tus in opprobriū gentibꝰ quem dilexiſti ppl̓mdatꝰ ē tribubꝰ īpijs ⁊ lex patrū nr̄orum in interitū deducta eſt ⁊ diſpoſitiōes ſcripte nuſqͣꝫſunt: ⁊ ꝑtrāſiuimꝰ de ſeculo vt locuſte ⁊ vitanr̄a ſtupor ⁊ pauor: ⁊ nec digni ſumꝰ miẜi cordiā cōſeqͥ. Sꝫ quid faciet noī ſuo qd̓ inuocatum eſt ſuꝑ nos? Et de his interrogaui: ⁊ rn̄dit ad me: ⁊ dixit. Si fuerꝭ pl̓imū ſcrutatꝰ frequent̓ miraberis. Qm̄ feſtinās feſtinat ſecl̓mꝑtranſire: ⁊ nō capit portare q̄ in futurꝭ tēporibꝰ iuſtꝭ repromiſſa ſūt: qm̄ plenū iniuſticiaē ſcl̓m hͦ ⁊ infirmitatibꝰ. De qͥbꝰ aūt int̓rogasdicā. Seminatū eſt em̄ malū:: ⁊ necduꝫ venitdeſtructio ipſiꝰ. Si gͦ nō inuerſū fuerit qd̓ ſeminatū ē: ⁊ diſceſſerit locꝰ vbi ſeminatū ē malū: nō veniet vbi ſeminatū ē bonū. Qm̄ gͣmēſeminis mali ſeminatū eſt in corde adā ab initio: ⁊ qͣꝫtū īpietatꝭ generauit vſqꝫ nūc ⁊ generat vſqꝫ cum veniat area Eſtima aūt apud tegramē mali ſeminis qͣꝫtū fructū īpietatis generauit: qn̄ ſecate fuerint ſpice quaꝝ nō ē numerus: qͣꝫ magnā areā incipiēt facere. Et rn̄di: ⁊ dixi. Quo. ⁊ qn̄ hec? Quare modici etmali anni noſtri. Et rn̄dit ad me: ⁊ dixit mihiNō feſtines tu ſuꝑ altiſſimū. Tu em̄ feſtinasinanit̓ eē ſuꝑ ip̄m. Nā exceſſus tuꝰ multꝰ Nōne de his interrogauerūt aīe iuſtorū in promptuarijs ſuis dicētes. Vſqꝫ qͦ ſpero ſic ⁊ quando veniet fructꝰ aree mercedis nr̄e. Et rn̄ditad ea hieremihel archangelꝰ: ⁊ dixit. Qn̄ impletꝰ fuerit numerꝰ ſeminū in vob̓: qm̄ in ſtatera ponderauit ſeculū: ⁊ mēſura menſurauittꝑa: ⁊ nūero nūerauit tꝑa: ⁊ nō cōmouit necexcitauit vſqꝫ dū impleat̉ p̄dicta mēſura. Etrn̄di: ⁊ dixi. O dn̄ator dn̄e: ſꝫ ⁊ nos omēs pleni ſumꝰ īpietate. Et ne forte ꝓpter nos nō impleant̉ iuſtorū aree: ꝓpt̓ pct̄a īhabitantiū ſuper t̓rā. Et rn̄dit ad me: ⁊ dixit. Uade ⁊ int̓roga p̄gnantē ſi qn̄ īpleuerit nouē mēſes ſuos: adhuc poterit matrix eiꝰ retinere ꝑtum inſemetipſa. Et dixi. Nō pōt dn̄e. Et dixit adme. In inferno ꝓmptuaria aīarū matrici aſſimilata ſunt. Quēadmodū eniꝫ illa feſtin at q̄parit effugere neceſſitatē ꝑtus: ſic ⁊ hec feſtinat reddere ea q̄ commendata ſunt. Ab initiotibi demōſtrabit̉ de his q̄ cōcupiſcis videre.Et rn̄di: ⁊ dixi. Si inueni gratiā an̄ ocl̓os tuos: ⁊ poſſibile ē: ⁊ ſi idoneꝰ ſū demōſtra mihiſi pluſqͣꝫ p̄teritū ſit: hꝫ venire: aut plura ꝑtrāſierūt ſupra qͣꝫ futurū eſt. Quid ꝑtrāſiuit ſcioqͥd aūt futurū ſit ignoro. Et dixit ad me. Staſuꝑ dexterā ꝑtem: ⁊ demonſtrabo tibi interp̄tationē ſil̓itudinis. Et ſteti ⁊ vidi: ⁊ ecce fornax ardēs tranſijt corā me. Et factū cū