BEgUMIQui ait illi. Quā obcauſam vadis ad eū? Hodie nō ſunt kalende neqꝫ ſabbatū. Que rn̄ditUadā. Strauitqꝫ aſinū ⁊ p̄cepit puero. Mina ⁊ ꝓpera: ne mihi morā facias in eundo: ethoc age qd̓ p̄cipio tibi. Profecta eſt igitur: ⁊venit ad virū dei in montē carmeli. Cūqꝫ vidiſſet eam vir dei decontra ait ad giezi pueꝝſuum. Ecce ſunamitis illa. Uade ergo in occurſum eius ⁊ dic ei: Recte ne agit̉ circa te etcirca virū tuum: ⁊ circa filiū tuū? Que rn̄ditRecte. Cūqꝫ veniſſet ad virū dei in montemapprehendit pedes eiꝰ: ⁊ acceſſit giezi vt amoueret eā. Et ait homo dei. Dimitte illā. Anima em̄ eius in amaritudine ē: ⁊ dn̄s celauit ame ⁊ nō indicauit mihi. Que dixit illi. Nunqͥd petiui filiū a dn̄o meo? Nunquid nō dixitibi: ne illudas me? Et ille ait ad giezi. Accinge lumbos tuos: ⁊ tolle baculum meū in manū tua ⁊ vade. Si occurrerit tibi hō non ſalutes eum: ⁊ ſi ſalutauerit te quiſpiā: nō reſpōdeas illi. Et pones baculū meū ſuꝑ faciē pueri. Porro mater pueri ait. Uiuit dn̄s ⁊ viuitanima tua: non dimittā te. Surrexit gͦ ⁊ ſecutus eſt eā. Giezi aūt p̄ceſſerat an̄ eos: ⁊ poſuerat baculū ſuꝑ faciem pueri: ⁊ non erat voxneqꝫ ſenſus Reuerſuſqꝫ ē in occurſum eius ⁊nūciauit ei dicens. Nō ſurrexit puer. Ingreſſus ē ergo heliſeus domū: ⁊ ecce puer mortuus iacebat in lectulo eiꝰ. Ingreſſuſqꝫ clauſitoſtium ſuꝑ ſe ⁊ ſuꝑ puerum: ⁊ orauit ad dn̄mEt aſcendit ⁊ incubuit ſuꝑ puerum: poſuitqꝫos ſuum ſuꝑ os eiꝰ: ⁊ oculos ſuos ſuper oculos eius: ⁊ manus ſuas ſuꝑ manus eius: ⁊ incuruauit ſe ſuper eū: ⁊ calefacta eſt caro pueri. At ille reuerſus deambulauit in domo ſemel huc atqꝫ illuc: ⁊ aſcēdit ⁊ incubuit ſupereū. Et oſcitauit puer ſepties: aperuitqꝫ oculos. Et ille vocauit giezi ⁊ dixit ei. Uoca ſunamitem hāc. Que vocata ingreſſa eſt ad eūQui ait. Tolle filiū tuū. Uenit illa et corruitad pedes eius: ⁊ adorauit ſuꝑ terrā. Tulitqꝫfiliū ſuum ⁊ egreſſa ē: ⁊ heliſeus reuerſus ē ingalgalā. Erat aūt fames in terra: ⁊ filij ꝓphetarū habitabant corā eo: dixitqꝫ vni de puerꝭſuis. Pone ollam grandē: ⁊ coque pulmētūfilijs ꝓphetaꝝ. Et egreſſus eſt vnus in agrūvt colligeret herbas agreſtes. Inuenitqꝫ qͣſiviteꝫ ſilueſtrē: ⁊ collegit ex ea coloquintidasagri ⁊ impleuit pallium ſuū: ⁊ reuerſus conſcidit in ollam pulmenti. Neſciebat em̄ quideſſet. Infuderunt ergo ſocijs vt comederent.Cūqꝫ guſtaſſent de coctione: exclamaueruntdicentes. Mors in olla vir dei. Et nō potuerunt comedere. At ille. Afferte inqͥt farinamCunqꝫ tuliſſent: miſit in ollam et ait. Infunde turbe vt cōmedant. Et nō fuit amplius qͥcqͣꝫ amaritudinis in olla. Uir aūt quidam venit de balſaliſa deferens viro dei panes pͥmitiarū: ⁊ viginti panes hordeaceos: ⁊ frumentum nouum in pera ſua. At ille dixit. Da populo vt comedat. Reſpōditqꝫ ei miniſter eiꝰQuātū ē hoc vt apponā corā centū virꝭ. Rur.