in multa ſuꝑbia ambulauerūt. Tu aūt ꝓ te intellige: ⁊ de ſil̓ibꝰ tuis inqͥre gloriā. Vob̓ em̄aptus eſt paradiſus: plātata eſt arbor vite p̄paratū eſt futurū tꝑs. p̄parata ē abundantiaedificata ē ciuitas ꝓbata ē reqͥes: ꝑfecta ē bonitas: ⁊ ꝑfecta ſapiētia. Radix mali ſignataeſt a vobis: infirmitas ⁊ tinea a vob̓ abſconſa ē: ⁊ in infernū fugit corruptio in obliuioneTrāſierūt dolores: ⁊ oſtenſus eſt in fine theſaurus īmortalitatis. Noli gͦ adijcere inqͥrendo de multitudine eorū qͥ pereūt. Nā ⁊ ip̄i accipientes libertatē ſpreuerūt altiſſimū ⁊ legeꝫeiꝰ cōtempſerunt: ⁊ vias eius dereliqueruntAdhuc aūt iuſtos eiꝰ cōculcauerūt: ⁊ dixer̄tin corde ſuo nō eē deū: ⁊ qͥdē ſciētes qm̄ moriunt̉. Sicut em̄ vos ſuſcipient q̄ p̄dicta ſuntſic eos ſitis ⁊ cruciatꝰ q̄ p̄parata ſunt. Nō em̄voluit hoīem diſꝑdi. Sed ⁊ ip̄i qͥ creati ſuntcoinquinauerūt nomē eiꝰ qͥ fecit eos: ⁊ ingrati fuerunt ei qͥ p̄parauit eis vitā. Quapropt̓iudiciū meū mō appropinquat. Que nō oībꝰdemonſtraui niſi tibi: ⁊ tibi ſil̓ibꝰ paucis. Etrn̄di ⁊ dixi. Ecce nūc dn̄e demonſtraſti mihimultitudinē ſignorū q̄ incipies facere ī nouiſſimis ẜ nō demōſtraſti mihi qͦ tꝑe.IXTrn̄dit ad me ⁊ dixit. Metiens metire tꝑs in ſemetip̄o: ⁊ erit cū viderisqn̄ trāſierit ꝑs quedā ſignorū q̄ p̄dicta ſunt: tūc intelliges qm̄ ip̄m ē tꝑs in qͦ incipiet altiſſimus viſitare ſeculū qd̓ ab eo factū ēEt qn̄ videbit̉ in ſeculo motio locoruꝫ ⁊ ppl̓orū turbatio tūc intelliges qm̄ de his erat altiſſimus locutꝰ: a diebꝰ qͥ fuerūt an te ab initio.Sic̄ em̄ om̄e qd̓ factū ē in ſeculo: initiū hꝫ pariter: ⁊ cōſummationē: ⁊ cōſummatio ē manifeſta: ſic ⁊ altiſſimi tꝑa initia habēt manifeſtain ꝓdigijs ⁊ ꝟtutibꝰ ⁊ ꝯſūmatōnes in actu ⁊in ſignis Et erit oīs qͥ ſaluꝰ fectꝰ fuerit ⁊ qͥ poterit effuge̓ ꝑ oꝑa ſua: ⁊ ꝑ fidē in qͣ credidiſtisrelinquet̉ de p̄dictis ꝑiculis: ⁊ videbit ſalutare meū in t̓ra mea: ⁊ in finibꝰ meis: qm̄ ſanctificaui me a ſeculo. Et tunc miſerebunt̉ quinūc abuſi ſunt vias meas: ⁊ in tormētis commorabunt̉ hi qui eas ꝓiecerūt in cōtemptu.Qui em̄ nō cognouerūt me viuētes beneficiaꝯſecuti ⁊ qͥ faſtidierunt legē meā cum adhucerāt hn̄tes libertatē: ⁊ cū adhuc eēt eis aꝑtuſpenitētie locꝰ nō ītellexerūt ẜꝫ ſpreuerūt: hosoportet poſt mortē in cruciamēto cognoſcereTu gͦ noli adhuc curioſus eē quō īpij cruciabunt̉: ſꝫ inqͥre quō iuſti ſaluabunt̉ ⁊ qͦrū ſeculū ⁊ ꝓpt̓ qͦs ſeculū: ⁊ qn̄. Et rn̄di ⁊ dixi. Oliꝫlocutꝰ ſū ⁊ nūc dico ⁊ poſtea dicā: qm̄ pluresſūt qͥ pereūt qͣꝫ qͥ ſaluabunt̉: ſicut multiplicat̉fluctꝰ ſuꝑ guttā. Et rn̄dit ad me ⁊ dixit Qualis ager talia ⁊ ſemīa: ⁊ qͣles flores tales ⁊ tinEſdrecture: ⁊ qͣlis oꝑator talis ⁊ creatō: ⁊ qͣlis agricola talis cultura: qm̄ tp̄s erat ſeculi. Et nūccū eēm parās eis his qͥ nūc ſūt an̄qͣꝫ fieret ſeculū in qͦhabitarēt: ⁊ nemo cōtradixit mihi.Tūc em̄ qͥſqꝫ ⁊ nūc creat̉ in mūdo h̓ parato rmēſe indeficienti ⁊ lege inueſtigabili corruptiſūt mores eoꝝ. Et ꝯſideraui ſcl̓m: ⁊ ecce eratꝑiculū ꝓpt̓ cogitatiōes q̄ in eo aduenerunt.Et vidi ⁊ peꝑci ei valde: ⁊ ẜuaui mihi acinūde botro: ⁊ plantationē de tribu multa. Pereat gͦ multitudo q̄ ſine cauſa nata ē: ⁊ ẜueturacinꝰ meꝰ ⁊ plātatio mea: qꝛ cū ml̓to labore ꝑfeci. Tu aūt ſi adhuc intromittas ſepteꝫ diesalios: ſꝫ nō ieiunabis in eis: ibis in cāpū floꝝvbi domꝰ nō ē edificata: ⁊ māducabis ſolum.modo de floribꝰ cāpi: ⁊ carnē nō guſtab̓: ⁊ vinū nō bibes: ſꝫ ſolūmodo flores. Dep̄care altiſſimū ſine int̓miſſione: ⁊ veniā ⁊ loqͣr tecumEt ꝓfectꝰ ſū ſic̄ dixit mihi in cāpū qͥ vocat̉ ardath ⁊ ſedi ibi ī floribꝰ Et de herb̓ agri māducaui: ⁊ facta ē eſca earū mihi in ſaturitatē. Etfactū ē poſt dies ſeptē ⁊ ego diſcūbebā ſuprafenū: ⁊ cor meū iteꝝ turbabat̉ ſic̄ an̄ Et aꝑtūē os meū: ⁊ īchoaui dicere corā altiſſimo ⁊ dixi. O dn̄e te nob̓ on̄dēs oſtēſus es pr̄ibꝰ nr̄isin deẜto: qd̓ nō calcat̉ ⁊ infructuoſo qn̄ erātexeūtes de egypto: ⁊ dicēs dixiſti. Tu iſrl̓ audi me ⁊ ſemē iacob intēde ẜmōibꝰ meis. Ecceem̄ ego ſemino in vob̓ legē meā: ⁊ faciet in vobis fructū: ⁊ glorificabimini in eo ꝑ ſeculum.Nā prēs nr̄i accipiētes legē nō ẜuauerunt etlegitima mea nō cuſtodierūt: ⁊ factꝰ ē fructuſlegꝭ nō parēs. Nec em̄ poterat qm̄ tuus erat:nā qͥ acceperūt ꝑierūt nō cuſtodiētes qd̓ ī eisſeminatū fuerat. Et ecce cōſuetudo ē: vt cumacceꝑit t̓ra ſemē: vel nauē mare: vel vas aliqd̓ eſcā vl̓ potū: cū fuerit ext̓minatū id in qͦ ẜminatum eſt vel in qd̓ miſſum eſt: ſimul id qd̓ſeminatū vel miſſū eſt vel q̄ ſuſcepta ſūt exterminant̉ ⁊ ſuſcepta iā nō manēt apud nos. Sꝫnob̓ ſic nō factū ē. Nos qͥdē qͥ legē accepimpeccātes ꝑiuimꝰ ⁊ cor nr̄m qd̓ ſuſcepit eā: nālex nō perijt: ſꝫ ꝑmāſit in ſuo labore. Et cū loquerer hec in corde meo: reſpexi ocl̓is meis ⁊vidi mulierē in dextera ꝑte. Et ecce hec lugebat ⁊ plorabat cū voce magna: ⁊ animo dolebat valde: ⁊ veſtimēta eiꝰ diſciſſa: ⁊ cinis ſuꝑcaput eiꝰ Et dimiſi cogitatꝰ in qͥbus erā cogitans: ⁊ cōuerſus ſum ad eaꝫ: ⁊ dixi ei. Vt qͥdfles: ⁊ qͥd doles aīo: Et dixit ad me. Dimitteme dn̄e meꝰ vt defleā me: ⁊ adijciā dolorē qm̄valde amaro ſū aīo: ⁊ hūiliata ſum valde. Etdixi ei. Quid paſſa es? Dic mihi: Et dixit adme: ſterilis fui ego famula tua ⁊ non peperi:hn̄s maritū annis triginta. Ego em̄ ꝑ ſingulas horas ⁊ ꝑ ſingulos dies ⁊ annos trigintꝰ