ſiue mulier nō vocatꝰ: interiꝰ atriū regꝭ intrauerit: abſqꝫ vlla cunctatiōe ſtatim interficiat̉niſi forte rex aureā ꝟgā ad euꝫ tetenderit proſigno clemētie: atqꝫ ita poſſit viuere. Ego igitur quō ad regē intrare potęro: q̄ triginta iaꝫdiebꝰ nō ſum vocata ad eū. Qd̓ cum audiſſetmarchodeꝰ: rurſum mādauit heſter dicens.Ne putes ꝙ aīam tuā tm̄ liberes: quia in domo regis es p̄ cūctis iudeis. Si em̄ nūc ſilueris: ꝑ aliā occaſionem liberabunt̉ iudei ⁊ tu⁊ domꝰ pr̄is tui ꝑibitis. Et quis nouit vtrūidcirco ad regnū veneris: vt in tali tꝑe parareris. Rurſumqꝫ heſter hec mardocheo ꝟbamādauit. Uade ⁊ cōgrega oēs iudeos qͦs inſuſis reppereris ⁊ orate ꝓ me. Nō comedetis⁊ nō bibetis tribꝰ diebꝰ ⁊ tribus noctibus: etego cū ancillis meis ſil̓iter ieiunabo: ⁊ tūc ingrediar ad regē: cōtra legē faciēs non vocatatradēſqꝫ me morti ⁊ ꝑiculo Iuit itaqꝫ mardocheus ⁊ fecit om̄ia que heſter p̄ceꝑat.Ie aūt tertio induta ē heſter regalibꝰd veſtimentis ⁊ ſtetit in atrio domꝰ regie qd̓ erat interiꝰ ꝯtra baſilicā regisAt ille ſedebat ſuꝑ ſoliū ſuū in conſiſtorio palatij ꝯtra oſtiū domꝰ. Cūqꝫ vidiſſet heſter reginā ſtantē placuit oculis eiꝰ ⁊ extendit ꝯtraeā ꝟgā aureā quā tenebat manu. Que accedens oſculata ē ſummitatē virge eiꝰ: dixitqꝫad eā rex. Quid vis heſter regina? Que ē petitio tua? Etiā ſi dimidiā ꝑtem regni petierisdabit̉ tibi. At illa rn̄dit. Si regi placet obſecro vt venias ad me hodie ⁊ aman tecum adcōuiuiū qd̓ paraui. Statimqꝫ rex vocate inquit cito amā vt heſter obediat volūtati. Uenerūt itaqꝫ rex ⁊ aman ad cōuiuiū qd̓ eis regina parauerat. Dixitqꝫ ei rex poſtqͣꝫ vinumbiberat abundant̉. Quid petis vt detur tibi⁊ ꝓ qua re poſtulas? Etiā ſi dimidiā ꝑtem regni mei petierꝭ: impetrabis. Cui rn̄dit heſterPetitio mea ⁊ p̄ces ſunt iſte. Si inueni in cōſpectu regis gr̄am: ⁊ ſi regi placet vt det mihiqd̓ poſtulo ⁊ meā impleat petitioneꝫ: veniatrex ⁊ aman ad cōuiuiū qd̓ paraui eis: ⁊ crasaꝑiam regi voluntatē meā Egreſſus eſt itaqꝫillo die aman letus ⁊ alacer. Cunqꝫ vidiſſetmardocheū ſedentē an̄ fores palatij ⁊ non ſolum non aſſurrexiſſe ſibi: ſed nec motū qͥdē deloco ſeſſionis ſue: indignatꝰ eſt valde: ⁊ diſſimulata ira reuerſus in domū ſuā: conuocauitad ſe amicos ſuos: ⁊ zares vxorē ſuā: ⁊ expoſuit illis magnitudinē diuitiarū ſuarū filiorūqꝫ turbam ⁊ qͣꝫta eū gloria ſuꝑ oēs pͥncipes ⁊ẜuos ſuos rex eleuaſſet. Et poſt hec ait. Regina quoqꝫ heſter nullū aliū vocauit ad conuiuiū cū rege p̄ter me: apud quā etiā cras cūrege pranſurus ſum. Et cū hec om̄ia habeamAmanHeſternihil me hr̄e puto qͣꝫdiu videro mardocheuꝫiudeū ſedentē an̄ fores regias. Rn̄deruntqꝫei zares vxor eius ⁊ ceteri amici. Iube parari excelſum trabē habentē altitudinis quinqͣginta cubitos: ⁊ dic mane regi vt appēdatur 474 ⁊ μHbeſuꝑ eam mardocheus ⁊ ſic ibis cū rege letusad ꝯuiuiū Placuitqꝫ ei ꝯſiliū: ⁊ iuſſit excelſāp̄parari crucem.Octem illā duxit rex inſomnē: iuſſitn Iqꝫ ſibi afferri hyſtorias ⁊ annales pͥorū temporū. Que cū illo pn̄te legerēt̉ventū eſt ad illū locū vbi ſcriptū erat quō nūciaſſet mardocheꝰ inſidias bagathan ⁊ thares eunuchorū: regē aſuerū iugulare cupientiū. Qd̓ cū audiſſet rex ait Quid pro hac fidehonorꝭ ac p̄mij mardocheꝰ ꝯſecutꝰ ē? Dixer̄tei ẜui illiꝰ ac miniſtri Nihil oīno mercedis accepit. Statimqꝫ rex. Quis ē inquit in atrior t. A AAman quippe interius atriū domus regie intrauerat: vt ſuggeret regi: ⁊ iuberet mardocheum affigi patibulo quod ei fuerat p̄paratū. Rn̄der̄t pueri. Aman ſtat ī atrio Dixitqꝫrex: ingrediatur. Cunqꝫ eēt ingreſſus ait illi.Quid debet̉ fieri viro quē rex honorare deſiderat? Cogitans aūt in corde ſuo aman: ⁊ reputans ꝙ nullū aliū rex niſi ſe vellet honorare: rn̄dit. Hō quē rex honorare cupit debꝫ indui veſtibꝰ regijs: ⁊ imponi ſuꝑ equū qui deſella regis ē: ⁊ acciꝑe regiū diadema ſuꝑ caput ſuū: ⁊ pͥmꝰ de regijs pͥncipibꝰ ac tyranisteneat equū eiꝰ: ⁊ ꝑ plateā ciuitatis incedēsclamet: ⁊ dicat. Sic honorabit̉ quēcunqꝫ voluerit rex honorare. Dixitqꝫ ei rex. Feſtina ⁊ſumpta ſtola ⁊ equo fac vt locutꝰ es: mardocheo iudeo qͥ ſedet an̄ fores palatij. Caueneqͥcqͣꝫ de his q̄ locutꝰ es p̄termittas. Tulit itaqꝫ aman ſtolā ⁊ equū: indutūqꝫ mardocheuꝫin platea ciuitatis: ⁊ īpoſituꝫ equo: p̄cedebatatqꝫ clamabat. Hoc honore cōdignus ē quēcunqꝫ rex voluerit honorare. Reuerſuſqꝫ eſtmardocheꝰ ad ianuā palatij: ⁊ aman feſtinauit ire in domū ſuā lugens ⁊ oꝑto capite: narrauitqꝫ zares vxori ſue ⁊ amicis oīa que eueniſſen: ſibi. Cui rn̄derūt ſapiētes qͦs habebatin conſilio ⁊ vxor eius: Si de ſemine iudeorūē mardocheus an̄ quē cadere cepiſti nō poteris ei reſiſtere: ſed cades in cōſpectu eiꝰ. Adhuc illis loquētibꝰ venerūt eunuchi regꝭ ⁊ cito eū ad cōuiuiū qd̓ regina parauerat: ꝑgerecōpulerunt.Ntrauit itaqꝫ rex ⁊ aman: vt biberētcū regina. Dixitqꝫ ei rex etiā ſecūdodie poſtqͣꝫ vino incaluerat. Que ē pe 244titio tua heſter vt det̉ tibi: ⁊ qͥd vis fieri: Etiam ſi dimidiā ꝑtē regni mei petieris impetrabis. Ad quē illa rn̄dit. Si inueni gratiā ī ocu