iſſe me nr̄is: nec inimicū debere eſtimare eoꝝqͦs in cōuentu fratrū ſꝑ ediſſero. Et qd̓ nuncdabreiamin .i. v̓ba dierū interp̄tatus ſum. idcirco feci: vt inextricabiles mores ⁊ ſiluā nominū que ſcriptorū cōfuſa ſunt vitio: ſenſuūqꝫ barbariem aꝑtius ⁊ ꝑ verſuū cola digererem: mihimetipſi ⁊ meis iuxta hiſmenium canens: ſi aures ſurde ſunt ceterorum.Item alius prologus.Uſebius hieronymꝰ: dōmoni ⁊rogatiano ſuis in chriſto ieſu ſalutem. Quō grecoruꝫ hiſtoriasmagis intelligunt qͥ athenas viderint ⁊ tertiū virgilij librum atroade ꝑ leuchaten ⁊ acroceraunia ad ſiciliā⁊ inde ad oſtia tyberꝭ nauigauerint. Ita ſanctam ſcripturā lucidiꝰ intuebit̉ qͥ iudeā ocl̓iscōtemplatꝰ ē: ⁊ antiqͣrū vrbiuꝫ memorias locorumqꝫ vel eadem vocabula vel mutata cognouerit. Vnde ⁊ nobis cure fuit cū eruditiſſimis hebreorū hunc laborē ſubire: vt circūiremus ꝓuinciaꝫ quā vniuerſi chriſti eccleſieſonāt. Fateor em̄ mi dōmon ⁊ rogatiane chariſſimi nunqͣꝫ me in diuinis voluminibus ꝓprijs viribus credidiſſe nec habuiſſe opinionem meam: ſed ea etiā de quibus ſcire me arbitrabar interrogare me ſolitum. Quātomagis de his ſuꝑ quibus anceps eram? Deniqꝫcū a me nuꝑ litteris flagitaſſetis: vt vobis paralipomenon latino ſermone tranſferem de tyberiade legis quondam autorē qui apud hebreos admirationi habebat̉ aſſumſi: ⁊ cōtulicum eo a vertice (vt aiunt) vſqꝫ ad extremuꝫvnguem: ⁊ ſic confirmatus auſus ſum facereqd̓ iubebatꝭ. Libere em̄ vob̓ loquor. Ita em̄in grecis ⁊ latinis codicibus hic nominum liber vitioſus ē: vt non tā hebrea qͣꝫ barbara q̄dam ⁊ ſarmatica nomīa coniecta arbitrandūſit. Nec hoc ſeptuaginta interp̄tibꝰ qui ſpirituſcō pleni ea que vera fuerūt trāſtulerāt: ſedſcriptorū culpe aſcribendū: dū de inemēdatꝭinemēdata ſcriptitant ⁊ ſepe tria noīa ſubtractis e medio ſyllabis in vnuꝫ vocabulum cogunt: vel e regione vnum nomen propter latitudinem ſuam in duo vel tria vocabuladiuidunt. Sed ⁊ ipſe appellationes non homines vt pleriqꝫ eſtimāt: ſed vrbes ⁊ regiones ⁊ſaltus ⁊ ꝓuincias ſonant: ⁊ oblique ſub īterpretatione ⁊ figura eorum quedam narrāturhiſtorie de quibus in regnorum libro diciturNonne ecce hec ſcripta ſunt in libro verborūdierum regum iuda: Que vtiqꝫ in noſtris codicibus non habentur. Hoc primū ſciendumꝙ apud hebreos liber paralipomenō vnꝰ ſit:⁊ apud illos vocatus dabreiamin. id eſt. verba dicrum qui propter magnitudinem apudnos diuiſus eſt. Deinde etiam illud attendendum ꝙ frequenter nomina non vocabula hominum: ſed rerum (vt dixi) ſignificantius ſonant. Ad extremum ꝙ om̄is eruditio ſcripturarum in hoc continet̉: ⁊ hiſtorie que vel pretermiſſe ſunt in ſuis locis vel perſtricte leuiterh̓ ꝑ quedā ꝟborū cōpēdia explicent̉ Oratō/num itaqꝫ vr̄aꝝ adiutus auxilio miſi librumbeniuoliſ placituꝝ tamē inuidis diſplicituꝝeſſe non ambigo. Optima enim queqꝫ (vt aitPlinius) malunt cōtemnere pleriqꝫ qͣꝫ diſcere. Si quis in hac interpretatiōe voluerit aliquid reprehendere interroget hebreos: ſuamcōſcientiam recolat. videat ordinem textūqꝫſermonis: ⁊ tunc noſtro labori ſi potuerit detrahat. Ubicunqꝫ ergo aſtericos. id eſt ſtellas radiare in hoc volumine videritis ibi ſciatis de hebreo additum quod in latinis codicibus non habetur. Ubi vero obelus tranſuerſa ſcꝫ virga prepoſita eſt: illic ſignat̉ quidſeptuaginta interpretes addiderunt: vel obdecoris gratiam vel ob ſpirituſſancti autoritatem licet in hebreis voluminibus non legaδμ ωιλ κσ lilExplicit prefatio. IncipitFliā qui ceruineil Aprimus liber dabreiamin.tl̓ nabi. Maid ē. paralipomenon. Capl̓m IOam ſethLenoſ caynan malaleel iareth enoch mathuſaleꝫlamech noe ſem cham ⁊iaphet. Filij iaphet: gomer magod madai ⁊ iauan thubal moſoth thirās. Porro filij gomer: aſceneꝫ ⁊ riphat ⁊ togorma. Filij aūt iauan: eliſa ⁊ tharſis cethim⁊ dodani. Filij cham: chus ⁊ meſraim phut⁊ chanaan. Filij autē chus ſaba ⁊ euila ſabatha ⁊ regma: ⁊ ſabathacha. Porro filij regma: ſaba ⁊ dadan. Chus āt genuit nemroth.Iſte cepit eſſe potēs in t̓ra. Meſraim ꝟo genult ludim ⁊ ananim et laabim et nepthuimphetruſim qͦꝫ ⁊ chaſluim de qͥbus egreſſi ſuntphiliſtijm ⁊ capthurim. Chanaan ꝟo genuitſidonē pͥmogenitū ſuū: etheū qͦꝫ ⁊ iebuſeuꝫ ⁊ammorreum ⁊ gergeſeum eueum qͦꝫ ⁊ aracheum ⁊ aſineū: aradium quoqꝫ ⁊ ſamareum etematheum. Filij ſem: elam ⁊ aſſur: ⁊ arfaxatlud ⁊ aran. Filij aūt aran: hus ⁊ hul ⁊ gether⁊ mes. Arfaxat aūt genuit ſale: qui ⁊ ipſe genuit heber. Porro heber nati ſunt duo filij:nomen vni phalech: quia in diebus eius diuiſa eſt terra: nomē fratris eiꝰ iectan. Iectanautem genuit elmodad ⁊ ſaleph: ⁊ aſormoth⁊ iare: adurā quoqꝫ ⁊ vzal ⁊ deda: ebal etiam