tranſiret flāma vidi: ⁊ ecce ſuꝑauit fumꝰ. Poſt hectranſijt corā me nubes plena aque: ⁊ immiſitLL4 4pluuiā īpetu multā. Et cū trāſiſſet īpetꝰ pluꝰuie ſuꝑauerūt in ea gutte. Et dixit ad me. Cogita tibi. Sic̄ creſcit pluuia āpliꝰ qͣꝫ gutte: etignis qͣꝫ fumꝰ: ſic ſuꝑabūdauit q̄ trāſiuit mēſura. Suꝑauerūt aūt gutte ⁊ fumꝰ. Et oraui⁊ dixi. Putas viuo vſqꝫ ī diebꝰ illis? Ul̓ qͥderit in diebꝰ illis? Rn̄dit ad me: ⁊ dixit. De ſignis de qͥbꝰ me interrogas ex ꝑte poſſum tibi dicere:: de vita aūt tua nō ſū miſſus diceretibi: ſed neſcio.Eſignis aūt: ecce dies veniēt in qͥbꝰrilis erit a fide regio: ⁊ ml̓tiplicabit̉ iniuſticiaſuꝑ hanc quam ipſe tu vides: ⁊ ſuꝑ quā audiſti olim: ⁊ erit īpoſitio veſtigio qͣꝫ nunc videsregnare regionē: ⁊ videbunt ea deſertam. Siaūt tibi dederit altiſſimꝰ viuere videbis poſttertiā tubam: ⁊ reluceſcet ſubito ſol noctu: etluna ter in die: ⁊ de ligno ſanguis ſtillabit: etlapis dabit vocē ſuā: ⁊ ppl̓i commouebuntur⁊ regnabit que nō ſperant qͥ inhabitāt ſuperterra ⁊ volatilia cōmigrationē facient: ⁊ mare ſodomiticū piſces reijciet: ⁊ dabit vocē noctu quā nō nouerāt ml̓ti. Oēs aūt audiēt vocem eius. Et chaos fiet ꝑ loca multa: et ignisfrequēter remittet̉: ⁊ beſtie aggreſtes trāſmigrabunt: ⁊ mulieres mēſtruate parient monſtra: in dulcibꝰ aque ſalſe inuenient̉: ⁊ amicioēs ſemetipſos expugnabūt: ⁊ abſcondeturtunc ſenſus: ⁊ intellectus ſeꝑabit̉ in ꝓmptuariū ſuū: ⁊ queret̉ a multis ⁊ nō inuenietur ⁊multiplicabitur iniuſticia ⁊ incontinentia ſuper terram. Et interrogabit regio proximamſuam ⁊ dicet. Nunquid per te pertranſijt iuſticia iuſtum faciēs. Et hoc negabit. Et erit īillo temꝑe: ⁊ ſperabunt homines ⁊ non impetrabunt: laborabunt ⁊ nō dirigētur vie eorū.Hec ſigna dtcere tibi: permiſſum eſt mihi. Etſi oraueris iterum ⁊ ploraueris ſicut ⁊ nunc⁊ ieiuna ueris ſeptem diebus: audies iteratohorum maiora. Et euigilaui. ⁊ corpus meuꝫhorruit valde ⁊ anima mea laborauit vt deficeret. Et tenuit me qui venit angelus qui loquebatur in me ⁊ confortauit me ⁊ ſtatuit meſuper pedes. Et factum eſt in nocte ſecunda.⁊ venit ad me ſalathiel dux populi: ⁊ dixitmihi. Ubi eras? Et quare vultus tuus triſtꝭAut neſcis quoniam tibi creditus eſt iſrael inregione tranſmigrationis eorum? Exurge ergo ⁊ guſta panem: et non derelinquas nos ſicut paſtor gregem ſuum in manibus luporuꝫmalignorum. Et dixi ei. Uade a me: et nō appropies ad me Et audiuit vt dixi: ⁊ receſſit ame. Et ego ieiunaui diebus ſeptem vlulans⁊ plorans: ſic̄ mihi mādauit huriel angelus: