Eſdre⁊ mira agebant corā te: ⁊ ſꝑnebāt p̄cepta tuaIterū aūt in tꝑe induxiſti diluuiū ſuꝑ inhabitantes ſeculū ⁊ ꝑdidiſti eos. Et factū eſt invnoquoqꝫ eoꝝ ſicut ade mori: ſic his diluiuum. Dereliqͥſti aūt vnū ex his noe cuꝫ domoſua: ⁊ ex eo iuſti oēs. Et factū eſt cū cepiſſentmultiplicari qͥ habitabāt ſuꝑ terrā: ⁊ ml̓tiplicauerunt filios ⁊ ppl̓os ⁊ gētes ml̓tas: ⁊ ceperūt iterato impietatem facere plus qͣꝫ prioresEt factū ē cū iniquitatē facerēt corā te: elegiſti tibi virū ex his cui nomē erat abraā. Et dilexiſti eū: ⁊ demōſtraſti ei ſoli voluntatē tuā.Et diſpoſuiſti ei teſtamentū eternuꝫ ⁊ dixiſtiei vt nō vnqͣꝫ derelinqueres ſemē eiꝰ. Et dediſti ei yſaac: ⁊ yſaac dediſti iacob ⁊ eſau. Etſegregaſti tibi iacob: eſau autē ſeꝑaſti. Et factus eſt iacob in multitudine magna. Et factum eſt cū educeres ſemē eius ex egypto adduxiſti ſuꝑ montē ſyna. Et inclinaſti celos etſtatuiſti terrā: ⁊ cōmouiſti orbē: ⁊ tremere feciſti abyſſos: ⁊ cōturbaſti ſecl̓m: ⁊ trāſijt gloria tua portas qͣtuor ignis ⁊ t̓remotꝰ ⁊ ſpiritus ⁊ gelū: vt dares ſemini iacob legē: ⁊ generationi iſrl̓ diligentiā. Et nō abſtuliſti ab eiscor malignū vt face̓t lex tua ī eis fructū. Corem̄ malignū baiulās pͥmꝰ adam trāſgreſſus ⁊victus ē: ſꝫ ⁊ oēs qͥ de eo nati ſunt. Et facta eſtꝑmanēs īfirmitas: ⁊ lex cū corde ppl̓i cū malignitate radicis: ⁊ diſceſſit qd̓ bonū ē: ⁊ māſitmalignū. Et trāſierūt tꝑa ⁊ finiti ſunt anni: etſuſcitaſti tibi ẜuū noīe dauid ⁊ dixiſti ei edificare ciuitatē noīs tui: ⁊ offerre ibi ī eadē thus⁊ oblationes. Et factū ē hͦ annis multis: ⁊ dereliquerūt qͥ habitabāt ciuitatē in oībꝰ faciētes ſic̄ fecit adā ⁊ oēs generationes eiꝰ. Utebant̉ em̄ ⁊ ip̄i corde maligno. Et tradidiſti ciuitatē tuā in manibꝰ inimicorū tuorū. Nunquid meliora faciūt qͥ habitāt babylonē. Etꝓpt̓ hͦ dn̄abit̉ ſyon. Factū ē cū veniſſem huc⁊ vidiſſem īpietates qͣrū nō ē nūerꝰ. ⁊ derelinquētes ml̓tos: vidit aīa mea hͦ triceſimo āno⁊ exceſſit cor meū: qm̄ vidi quō ſuſtines eospeccātes: ⁊ peꝑciſti īpie agētibus: ⁊ ꝑdidiſtippl̓m tuū ⁊ cōſeruaſti inimicos tuos ⁊ non ſignificaſti. Nihil memini quō debeat derelinqͥ via hec. Nūqͥd meliora facit babylon qͣꝫ ſyon: aut alia gens cogͦuit te p̄ter iſrl̓. Aut q̄ tribus crediderūt teſtamētꝭ tuis ſic̄ iacob? Quarū merces n̄ cōꝑauit: neqꝫ labor fructificauitPertrāſiēs em̄ ꝑtrāſiui in gentibꝰ: ⁊ vidi abundantes eas: ⁊ nō memorātes mādatoꝝ tuorū. Nūc gͦ pondera ī ſtatera nr̄as iniqͥtates⁊ eorū qͥ habitāt in ſecl̓o ⁊ nō inueniet̉ nomētuū niſi in iſrl̓. Aut qn̄ nō peccauerūt in ꝯſpectu tuo qͥ habitāt t̓rā aūt q̄ gens ſic obẜuauitmādata tua? Hos qͥdē ꝑ noīa īuenies ẜuaſſemandata tua: gentes aūt nō inuenies. IIIIT reſpōdit ad me angelꝰ qͥ miſſus eſtIad me cui nomē huriel: ⁊ dixit mihi.Excedens exceſſit cor tuū in ſeculo hͦ⁊ cōprehendere cogitas viā altiſſimi. Et dixi. Ita dn̄e meꝰ. Et rn̄dit mihi: ⁊ dixit. Tresvias miſſus ſum on̄dere tibi: ⁊ tres ſil̓itudīeſꝓponere corā te de quibus mihi ſi renunciaueris vnā ex his: ⁊ ego tibi demonſtrabo viam quam deſideras videre: ⁊ docebo te vnd̓ſit cor malignū: Et dixi. Loquere dn̄e meusEt dixit ad me. Uade pōdera mihi ignis pōdus aut mēſura mihi flatum venti: aut reuoca mihi diē que p̄terijt. Et rn̄di ⁊ dixi. Quisnatorū poterit facere vt me int̓roges de his.Et dixit ad me. Si eſſem interrogās te dicēsquāte habitationes ſunt in corde maris: autquāte vene ſunt in pͥncipio abyſſi: aut quantevene ſunt ſuꝑ firmamētū: aut qͥ ſunt exitꝰ paradiſi diceres mihi fortaſſis in abyſſum nondeſcendi neqꝫ in infernū adhuc: neqꝫ in celuꝫvnqͣꝫ aſcēdi. Nūc aūt non interrogaui te niſide igne ⁊ vento ⁊ die ꝑ quā trāſiſti: ⁊ a quibꝰſeꝑari nō potes: ⁊ nō rn̄diſti mihi de eis. Etdixit mihi. Tu q̄ tua ſunt: tecū coadoleſcētianō potes cognoſcere. Et quō poterit vas tuum caꝑe altiſſimi viā: ⁊ iam exteriꝰ corruptoſeculo intelligere corruptionē euidentē in facie mea. Et dixi illi. Melius erat nos nō eſſeqͣꝫ adhuc viuētes viuere in impietatibꝰ ⁊ pati ⁊ nō intelligere de qͣ re. Et rn̄dit ad me ⁊ dixit. Proficiſcēs ꝓfectꝰ ſū ad ſiluā lignorū cāpi: ⁊ cogitauerūt cogitationē ⁊ dixer̄t. Uenite ⁊ eamus ⁊ faciamus ad mare bellum: vt recedat corā nobis ⁊ faciamus nobis alias ſiluas ⁊ ſimiliter fluctus maris ⁊ ipſi cogitauerunt cogitationem ⁊ dixerunt. Uenite aſcendentes debellamus ſiluas campi: vt ⁊ ibi cōſumemus nobiſmetipſis aliam regionem. Etfactus eſt cogitatus ſilue in vanū. Venit em̄ignis et conſumpſit eam. Similiter et cogitatus fluctuum maris. Stetit enim arena ⁊ prohibuit eos. Si enim eſſes iudex horum: queꝫinciperes iuſtificare: aut quem condemnare.Et reſpōdi ⁊ dixi. Utiqꝫ vanam cogitationēcogitauerunt. Terra enim data eſt ſilue ⁊ mari locus portare fluctus ſuos. Et reſpōdit adme ⁊ dixit. Bene tu iudicaſti ⁊ quare non iudicaſti tibimetipſi? Quemadmodū enim terra ſilue data eſt: ⁊ mare fluctibus ſuis: ſic quiſuꝑ terrā inhabitāt q̄ ſūt ſuꝑ terrā intelligereſolūmodo poſſunt: ⁊ qͥ ſuꝑ celos que ſuꝑ altitudinē eorum. Et rn̄di ⁊ dixi. Dep̄cor te dn̄evt mihi det̉ ſenſus intelligendi. Non em̄ volui interrogare deſuperioribꝰ tuis: ſed de hisque ꝑtrāſeūt ꝑ nos qͦtidie: ꝓpter qͥd iſrl̓ da