ſum ille. Da ait ppl̓o vt comedat. Hec eniꝫ dicit dn̄s. Comedent: ⁊ ſupererit. Poſuit itaqꝫ coram eis. Qui comederūt ⁊ ſuꝑfuit iuxtaverbū dn̄i.Aaman princeps militie regis ſyrien erat vir magnus apud dn̄m ſuum: ethonoratus. Per illum em̄ dedit dn̄sſalutem ſyrie. Erat aūt vir fortis ⁊ diues: ſedleproſus. Porro de ſyria egreſſi fuerant latrunculi: ⁊ captiuā duxerant de terra iſrl̓ puellam ꝑuulam: que erat in obſequio vxorisnaaman. Que ait ad dominā ſuam. Utinamfuiſſet dominꝰ meus ad ꝓphetā qui eſt in ſamaria: profecto curaſſet eum a lepra quā habet. Ingreſſus eſt itaqꝫ naaman ad dominūſuum ⁊ nunciauit ei dicens. Sic ⁊ ſic locutaeſt puella de terra iſrael. Dixitqꝫ ei rex ſyrie.Uade: ⁊ mittam litteras ad regem iſrl̓. Quicum profectus eſſet ⁊ tuliſſet ſecum decem talenta argenti ⁊ ſex milia aureos ⁊ decem mutatoria veſtimentorum: detulit litteras ad regem iſrael in hec verba. Cum acceperis epiſtolam hanc ſcito ꝙ miſerim ad te naamā ſeruum meū vt cures eū a lepra ſua. Cūqꝫ legiſſet rex iſrael litteras: ſcidit veſtimenta ſua: etait. Nūquid deus ego ſum: vt occidere poſſim ⁊ viuificare: quia iſte miſit ad me vt curem hominem a lepra ſua? Animaduertite etvidete quot occaſiones querat aduerſum meQuod cum audiſſet heliſeus vir dei: ſcidiſſevidelicet regem iſrael veſtimēta ſua: miſit adeum dicens. Quare ſcidiſti veſtimenta tua;Ueniat ad me: ⁊ ſciat eſſe ꝓphetā in iſrl̓. Uenit ergo naaman cum equis ⁊ curribus: ⁊ ſtętit ad oſtium domus heliſei. Miſitqꝫ ad euꝫheliſeus nuncium dicens. Uade ⁊ lauare ſepties in iordane: ⁊ recipiet ſanitateꝫ caro tuaatqꝫ mundaberis. Iratus naaman: recedebat dicens. Putabam ꝙ egrederet̉ ad me etſtans inuocaret nomen domini dei ſui: ⁊ tangeret manu ſua locū lepre ⁊ curaret me. Nunquid nō meliores ſunt abana ⁊ pharfar fluuijdamaſci omnibus aquis terre iſrael: vt lauerin eis ⁊ munder? Cū ergo vertiſſet ſe ⁊ abiretindignans: acceſſerunt ad eū ſerui ſui: ⁊ locijti ſunt ei. Pat̓: ⁊ ſi rem grādē dixiſſet tibi ꝓpheta: certe facere debueras. Quātomagꝭ qꝛnūc dixit tibi: lauare ⁊ mūdaberis. Deſcēdit⁊ lauit ſepties ī iordanē iuxta ẜmonē viri dei⁊ reſtituta eſt caro eiꝰ ſicut caro pueri ꝑuuli