are tibi. Placuerūt aūt omīa ꝟba hec coramholoferne ⁊ corā pueris eiꝰ. ⁊ mirabant̉ ad ſapientiā eiꝰ: ⁊ dicebant alter ad alterū. Nō eſttalis mulier ſuꝑ terrā in aſpectu in pulcritudine ⁊ in ſenſu ꝟborū. Et dixit ad illam holofernes. Bn̄ fec̄ deꝰ qͥ miſit te an̄ ppl̓m: vt des illum tu ī manibus nr̄is. Et qm̄ bona eſt ꝓmiſſio tua. ſi fecerit mihi hoc deꝰ tuꝰ. erit ⁊ deusmeuſ. ⁊ tu in domo nabuchodonoſor magnaeris. ⁊ nomē tuū noīabit̉ in vniu̓ſa t̓ra. XIIAnc iuſſit eā ītroire vbi repoſiti erāttheſauri eius. ⁊ iuſſit illic manere eā.⁊ cōſtituit quid daret̉ illi de cōuiuioſuo. Cui rn̄dit iudith. ⁊ dixit. Nūc nō poteromanducare ex his que mihi p̄cipis tribui neveniat ſuꝑ me offenſio. Ex his aūt que mihidetuli. maducabo. Cui holofernes ait. Si defecerint tibi iſta que tecum detuliſti. quid faciemꝰ tibi? Et dixit iudith. Uiuit aīa tua dn̄emeus: qm̄ nō expendet omīa hec ancilla tua:donec faciat deus in manu mea hec q̄ cogitaui. Et induxerūt illā ſerui eius in tabernaculum quo p̄ceperat. ⁊ petijt dū introiret vt daret̉ ei copia nocte. ⁊ an̄ lucē egrediendi forasad orationē. ⁊ dep̄candi dn̄m. Et p̄cepit cubicularijs ſuis vt ſicut placeret illi exiret ⁊ ītroiret ad adorandū deū ſuū triduum. Et exibatnoctibus in vallē bethulie: ⁊ baptizabat ſe infonte aque. Et vt aſcendebat orabat ad dominum deuꝫ iſrl̓ vt dirigeret viam eiꝰ ad liberationē ppl̓i ſui. Et introiens mūda manebat intabernaculo vſqꝫ dū acciꝑet eſcā ſuā in veſperum. Et factū eſt. quarto die holofernes fecitcenā ẜuis ſuis. ⁊ dixit ad vagao eunuchum.Uide ⁊ ſuadē hebreā illā vt ſponte cōſentiathabitare mecū. Fedū em̄ ē apd̓ aſſyrios ſi femina irrideat viruꝫ agendo: vt īmunis ab eotrāſeat. Tūc introiuit vagao ad iudith. et dixit. Nō reuereat̉ bona puella introire ad dominū meū. vt honorificet̉ an̄ facieꝫ eiꝰ. ⁊ māducet cū eo ⁊ bibat vinū ī iocūditate. Cui iudith rn̄dit. Que ego ſum vt cōtradicam dn̄omeo; Om̄e qd̓ erit an̄ oculos eiꝰ bonū ⁊ optimū faciam. Quicqͥd aūt illi placuerit hͦ mihierit optimū oībꝰ diebꝰ vite mee. Et ſurrexit ⁊ornauit ſe veſtimento ſuo: et ingreſſa ſtetit an̄faciē eiꝰ. Cor aūt holofernis ꝯcuſſū ē: erat em̄10 110ardēs in ꝯcupiſcētia eiꝰ. Et dixit ad eā holofernes. Bibe nūc ⁊ accūbe in iocūditate. qm̄īueniſti gr̄am corā me. Et dixit iudith. Bibādn̄e. qm̄ magnificata ē aīa mea hodie p̄ oībꝰdiebꝰ meis Et accepit ⁊ māducauit ⁊ bibit corā ipſo: ea q̄ ꝑauerat illi ācilla eiꝰ. Et iocundꝰfactꝰ eſt holofernes ad eā: bibitqꝫ vinū ml̓tuꝫnimis quantum nunqͣꝫ biberat in vita ſua.XIIIIucithcaut abA LcdlabT aūt ſero ſcm̄ ē feſtinauerūt ẜui illiꝰad hoſpitia ſua ⁊ ꝯcluſit vagao oſtiacubiculi. ⁊ abijt. Erāt āt oēs fatigatia vino. Erat̉qꝫ iudith ſola ī cubiculo. Porroholofernes iacebat in lecto nimia ebrietate ſopitꝰ. Dixitqꝫ iudith puelle ſue vt ſtaret forisan̄ cubiculū ⁊ obẜuaret. Stetitqꝫ iudithan̄lectū orās cū lachrymis ⁊ labiorū motu ī ſilētio dicēs. Cōfirma me dn̄c deꝰ iſrl̓ ⁊ reſpice in (hac hora ad oꝑa manuū meaꝝ vt ſic̄ ꝓmiſiſtihierl̓m ciuitatē tuā erigas: ⁊ hͦ ꝙ credēs ꝑ tepoſſe fieri cogitaui. ꝑficiā. Et cū h̓ dixiſſet: acceſſit ad colūnā q̄ erat ad caput lectuli eiꝰ ⁊ pugionē eiꝰ qͥ ī ea ligatꝰ pēdebat exoluit. Cunqꝫeuaginaſſet illū app̄hēdit comā capitꝭ eius ⁊ait. Cōfirma me dn̄e deꝰ ī hac hora: ⁊ ꝑcuſſitbis ī ceruicē eiꝰ. ⁊ abſcidit caput eiꝰ. ⁊ abſtulit canopeū eiꝰ a colūnis. ⁊ euoluit corpꝰ eiustruncū. Et pꝰ puſillū exiuit. ⁊ tradidit caputholofernis ācille ſue: ⁊ iuſſit vt mitte̓t illud inperā ſuā. Et exierunt due ẜm ꝯſuetudinē ſuāqͣſi ad or̄onē. ⁊ trāſierūt caſtra. ⁊ gyrātes vallem venerūt ad portā ciuitatꝭ. Et dixit iuditha lōge cuſtodibꝰ muroꝝ. Aꝑite portaſ qm̄ nobiſcuū ē deꝰ. qͥ fec̄ ꝟtutē ī iſrl̓. Et ſcm̄ eſt cū audiſſent viri vocē eiꝰ vocauer̄t p̄ſbyteros ciuitatis. Et occurrer̄t ad eaꝫ oēs a minimo vſqꝫad maximū. qm̄ ſperauerūt eā iā nō eē vēturāEt accēdētes luminaria ꝯgyrauer̄t circa eamvniu̓ſi Illa āt aſcēdēs ī eminētiorē locū iuſſitfieri ſilētiuꝫ. Cūqꝫ oēs tacuiſſent dixit iudithLaudate dn̄m deum nr̄m qͥ nō deſeruit ſperātes in ſe. ⁊ ī me ancillā ſuā adīpleuit miẜicordiam ſuā quā ꝓmiſit domui iſrl̓: ⁊ interfecitin manu mea hoſtē ppl̓i ſui in hac nocte. Et ꝓferens de pera caput holofernis. on̄dit ill̓ dicēs. Ecce caput holofernis principis militieaſſyirioꝝ. Et ecce canopeum illius in quo recumbebat ī ebrietate ſua. vbi ⁊ ꝑ manū femine ꝑcuſſit illuꝫ dn̄s deus nr̄. Uiuit auteꝫ ip̄edn̄s: qm̄ cuſtodiuit me angelus eiꝰ. ⁊ hīc eūtem ⁊ ibi cōmorantē ⁊ inde huc reuertenteꝫ ⁊nō ꝑmiſit me dn̄s ancillaꝫ ſuā coinqͥnari. ſꝫ ſine pollutione peccati reuocauit me vob̓: gaudentem in victoria ſua. in euaſiōe mea in liberatione veſtra. Confitemini illi omēs qm̄ bonus qm̄ ī ſeculū miẜicordia eiꝰ. Uniu̓ſi autēadorātes dn̄m. dixer̄t ad eā. Bn̄dixit te dn̄sin ꝟtute ſua. qꝛ ꝑ te ad nihilū redegit īimicosnoſtros. Porro ozias princeps ppl̓i iſrael dixit ad eam. Bn̄dicta es tu filia a domino deoexcelſo: pre omnibus mulieribus ſuper terrāBenedictus dominus qui creauit celū ⁊ terram. qui te direxit in vulnera capitis pͥncipisinimicoꝝ noſtroꝝ. qꝛ hodie nomen tuum itamagnificauit: vt non recedat laus tua de ore