Paralipomenonviros de his qui ſteterāt corā rege: qͥs repperit in ciuitate: ⁊ ſophar pͥncipē exercitus quiꝓbabat tyrōes de ppl̓o t̓re: ⁊ ſex viros e vulgo qͥ inuenti fuerāt in ciuitate. Quos tollensnabuzardan princeps milituꝫ duxit ad regēbabylonis in rebblatha: ꝑcuſſitqꝫ eos rex babylonis ⁊ interfecit eos in rebblatha in terraemath Et tranſlatus eſt iuda de t̓ra ſua. Populo aūt qui relictus erat in terra iuda quemdimiſerat nabuchodonoſor rex babylonis p̄fecit godoliam filiuꝫ aichan filij ſaphan. Qd̓cū audiſſent oēs duces militū ip̄i ⁊ viri qͥ erātcū eis videlicet ꝙ conſtituiſſet rex babylonisgodoliam venerunt ad godoliam in maſphahiſmael filius nathanie: ⁊ iohānā filiꝰ zaree ⁊ſareia filiꝰ thanameth netophatites: ⁊ iaconias filiꝰ maachati: ipſi ⁊ ſocij eorū. Iurauitqꝫgodolias ipſis ⁊ ſocijs eorū dicēs. Nolite timere ſeruire chaldeis. Manete in terra ⁊ ſeruite regi babylonis: ⁊ bn̄ erit vobis. Factū ēaūt in mēſe ſeptimo venit hiſmael filiꝰ nathanie filij eliſamā de ſemine regio ⁊ decē viri cūeo: ꝑcuſſerūtqꝫ godoliam qͥ ⁊ mortuus ē: ſed⁊ iudeos ⁊ chaldeos qͥ erant cum eo in maſpha. Cōſurgenſqꝫ oīs ppl̓s a ꝑuo vſqꝫ ad magnum ⁊ pͥncipes militum venerūt in egyptuꝫtimētes chaldeos. Factum eſt vero in annotriceſimoſeptimo trāſmigratiōis ioachim regis iude: menſe duodecimo viceſima ⁊ ſeptima die menſis: ſubleuauit euilmerodach rexbabylonis anno quo regnare ceperat caputioachim regꝭ iuda de carcere et locutus eſt eibenigne. Et poſuit thronū eius ſuꝑ thronuꝫregum qui erant cum eo in babylone: ⁊ mutauit veſtes eius quas habuerat in carcere: etcomedebat panē ſemꝑ in conſpectu eius cūctis diebus vite ſue: annonā quoqꝫ cōſtituitei ſine intermiſſione que ⁊ dabatur ei a rege ꝑſingulos dies omnibus diebus vite ſue.Explicit ſecūdus liber Malachim .i. regum quartus.Incipit p̄fatio ſancti hieronymi in librumdabreiamin: qui eſt paralipomenon: qd̓ nosdicere poſſumus verba dierum.Antus ac tl̓is ē liber iſte vt abſqꝫ illo ſi quis ſcientiā ſcripturarū ſibi voluerit arrogare ſemetipſum irrideat: per ſingula qͥpꝑe noīa iuncturaſqꝫ verborum⁊ p̄termiſſe in libris regum tangunt̉ hiſtorie⁊ innumerabiles explicant̉ euāgelij queſtiones. Sed ſi ſeptuaginta interpretū: pura: ⁊ vtab eis in grecū verſa ē editio ꝑmane̓t ſuꝑfluemi chromati ep̄orum ſanctiſſime atqꝫ doctiſſime īpelleres vt hebrea tibi volumina latinoſermone tranſferrem. Qd̓ em̄ ſemel aures hominū occupauerat ⁊ naſcentis eccl̓ie roborauerat fidem: iuſtū erat etiā nr̄o ſilentio cōprobari. Nūc ꝟo cū ꝓ varietate regionū diuerſa ferant̉ exemplaria: ⁊ germana illa antiquaqꝫ tranſlatio corrupta ſit atqꝫ violata: nr̄i arbitrij putes: aut ē pluribꝰ iudicare qͥd verumſit: aut nouū opus in veteri oꝑe cudere: illudentibuſqꝫ iudeis: cornicū (vt dicit̉) oculoscōfigere. Alexandria ⁊ egyptus in ſeptuaginta ſuis eſichiū laudat autorē: cōſtātinopolisvſqꝫ ad antiochiaꝫ luciani martyrꝭ exēplariaꝓbat. Medie int̓ has ꝓuintie paleſtinos codices legunt: quos ab origene elaboratos euſebius ⁊ pamphilꝰ vulgauerūt. Totuſqꝫ orbis hac inter ſe trifaria varietate cōpugnat.Et certe origenes nō ſolum exemplaria cōponit quatuor editionū e regione ſingula verbadeſcribens: vt vnꝰ diſſentiens ſtatim ceterꝭ inter ſe cōſentiētibꝰ arguat̉. ſed qd̓ maioris audacie ē: in editiōe ſeptuaginta theodotioniseditionē miſcuit. aſtericis deſignās q̄ minusfuerint. ⁊ virgulis que ex ſuꝑfluo videbāturappoſita Si igit̉ alijs licuit nō tene̓ qd̓ ſemelſuſceꝑant. ⁊ poſt ſeptuaginta cellulas q̄ vulgo ſine autore iactant̉ ſingulas cellulas aperuere hocqꝫ in eccleſijs legit̉ qd̓ ſeptuagintaneſcierūt. cur me nō ſuſcipiant latini mei qͥ īuiolata editione veteri ita nouā cōdidi: vt laborē meū hebreis ⁊ qd̓ his maiꝰ ē epl̓is autoribꝰ cōprobē? Scripſi nuꝑ libruꝫ de optimogenere interpretandi oſtendens illa de euangelio: ex egypto vocaui filium meū: ⁊ qm̄ nazareus vocabit̉: ⁊ videbunt in quem cōpunxerunt: et illud apoſtoli qd̓ oculus non viditnec anris audiuit ⁊ in cor hominis nō aſcēderunt que preparauit deus diligentibꝰ ſe: ceteraqꝫ his ſimilia in hebreorum libris inueniriCerte apoſtoli ⁊ euāgeliſte: ſeptuaginta īterpretes nouerant: ⁊ vnde eis hec que in ſeptuaginta interpretibus nō habētur Chriſtꝰ dominꝰ noſter vtriuſqꝫ teſtamenti conditor: ineuangelio ẜm iohannē. qui credit inqͥt in meſicut dicit ſcripttura: flumnia de vētre eiꝰ fluent aque viue. Vtiqꝫ ſcriptuꝫ eſt qd̓ ſaluatorſcriptuꝫ eē teſtat̉. Ubi ſcriptū ē? Septuaginta nō habēt apocrypha neſcit eccleſia. Ad hebreos igit̉ reuertēdū eſt: vn̄ ⁊ dn̄s loquit̉: etdiſcipuli exēpla p̄ſumūt. Hec pace veterū loquor ⁊ obtrectatoribꝰ meis tm̄ rn̄deo: qui canino dente me rodūt: in publico detrahētes⁊ legentes in angulis .i. accuſatores ⁊ defenſores cū in alijs ꝓbent qd̓ in me reprobāt: qͣſivirtus ⁊ vitium nō in rebus ſit: ſed cuꝫ autore mutet̉. Ceterū memini editionē ſeptuaginta tranſlatorū olim de greco emēdatā tribu