mee qd̓ ē ſuꝑ caput meū in diebus oſtentationis mee: ⁊ deteſter illud qͣſi pānum mēſtruate: ⁊ nō portē in diebꝰ ſilētij mei⁊ ꝙ nō comederim ī mēſa aman: nec mihi placuerit cōuiuiū regis: ⁊ nō biberim vinū libaminuꝫ: ⁊ nunqͣꝫ letata ſit ancilla tua ex qͦ huctranſlata ſum vſqꝫ in pn̄tē diē niſi in te domine deꝰ abraā. Deꝰ fortis ſuꝑ oēs: exaudi vocem eorū qui nullā aliā ſpem habent ⁊ liberanos de manu iniquorum: ⁊ erue me a timoremeo. Hec quoqꝫ addita repperi in editione vulgataT mādauit ei (haud dubiū quin heſter mardocheus) vt īgrederet̉ ad regem: ⁊ rogaret ꝓ ppl̓o ſuo ⁊ ꝓ patriaſua. Memorare inqͥt dierū humilitatis tue:Heſterquō nutrita ſis in manu mea: qꝛ aman ſecundus a rege locutꝰ ē ꝯtra nos in mortē: ⁊ tu inuoca dn̄m ⁊ loquere regi ꝓ nob̓: ⁊ libera nosde morte. Necnō ⁊ iſta que ſubdita ſunt: ī editione vulgata repperi. Die aūt tertio depoſuit veſtimēta ornatꝰ ſui: ⁊ circūdata ē gl̓ia ſuaCūqꝫ regio fulgeret habitu: ⁊ inuocaſſet oīmrectorē ⁊ ſaluatorē deū: aſſūpſit duas famulas: ⁊ ſuꝑ vnā qͥdē īnitebat̉ qͣſi p̄ delitijs ⁊ nimia teneritudine corpꝰ ſuū ferre nō ſuſtinensaltera aūt famularū ſequebat̉ dominā defluētia in humū indumēta ſuſtentās. Ip̄a aūt roſeo colore vultū ꝑfuſa: ⁊ gratis ac nitentibuſocl̓is triſtē celabat animū: ⁊ nimio timore cōtractū. Ingreſſa igit̉ cuncta ꝑ ordinem oſtiaſtetit cōtra regē: vbi ille reſidebat ſuꝑ ſoliumregni ſui: indutꝰ veſtibꝰ regijs: auroqꝫ fulgēſ⁊ p̄cioſis lapidibus eratqꝫ terribilis aſpectuCūqꝫ eleuaſſet faciē ⁊ ardētibus oculis furorem pectoris indicaſſet: regina corruit ⁊ ī pallorem colore mutato: laſſum ſuꝑ ancillulā reclinauit caput. Cōuertitqꝫ deꝰ ſpm̄ regꝭ ī māſuetudinē ⁊ feſtinꝰ ac metuēs exiliuit de ſolio⁊ ſuſtentans eam vlnis ſuis donec rediret adſe his ꝟbis blandiebat̉. Quid habes heſterEgo ſum frater tuꝰ: noli metuere. Nō morieris. Non em̄ ꝓ te ſꝫ ꝓ om̄ibꝰ hec lex ꝯſtitutaē. Accede igit̉ ⁊ tāgeſceptrū. Cūqꝫ illa reticeret: tulit aureā ꝟga: ⁊ poſuit ſuꝑ collū eiꝰ: etoſculatꝰ eſt eam: ⁊ ait. Cur mihi nō loqueris?Que rn̄dit. Uidi te dn̄e quaſi āgelū dei: ⁊ cōturbatū ē cor meū p̄ timore glorie tue. Ualdeem̄ mirabilis es dn̄e: ⁊ facies tua plena ē gratiarū. Cunqꝫ loqueret̉: rurſus corruit ⁊ peneexanimata ē. Rex aūt turbabat̉: ⁊ oēs miniſtri eiꝰ conſolabant̉ eū. Exemplar epl̓e regisartaxerxis quā ꝓ iudeis ad totas regni ſui ꝓuintias miſit: qd̓ ⁊ ip̄m in hebraico volumīeXVInō habetur.H Ex magnꝰ artaxerxes: ab india vſqꝫr Methiopiā centū vigintiſeptē ꝓuintiarū ducibꝰ ac pͥncipibus qͥ nr̄e iuſſioniobediunt: ſalutē dicit. Multi bonitati principum ⁊ honore qͥ in eos collatꝰ eſt: abuſi ſuntin ſuꝑbiā: ⁊ nō ſolū ſubiectos regibus nitunt̉opprimere: ſed datā ſibi gloriā nō ferentes: inipſos qͥ dederūt moliunt̉ inſidias. Nec ꝯtenti ſunt gr̄as nō agere bn̄ficijs: ⁊ hūanitatꝭ ī ſeiura violare: ſꝫ dei qͦꝫ cūcta cernētis arbitrāt̉ſe poſſe fugere ſententiā. Et intm̄ veſanie ꝓruperūt: vt eos qͥ credita ſibi officia diligēterobẜuāt: ⁊ ita cūcta agunt vt oīm laude digniſint: mēdaciorū cuniculis conēt̉ ſubu̓tere: dūaures pͥncipū ſimplices ex ſua nat̉ a alios eſtimātes callida fraude decipiūt. Que res ⁊ exveteribꝰ ꝓbat̉ hyſtorijs: ⁊ ex his q̄ geruntur
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten