glorie ſūmi dei: ⁊ miſſus eſt angelꝰ dn̄i ſanctꝰraphael vt curaret eos ābos qͦrū vno tꝑe ſūtor̄ones in ꝯſpectu dn̄i recitate.Git̉ cū tobias putaret orationē ſuaꝫexaudiri: vt mori potuiſſet vocauitad ſe tobiā filiū ſuū: dixitqꝫ ei. Audifili mi ꝟba oris mei: ⁊ ea in corde tuo qͣſi fundamentū cōſtrue. Cū acceꝑit deꝰ aīam meaꝫcorpꝰ meū ſepeli: ⁊ honorē habebis matri tueom̄ibꝰ diebꝰ vite eiꝰ. Memor em̄ eſſe debesq̄ ⁊ qͣnta ꝑicula paſſa ſit ꝓpt̓ te in vtero ſuo.Cū aūt ⁊ ip̄a cōpleuerit tꝑs vite ſue: ſepeliaseā circa me. Omibꝰ aūt diebꝰ vite tue in mente habeto deū: ⁊ caue ne aliqn̄ pctō ꝯſentias⁊ p̄termittas p̄cepta dei nr̄i Ex ſubſtātia tuafac elemoſynā: ⁊ noli auertere faciē tuā ab vllo pauꝑe. Ita em̄ fiet: vt nec a te auertat̉ facies dn̄i. Quō potueris ita eſto miſericors. Simultū tibi fuerit abundant̉ tribue: ſi exiguuꝫtibi fuerit etiā exiguū libenter imꝑtiri ſtude.Premiū em̄ bonū tibi theſaurizas ī die neceſſitatꝭ: qm̄ elimoſyna ab om̄i pctō ⁊ a morte liberat: ⁊ nō patiet̉ animā ire in tenebras. Fiducia magͣ erit corā ſūmo d̓o elemoſyna oībꝰfacientibꝰ eā. Attende tibi fili mi ab om̄i fornicationē: ⁊ p̄ter vxorē tuā nunqͣꝫ patiarꝭ crimenſcire. Suꝑbiā nunqͣꝫ in tuo ſenſu aut intuo ꝟbo dn̄ari ꝑmittas. In ip̄a em̄ initiū ſūpſit oīs ꝑditio. Quicūqꝫ tibi aliqͥd oꝑatꝰ fuerit: ſtatim ei mercedē reſtitue: ⁊ merces mercennarij tui apud te om̄ino nō remaneat. Qd̓ab alio oderis fieri tibi vide ne tu aliqn̄ alteꝰri facias: Panē tuū cū eſurientibꝰ ⁊ agentibꝰcomede ⁊ de veſtimētis tuis nudos tege Panem tuū ⁊ vinū tuū ſuꝑ ſepultura iuſti cōſtituę: ⁊ noli ex eo manducare ⁊ bibere cū pctōribus. Cōſiliū ſemꝑ a ſapiēte ꝑquire. Omnitꝑe bn̄dic deū: ⁊ pete ab eo vt vias tuas dirigat: ⁊ om̄ia cōſilia tua in ip̄o ꝑmaneāt. Indico etiā tibi fili mi dediſſe me decē talēta argēti dū infantulꝰ eſſes gabelo in rages ciuitatemedorū: ⁊ chirographū eiꝰ apud me habeo.Et ideo ꝑquire quo ad eū ꝑuenias: ⁊ recipias ab eo ſupra memoratū pondꝰ argēti: ⁊ reſtituas ei chirographū ſuuꝫ. Noli timere filimi: pauꝑem quidē vitā gerimꝰ: ſꝫ ml̓ta bonahabebimꝰ ſi timuerimꝰ deū et receſſerimꝰ abom̄i pctō ⁊ fecerimꝰ bn̄e.Unc rn̄dit tobias patri ſuo: et dixit.Om̄ia quecūqꝫ p̄cepiſti mihi faciaꝫpr̄. Quō aūt pecuniā hāc inqͥrā igͦroIlle me neſcit: ⁊ ego eū ignoro. Qd̓ ſignū dabo ei. Sꝫ neqꝫ viā ꝑ quā ꝑgat̉ illuc: aliquando cognoui. Tūc pr̄ ſuꝰ rn̄dit illi: ⁊ dixit. Eſirographū qͥdē illiꝰ apud me habeo: qd̓ dū illi oſtēderis ſtatim reſtituet. Sꝫ ꝑge nūc ⁊ in-Tohigqͥre tibi aliquē fidelem virū: qͥ cat̉ tecuꝫ ſaluamercede ſua: dū adhuc viuo: vt recipias eā.Tūc egreſſus tobias inuenit iuuenē ſplendidum ſtantē p̄cinctū: ⁊ quaſi paratū ad ambijlandū. Et ignorās ꝙ angelus dei eſſet ſalutauit eū. ⁊ dixit. Vnde te habemꝰ bone iuuenisAt ille rn̄dt ex filijs iſrael. Et tobias dixit ei.Noſti viā que ducit in regionē medorū? Cuirn̄dit. Noui ⁊ om̄ia itinera eiꝰ frequēter ambulaui ⁊ māſi apud gabelū fratrē nr̄m qͥ morat̉ in rages ciuitate medorū que poſita eſt inmonte egbathanis. Cui tobias ait. Suſtineme obſecro: donec hec ip̄a nunciem pr̄i meo.Tunc ingreſſus tobias indicauit vniu̓ſa hecpatri ſuo. Suꝑ que āmiratus pr̄ rogauit vt ītroiret ad eū. Ingreſſus itaqꝫ ſalutauit eum:⁊ dixit. Gaudiū tibi ſit ſemper. Et ait tobiasQuale gaudiū mihi erit: qͥ in tenebris ſedeo:⁊ lumē celi nō video. Cui ait iuuenis. Fortiaīo eſto: in ꝓximo eſt vt a deo cureris. Dixititaqꝫ illi tobias Nūquid poter. ꝑducere filiūmeū ad gabelū in rages ciuitate medoꝝ: Etcū redierꝭ: reſtituā tibi mercedē tuā. Et dixitei angelꝰ. Ego ducā ⁊ reducā eum ad te. Cuitobias reſpondit. Rogo te. Indica mihi dequa domo aūt d̓ qua tribu es tu? Cui raphael angelus dixit. Genus queris mercennarian ipſum mercēnarium qui cum filio tuo eat.Sed ne forte ſollicitū te reddam: ego ſum azarias: ananie magni filiꝰ. Et tobias reſpondiex magno genere es tu. Sed peto ne iraſcaris ꝙ voluerim cognoſcere genus tuum. Dixit autem illi angelus. Ego ſanum ducam etſanum tibi reducam filiū tuū. Rn̄dēs aūt tobias ait. Bene ambuletis ⁊ ſit dn̄s initinereveſtro: ⁊ angelꝰ eiꝰ comitet̉ vobiſcum. Tuncparatis omnibus que erant in via portandafecit tobias vale patri ſuo ⁊ matri ſue: ⁊ ambulauerunt ambo ſimul. Cunqꝫ ꝓfecti eſſentcepit mater eius flere ⁊ dicere. Baculum ſenectutis noſtre tuliſti: ⁊ tranſmiſiſti a nobis.Nunqͣꝫ fuiſſet ipſa pecunia ꝓ qua miſiſti eū.Sufficiebat nobis pauꝑtas noſtra vt diuitias cōputaremꝰ hoc: ꝙ videbamus filium noſtruꝫ. Dixitqꝫ ei tobias. Noli flere. Saluꝰ ꝑueniet filiꝰ noſter: ⁊ ſaluus reuertet̉ ad nos: ⁊oculi tui videbunt illū. Credo em̄ ꝙ angelusdei bonus comitet̉ ei: ⁊ bene diſponat omniaque circa eū gerunt̉: ita vt cū gaudio reu̓tat̉ad nos. Ad hāc vocē ceſſauit mr̄ eius flere: ettacuit.Rofectus eſt autem tobias: et canisſecutus eſt eum: ⁊ manſit prima manſione iuxta fluuium tigris. Et exiuitvt lauaret pedes ſuos: ⁊ ecce piſcis immanisexiuit ad deuorandū eū. Que expaueſcēs to