hos. dep̄cor altiſſimū nocte ac die. Et factuꝫeſt poſt triginta annos exaudiuit me deꝰ ancillā tuā. ⁊ vidit humilitatē meā ⁊ attēdit tribulationi mee: et dedit mihi filiū. Et iocūdata ſum ſuꝑ eū valde ego ⁊ vir meꝰ ⁊ om̄es ciues mei. ⁊ honorificabamꝰ valde fortem Etnutriui eū cū labore multo. ⁊ factum ē cū creuiſſet ⁊ veniſſet acciꝑe vxorē: feci diē epuli. XT factū eſt cū introiſſet filiꝰ meꝰ ī thae I lamo ſuo: cecidit ⁊ mortuꝰ ē. ⁊ euertimus oēs lumina. Et ſurrexerūt oēsciues mei ad cōſolandū me. ⁊ quieui vſqꝫ inaliū diē. vſqꝫ nocte. Et factū eſt cū oēs qͥeuiſſent vt me conſolarent̉ vt quieſcerē ⁊ ſurrexinocte ⁊ fugi ⁊ veni ſicut vides in hoc campo⁊ cogito iā nō reuerti in ciuitatē: ſed hic conſiſtere. et neqꝫ manducare neqꝫ bibere: ſꝫ ſineintermiſſione lugere ⁊ ieiunare vſqꝫ dū moriar. Et dereliqͥ ẜmones in quibꝰ erā. ⁊ reſpondi cū iracūdia ad eā ⁊ dixi. Stulta ſuꝑ om̄esmulieres: nō vides luctū nr̄m: ⁊ q̄ nobis ꝯtingunt: Qm̄ ſyon mat̓ nr̄a om̄i triſticia ꝯtriſtatur: ⁊ humilitate humiliata ē ⁊ luget validiſſime. Et nūc qm̄ oēs lugemꝰ ⁊ triſtes ſumusqm̄ oēs cōtriſtati ſumꝰ: tu aūt ꝯtriſtarꝭ ī vnofilio. Interroga em̄ terrā ⁊ dicet tibi: quoniāhec ē q̄ debeat lugere caſum tantorū ſuꝑ eamgerminantiū. Et ex ipſa ab initio om̄s nati etalij venient. Et ecce pene oēs in ꝑditionē ambulant. ⁊ exterminiū fit multitudo eoruꝫ. Etquis gͦ debet lugere magis. niſi hec q̄ tam magnā multitudinē ꝑdidit: qͣꝫ tu q̄ ꝓ vno dolesSi aūt dicis mihi qm̄ nō e ſt planctꝰ meꝰ ſil̓isterre. qm̄ fructū ventris mei ꝑdidi. quē cummeroribꝰ peꝑi ⁊ cū doloribꝰ genui. terra aūtẜm viā terre: abijtqꝫ in ea ml̓titudo pn̄s quōeuenit ⁊ ego tibi dico. Sic̄ tu cū labore peperiſti: ſic ⁊ terra dat fructū ſuū. hōi ab initio eiqͥ fecit eam. Nūc gͦ retine apud temetipſaꝫ dolorē tuū. ⁊ fortiter fer qͥ tibi cōtigerūt caſus.Si em̄ iuſtificauerꝭ t̓minū dei ⁊ cōſiliū ſuum.recipies in tꝑe ⁊ in talibꝰ collaudaberis. Ingredere gͦ in ciuitatē ad virū tuū. Et dixit adme. Nō faciā neqꝫ ingrediar ciuitatē ſꝫ h̓ moriar. Et appoſui adhuc loqui ad eam. ⁊ dixi.Noli facere hunc ẜmonē. ſꝫ ꝯſenti ꝑſuadentiQuot em̄ caſus ſyon: Cōſolare ꝓpt̓ doloreꝫhierl̓m. Vides em̄ qm̄ ſanctificato nr̄a deſerta effecta eſt: ⁊ altare noſtrum demolitum eſt⁊ templū nr̄m deſtructū ē et pſalteriū noſtrūhumiliatū ē. ⁊ hymnꝰ ꝯticuit. ⁊ exultatio noſtra diſſoluta ē: ⁊ lumē cādelabri nr̄i extinctūē: ⁊ arca teſtamēti nr̄i direpta ē: ⁊ ſcā nr̄a contaminata ſunt ⁊ nomē qd̓ inuocatū ē ſuꝑ nospene ꝓphanatū ē: ⁊ liberi nr̄i cōtumeliā paſſiſunt ⁊ ſacerdotes nr̄i ſuccenſi ſunt: ⁊ leuite nr̄iIIIIin