Iudith̓dn̄s tot̓ius creature. exaudi me miſerā deprecantem. ⁊ de tua miẜicordia p̄ſumentē. Memento dn̄e teſtamēti tui. ⁊ da ꝟbū in ore meo⁊ in corde meo conſiliū corrobora. vt domustua in ſanctificatiōe tua ꝑmaneat. ⁊ oēs gentes agnoſcant qꝛ tu es deꝰ ⁊ nō eſt aliꝰ p̄ter te.Actuꝫ eſt autē cum ceſſaſſetclamare ad dn̄m. ſurrexit de loco ī qͦjacuerat ꝓſtrata ad dn̄m. Uocauitqꝫabram ſuā: ⁊ deſcēdēs in domū ſuaꝫ abſtulita ſecilitiū. ⁊ exuit ſe veſtimētis viduitatꝭ ſueEt lauit corpꝰ ſuuꝫ. ⁊ vnxit ſe myrro optimo.⁊ diſcriminauit crinē capitis ſui ⁊ īpoſuit mitrā ſuꝑ caput ſuum. ⁊ induit ſe veſtimētis iocunditatis ſue. Induitqꝫ ſandalia pedibꝰ ſuis aſſumpſitqꝫ dextraliola ⁊ lilia ⁊ inaures etannulos: et om̄ibꝰ ornamētis ſuis ornauit ſe.Cui etiam dn̄s contulit ſplendorē: qm̄ om̄isiſta cōpoſitio nō ex libidine ſed ex virtute pēdebat. Et ideo dn̄s hanc in illā pulcritudinēampliauit: vt incomꝑabili decore omniū oculis appareret. Impoſuit itaqꝫ abre ſue aſcopāvini. et vas olei et polentā et lapates ⁊ panes⁊ caſeuꝫ et ꝓfecta eſt. Cunqꝫ veniſſent ad portas ciuitatis: inuenerūt expectantē oziā: ⁊ p̄ſbyteros ciuitatis. Qui cum vidiſſent eā: ſtupentes mirati ſunt nimis pulcritudineꝫ eius.Nihil tn̄ interrogantes eam. dimiſerunt tranſire. dicentes. Deus patrū noſtroruꝫ det tibigr̄am: ⁊ om̄e ꝯſilium tui cordis ſua ꝟtute corroboret et gloriet̉ ſuꝑ te hierl̓m. et ſit nomentuū in numero ſanctoꝝ ⁊ iuſtoruꝫ. Et dixerūthi qui illic erāt omnes vna voce. fiat fiat. Iudith ꝟo orans dn̄m. tranſiuit ꝑ portas. ip̄a ⁊abra eius. Factuꝫ eſt autē cum deſcēderet mōtes circa ortum diei: occurrerūt ei exploratores aſſyrioꝝ. et tenuerunt eam dicentes. Un̄venis aūt quo vadis? Que rn̄dit. Filia ſumhebreorum. Ideo ego fugi a facie eorum: qm̄futurū agnoui ꝙ dent̉ vob̓ in dep̄dationeꝫ ꝓeo ꝙ cōtenētes vos noluerunt vltro tradereſeipſos: vt inuenerēt miſericordiaꝫ in conſpectu veſtro. Hac de cauſa cogitaui mecum dicens. Uadam ad faciē pͥncipis holofernis vtindicē illi ſecreta illorum. ⁊ oſtēdū illi qͥ aditupoſſit obtinere eos. ita vt nō cadat vir vnusde exercitu eius. Et cum audiſſent viri illi ꝟba eius. conſiderabant faciē eiꝰ. ⁊ erat in oculis eoꝝ ſtupor: qm̄ pulcritudinē eiꝰ mirabantur nimis. Et dixerūt ad eā. Conſeruaſti aīaꝫtuam eo ꝙ tale repperiſti conſilium vt deſcēderes ad dn̄m noſtrū. Hoc autem ſcias quoniam cuꝫ ſteteris in conſpectu eius bn̄ tibi faciet: ⁊ eris gratiſſima in corde eius. Duxerūtqꝫ illā ad tabernaculuꝫ holofernis nūciāteseā. Cūqꝫ intraſſet an̄ faciē eiꝰ: ſtatim captꝰ eſtin ſuis oculis holofernes. Dixeruntqꝫ ad eū ſ aſatellites eius. Quis cōtemnat populum hebreorum qui tam decoras mulieres habēt vtnon pro his merito pugnare contra eos debeamus? Uidens itaqꝫ iudith holofernem ſedentem ī canopeo qd̓ erat ex purpura ⁊ byſſo⁊ auro et ſmaragdo et lapidibus p̄cioſis intextum. et cum in faciem eius intendiſſet adorauit eum proſternens ſe ſuper terram. et eleuauerunt eam ſerui holofernis iubente dominoUnc holofernes dixit ei. Equo animo eſto ⁊ noli pauere in corde tuo qͦniam ego nunqͣꝫ nocui virum qui voluit ſeruire nabuchodonoſor regi. Populusautem tuus ſi non contempſiſſet me: non eleuaſſem lanceam meam ſuper eum. Nunc autem dic mihi qua ex cauſa receſſiſti ab illis. etplacuit tibi vt venires ad nos? Et dixit illi iudith. Sume verba ancille tue. quoniam ſi ſecutus fueris verba ancille tue. perfectam reꝫfaciet dominus tecum. Uiuit enim nabuchodonoſor rex terre. ⁊ viuit virtus eius que eſtin te ad correptionē omnium animaruꝫ errantium quoniam non ſolum homines ſeruientilli per te: ſed et beſtie agri obtemperant illi.Nunciatur enim animi tui induſtria vniuerſis gentibus. ⁊ indicatum eſt om̄i ſeculo quoniam tu ſolus bonus ⁊ potens es in omni regno eius: et diſciplina tua omnibus prouintijs predicatur. Nec hoc latet quod locutꝰ eſtachior. nec illud ignorat̉ quod ei iuſſeris euenire. Conſtat enim deum noſtrum ſic peccatis offenſum: vt mandauerit per prophetasſuos ad populum ꝙ tradet eum pro peccatisſuis. Et qm̄ ſciunt ſe offendiſſe deum ſuum filij iſrael tremor tuus ſuper ipſos eſt. Inſuperetiā fames inuaſit eos. ⁊ ab ariditate aque iāinter mortuos computantur. Deniqꝫ hoc ordinauit vt interficiant pecora ſua ⁊ bibāt ſanguinem eorum. et ſancta domini ſui que precepit deus non contingi. in frumento vino etoleo hec cogitauerunt impendere. et voluntconſumere que nec manibus deberent contingere. Ergo quoniā hec faciunt. certum eſt ꝙin perditionem dabuntur. Quod ego ancillatua agnoſcens fugi ab illis. ⁊ miſit me domīꝰhec ipſa nunciare tibi. Ego enim ancilla tuadeum colo etiam nūc apud te. et exiet ancilla 5 R o c7 C.tua et orabo deuꝫ. ⁊ dicet mihi. qn̄ eis reddat.peccatuꝫ ſuum. et veniens nunciabo tibi. itavt ego adducā te ꝑ mediā hierl̓m. Et habeb̓oēm ppl̓m iſrael ſicut oues qͥbus nō eſt paſtoret non latrabit vel vnus canis contra te qͦniāhec mihi dicta ſunt ꝑ ꝓuidentiam dei. Et qm̄iratus eſt illis deus: hec ipſa miſſa ſum nūci-