niqꝫ cum reuerſus eſſet rex ſennacherib fugiens a iudea: plagā quā circa euꝫ fecerat deusꝓpter blaſphemiā ſuā: ⁊ iratus multos occideret ex filijs iſrl̓: tobias ſepeliebat corꝑa eorū. At vbi nūciatū eſt regi iuſſit euꝫ occidi: ⁊tulit oēm ſubſtantiā eiꝰ. Tobias ꝟo cum filioſuo ⁊ cū vxore fugiēs nudus latuit: qꝛ multidiligebant eū. Poſt dies ꝟo qͣdragintaqͥnqꝫocciderūt regē filij ipſiꝰ. Et reuerſus ē tobiasin domū ſuā oīſqꝫ facultas eiꝰ reſtituta eſt ei.Oſt hec ꝟo cū eēt dies feſtus IpOdn̄i ⁊ factū eēt prandiū bonū ī domotobie: dixit filio ſuo. Uade et adducaliquos de tribu nr̄a timētes deū vt epulent̉nobiſcū. Cūqꝫ abiſſet: reu̓ſus nūciauit ei vnūex filijs iſrl̓ iugulatū iacere in platea. Statimqꝫ exiliens de accubitu ſuo relinquēs prādiūieiunꝰ ꝑuenit ad corpꝰ tollenſqꝫ illd̓ portauitad domū ſuā occulte: vt dum ſol occubuiſſetcaute ſepeliret eū. Cūqꝫ occultaſſet corpꝰ māducauit panē cū luctu ⁊ tremore: memorās illum ẜmonē quē dixit dn̄s ꝑ amos ꝓphetamDies feſti vr̄i cōuertent̉ in lamētationē ⁊ luctum. Cū ꝟo ſol occubuiſſet: abijt ⁊ ſepeliuiteū. Arguebāt aūt eum oēs ꝓximi eiꝰ: dicētesIā huiꝰ rei cauſa interfici iuſſus es: ⁊ vix effugiſti mortis imꝑiū ⁊ iteꝝ ſepelis mortuosᶻSed tobias plus timens deū qͣꝫ regem rapiebat corꝑa occiſoꝝ ⁊ occultabat in domo ſua⁊ medijs noctibꝰ ſepeliebat ea. Contigit autēvt quadaꝫ die fatigatus a ſepultura veniensdomū iactaſſet ſe iuxta parietē ⁊ obdormiſſet⁊ ex nido hirundinū dormiēti illi: calida ſtercora inciderēt ſuꝑ ocl̓os eiꝰ: fieretqꝫ cecꝰ Hācautē tēptationē ideo ꝑmiſit dn̄s euenire illi:vt poſteris daret̉ exemplum patiētie eiꝰ ſicut⁊ ſancti iob. Nā cuꝫ ab infantia ſua ſꝑ deū timuerit ⁊ mādata eiꝰ cuſtodierit: nō eſt cōtriſtatꝰ ꝯtra deum ꝙ plaga cecitatis euenerit ei:ſꝫ īmobilis in dei timore ꝑmāſit: agens grāsdeo oībꝰ diebꝰ vite ſue. Nā ſic̄ btō iob inſultabāt reges: ita iſti parētes ⁊ cognati eiꝰ irridebant vitā eiꝰ dicētes. Ubi eſt ſpes tua proqua elemoſynas ⁊ ſepulturas faciebas? Tobias ꝟo increꝑabat eos dicēs. Nolite ita loqͥqm̄ filij ſanctoꝝ ſumus: ⁊ vitā illam expectamus: quā deꝰ daturꝰ ē his qͥ fidē ſuā nūqͣꝫ mutant ab eo. Anna ꝟo vxor eiꝰ ibat ad opꝰ textrinū quotidie: ⁊ de labore manuum ſuaruꝫvictū quē ꝯſeqͥ potuiſſet deferebat. Unde factum ē: vt hedū capraꝝ accipiens: detuliſſetdomi. Cuiꝰ cū vocē balantis vir eiꝰ audiſſetdixit. Uidete ne forte furtiuꝰ ſit. Reddite eūdn̄is ſuis: quia nō licet nob̓ aut edere ex furto aliqͥd aut cōtingere. Ad hec vxor eiꝰ iratarn̄dit. Manifeſte vana facta ē ſpes tua: ⁊ eleCōbiasmoſyne tue modo apparuerunt. Atqꝫ his etalijs huiuſcemodi ꝟbis exprobrabat ei. IIIUnc tobias īgemuit ⁊ cepit orare cūtlachrymis dicēs. Iuſtꝰ es dn̄e: ⁊ oīaAiudicia tua vera ſūt ⁊ oēs vie tue miſericordia ⁊ veritas ⁊ iudicium. Et nunc dn̄ememor eſto mei: ⁊ ne vindictā ſumas de peccatis meis: neqꝫ reminiſcaris delicta mea velparētum meoꝝ. Qm̄ nō obediuimꝰ p̄ceptistuis ideo traditi ſumus in direptionē ⁊ captiuitatem ⁊ mortē ⁊ in fabulā: ⁊ in improperiūom̄ibꝰ natiōibꝰ in qͥbꝰ diſꝑſiſti nos. Et nuncdn̄e magͣ iudicia tua: qꝛ nō egimꝰ ẜm p̄ceptatua: ⁊ nō ambulauimꝰ ſinceriter coram te. Etnūc dn̄e ẜm volūtatē tuā fac mecū ⁊ p̄cipe inpace recipi ſpm̄ meū. Expedit em̄ mihi morimagꝭ qͣꝫ viuere. Eadē itaqꝫ die cōtigit vt ſarafilia rāguelis in rages ciuitate medorū: ⁊ ipſaaudiret improperiū ab vna ex ancillis patrisſui: qm̄ tradita fuerat ſeptē viris: ⁊ demoniūnoīe aſmodeus occiderat eos mox vt ingreſſifuiſſent ad eā. Ergo cuꝫ ꝓ culpa ſua increparet puellā rn̄dit ei dicēs. Ampliꝰ ex te nō videamus filiū aūt filiā ſuꝑ terrā: int̓fectrix virorū tuoꝝ. Nūquid ⁊ occidere me vis ſic̄ etiam occidiſti ſeptē viros? Ad hāc vocē perrexit in ſuꝑiꝰ cubiculū domꝰ ſue: ⁊ tribꝰ diebus⁊ tribꝰ noctibꝰ nō māducauit neqꝫ bibit ſꝫ inor̄one ꝑſiſtens cū lachrymis dep̄cabat̉ deuꝫvt ab iſto improperio liberaret eā. Factū eſtaūt die tertia dū cōpleret orationē: bn̄dicensdn̄m dixit. Bn̄dictū ē nomē tuū deꝰ patrumnr̄oꝝ: qͥ cum iratꝰ fueris: miſericordiā facies⁊ in tꝑe tribulationis peccata dimittis his qͥinuocant te. Ad te dn̄e faciē meā cōuerto: adte oculos meos erigo. Peto dn̄e vt de vinculo improperij huiꝰ abſoluas me: aut certe deſuꝑ terrā eripias me. Tu ſcis dn̄e qꝛ nūqͣꝫ cōcupiui virū: ⁊ mūdā ẜuaui aīam meā ab om̄iconeupiſcentia. Nunqͣꝫ cum ludentibus miſcui me: neqꝫ cum his qui in leuitate ambulant participem me prebui. Uirum autē cumtimore tuo non cum libidine mea conſenſi ſuſcipere. Et aūt ego īdigna fui illis aut illi forſitan mihi non fuerunt digni. qꝛ forſitan viroalij conſeruaſti me. Non eſt enim in hominispoteſtate conſilium tuum. Hoc autem ꝓ certo habet omnis qui colit te: quia vita eius ſiin probatione fuerit coronabit̉: ſi autē in tribulatione fuerit liberabitur: et ſi in corruptione fuerit: ad miẜicordiā tuam venire licebit.Nō em̄ delectaris in ꝑditionibꝰ noſtrꝭ: quiapoſt tempeſtatem tranquillū facis: ⁊ poſt lachrymationē ⁊ fletum exultationē infundis.Sit nomē tuū deꝰ iſrl̓ bn̄dictū ī ſecula. In illo tꝑe exaudite ſunt p̄ces amboꝝ in ꝯſpectu