Heſterſibi adoptauerat in filiā deberet intrare ad regem. Que nō q̄ſiuit muliebrem cultū ẜ quecūqꝫ voluit egeus enuchꝰ cuſtos virginumhec ei ad ornatū dedit. Erat em̄ formoſa valde. ⁊ incredibili pulchritudine. oīm ocl̓is gratioſa. ⁊ amabilis videbat̉. Ducta ē itaqꝫ ad¶ Diunia.cubiculū regis aſueri menſe decimo qͥ vocat̉thebeth. ſeptimo anno regni eiꝰ. ⁊ adamauiteam rex plus qͣꝫ oēs mulieres: habuitqꝫ gratiam ⁊ miẜicordiā corā eo ſuꝑ oēs mulieres. etpoſuit diadema regni ī capite eiꝰ. fecitqꝫ eamregnare in loco vaſthi. Et iuſſit cōuiuiū p̄parari ꝑmagnificū cūctis pͥncipibꝰ ⁊ ẜuis ſuisꝓ cōiunctiōe ⁊ nuptijs heſter Et dedit reqͥeꝫvniu̓ſis ꝓuintijs: ac dona largitꝰ ē iuxta magnfiicentiā pͥncipalē. Cūqꝫ ⁊ ſecūdo quererētur ꝟgines ⁊ cōgregarent̉. mardocheus manebat ad ianuā regis. necdū ꝓdiderat heſterpatriā ⁊ ppl̓m ſuū. iuxta mādatū eiꝰ. Quicqͥdem̄ ille p̄cipiebat obẜuabat heſter. ⁊ ita cuncta faciebat vt eo tꝑe ſolita erat qͦ eā ꝑuulamnutriebat. Eo igit̉ tꝑe quo mardocheꝰ ad regis ianuā morabat̉. irati ſūt bagathan ⁊ thares duo eunuchi regꝭ: qͥ ianitores erāt. ⁊ in pͥmo palatij limine reſidebāt. voluerūtqꝫ inſurgere in regē ⁊ occidere eū. Qd̓ mardocheumnō latuit. Statimqꝫ nūciauit regine heſter. etilla regi ex noīe mardochei qͥ ad ſe rem detuleuacuueciaVrat. Queſitū eſt ⁊ inuētū ⁊ appēſus eſt vterqꝫeorū in patibulo. Et iuſſit rex vt in libro memoriali ſcriberet̉. vt ꝓ vita ſua aliquid repēſaret ei. Mādatūqꝫ eſt hiſtorijs. ⁊ annalibꝰtraditū corā rege.Oſt hec rex aſuerꝰ exaltauit amā filiPum amadathi qͥ erat de ſtirpe agag⁊ poſuit ſoliū eiꝰ ſuꝑ oēs pͥncipes qͦshabebat. Cūctiqꝫ ẜui regis qͥ in foribꝰ palatijꝟſabant̉ flectebant genua. ⁊ adorabant amā.Sic em̄ p̄ceꝑat eis imꝑator. Solꝰ mardocheus nō flectebat genu. neqꝫ adorabat euꝫ. Cuidixerūt pueri regis qui ad fores palatij reſidebant. Cur p̄ter ceteros nō obẜuas mandatum regis? Cūqꝫ hͦ crebrius dicerēt. ⁊ ille nolD de nū ⁊ tulolet audire. nūciauerunt aman ſcire cupientesvtrū ꝑſeueraret in ſententia. Dixerat em̄ eisIxiIiſe eſſe iudeuꝫ. Qd̓ cū audiſſet aman ⁊ experimento ꝓbaſſet ꝙ mardocheꝰ nō ſibi flecteretgenū nec ſe adoraret. iratꝰ eſt valde. ⁊ ꝓ nihilo duxit in vnū mardocheū mittere manꝰ ſuas. audierat em̄ ꝙ eſſet gentis iudee. magiſqꝫvoluit oēm iudeorū qͥ erāt in regno aſueri ꝑdere nationem. Mēſe pͥmo cuiꝰ vocabluū eſtniſan anno duodecimo regni aſſueri miſſa eſtſors in vrnaꝫ que hebraice dicit̉ phur coramaman quo die ⁊ quomenſe gens iudeorū deberet interfici. ⁊ exiuit mēſis duodecimꝰ volcatur adar. Dixitqꝫ amā regi aſuero. Eſt populus ꝑ oēs ꝓuintias regni tui diſperſus. eta ſe mutuo ſeꝑatꝰ: nouis vtēs legibus ⁊ ceremonijs. inſuꝑ ⁊ regis ſcita ꝯtemnens. Et optime noſti ꝙ nō expediat regno tuo vt inſoleſcat ꝑ licētiam. Si tibi placet decerne vt pereat. ⁊ decē milia talentorū appendam arcarijsgaze tue. Tulit ergo rex annulū qͦ vtebat̉ demanu ſua. ⁊ dedit eū aman filio amadathi deꝓgenie agag hoſti iudeoꝝ: dixitqꝫ ad eū. Argentū qd̓ tu polliceris. tuū ſit. de ppl̓o age qd̓tibi placet. Vocatiqꝫ ſunt ſcribe regis menſepͥmo niſan tertiadecima die eiuſdeꝫ menſis. ⁊ſcriptū eſt vt iuſſerat amā ad oēs ſatrapas regis. ⁊ iudices ꝓuintiarū diuerſarūqꝫ gentiū:vt queqꝫ gens legere poterat ⁊ audire ꝓ varietate linguarū ex noīe regis aſueri. ⁊ littereſignate ipſiꝰ annulo miſſe ſunt ꝑ curſores regis ad vniuerſas ꝓuintias. vt occiderent atqꝫdelerent omēs iudeos a puero vſqꝫ ad ſenemꝑuulos ⁊ mulieres vno die. hͦ eſt tertiodecīomenſis duodecimi qui vocatur adar. ⁊ bonaeorum diriperēt. Summa autē epiſtolaꝝ hecfuit. vt oēs ꝓuintie ſcirent ⁊ pararēt ſe ad p̄tdictā diē. Feſtinabant curſores qͥ miſſi erantregis imperiū explere. Statimqꝫ in ſuſis pependit edictū: rege ⁊ aman celebrāte cōuiuiū⁊ cūctis iudeis qͥ in vrbe erant flētibus. IIIIUe cū audiſſet mardocheꝰ. ſcidit ver¬ꝰſtimenta ſua. ⁊ indutus eſt ſacco. ſpargens cinerē capiti ⁊ ī platea medie ciuitatis voce magna clamabat oſtendēs amaritudinem animi ſui. ⁊ hoc eiulatū vſqꝫ ad fores palatij gradiēs. Non em̄ erat licitū indutum ſacͣco aulā regis intrare. In oībꝰ quoqꝫꝓuintijs: oppidis ac locis ad que crudele regis dogma ꝑuenerat. plāctꝰ ingēs erat apudiudeos ieiuniuꝫ. vlulatꝰ ⁊ fletꝰ. ſacco ⁊ cineremultis ꝓ ſtrato vtentibꝰ. Ingreſſe aūt ſūt prelle heſter ⁊ eunuchi: nūciauerūtqꝫ ei. Quodaudiēs cōſternata eſt. ⁊ veſtē miſit vt ablatoſacco indueret eā. Quā acciꝑe noluit. Accitoqꝫ athach eunucho quē rex miniſtrū ei dederat p̄cepit vt iret ad mardocheum ⁊ diſceretab eo cur hoc faceret. Egreſſuſqꝫ athachiuitad mardocheū. ⁊ inuenit eum ſtātē in plateaciuitatis an̄ oſtiū palatij. Qui īdicauit ei oīaq̄ acciderāt quō aman ꝓmiſiſſet vt in theſauros regis ꝓ iudeorū nece inferret argentum.exemplar quoqꝫ edicti qd̓ pendebat in ſuſisdedit ei vt regine oſtēderet. ⁊ moneret eam:vt ītraret ad regē. ⁊ dep̄caret̉ euꝫ ꝓ ppl̓o ſuo.Regreſſus athach nūciauit heſter oīa q̄ mardocheus dixerat. Que rn̄dit ei. ⁊ iuſſit vt diceret mardocheo. Oēs ẜui regis ⁊ cūcte queſub ditionē eiꝰ ſunt norūt ꝓuintie. ꝙ ſiue vir