captiuitatē abierūt ⁊ ꝟgīnes nr̄e coinqͥnate ſunt: ⁊ mulieres nr̄e vim paſſe ſunt: et iuſtinr̄i rapti ſunt ⁊ ꝑuuli nr̄i ꝑditi ſūt: ⁊ iuuenesnr̄i ẜuierūt: ⁊ fortes nr̄i īualidi facti ſunt. Etqd̓ oīm maiꝰ ſignaculū ſyon qm̄ reſignata eſtde gloria ſua. Nā ⁊ tradita ē in manibꝰ eoruꝫqͥ nos oderunt. Tu gͦ excute tuā triſticiā multam: ⁊ depone abs te multitudinem doloruꝫ.vt tibi repropitiet̉ fortis: ⁊ requieꝫ faciat tibialtiſſimus: reqͥctionē laboꝝ. Et factū ē cuꝫ loquebar ad eā facies eiꝰ fulgebat ſubito ⁊ ſpecies: coruſcꝰ fiebat viſus eiꝰ: vt eſſem pauensvalde ad eā: ⁊ cogitarē qͥd eſſet hoc. Et ecceſubito emiſit ſonitū vocis magnū timore plenum: vt cōmoueret̉ terra a mulieris ſono. Etvidi ⁊ ecce ampliꝰ mulier nō cōparebat mihiſꝫ ciuitas edificabat̉ ⁊ locꝰ demonſtrabat̉ defundamētis magnis ⁊ timui ⁊ clamaui vocemagna: ⁊ dixi. Ubi ē huriel angelꝰ qͥ a principio venit ad me? Qm̄ ip̄e me fec̄ venire ī multitudine ī cexceſſu mētis huiꝰ. Et factꝰ ē finismeꝰ in corruptionē: ⁊ or̄o mea in improperiūEt cū eēm loquēs ego hec: ecce venit ad me ⁊vidit me. Et ecce era poſitꝰ vt mortuꝰ ⁊ intellectus meꝰ alienatus erat. Et tenuit dexteraꝫmeā ⁊ confortauit me: ⁊ ſtatuit me ſuꝑ pedesmeos. Et dixit mihi. Quid tibi ē ⁊ qͣre ꝯturbatꝰ ē intellectꝰ tuus: ⁊ ſenſus cordis tui: ⁊ qͣre ꝯturbaris. Et dixi. Qm̄ dereliqͥſti me. Etego quidē feci ẜm ẜmones tuos ⁊ exiui in cāpum: ⁊ ecce vidi ⁊ video qd̓ nō poſſum enarrare. Et dixit ad me. Sta vt vir ⁊ cōmouebote. Et dixi. Loq̄re dn̄e meus tu in me. Nolime derelinquere: vt non fruſtra moriar. quoniam vidi que nō ſciebam. ⁊ audio que nonſcio. Aut nunqͥd ſenſus meꝰ fallit̉. ⁊ aīa meaſupremat. Nūc gͦ dep̄cor te vt demōſtres ſeruo tuo de exceſſu hoc. Et rn̄dit ad me. ⁊ dixitAudi me. ⁊ doceā te. ⁊ dicā tibi de qͥbꝰ timesqm̄ altiſſimus reuelabit tibi myſteria multa.Uidit rectā viā tuā. qm̄ ſine intermiſſione cōtriſtabaris ꝓ ppl̓o tuo. ⁊ valde lugebas propter ſyon. Hic gͦ intellectꝰ viſionis q̄ tibi apparuit an̄ paululū. Quā vidiſti lugientem inchoaſti cōſolari eā. nūc aūt iā ſpeciē mulierisnō vides. ſed apparuit tibi ciuitas edificari etqm̄ enarrabat tibi de caſu filij ſui: Hec abſolutio eſt. Hec mulier quā vidiſti. hec eſt ſyon⁊ qm̄ dixit tibi quā ⁊ nūc cōſpicies. vt ciuitatem edificatā. Et qm̄ dixit tibi qꝛ ſterilis fuitannis triginta. ꝓpter qd̓ erāt anni ſcꝫ triginta qn̄ nō erat in ea adhuc oblatio oblata. Etfactū ē poſt annos triginta edificauit ſalomōciuitate ⁊ obtulit oblationes. ⁊ tūc fuit quando peꝑit ſterilis filiū. Et qd̓ tibi dixit. qm̄ nutriuit eū cū labore hͦ erat: habitatio in hierl̓m