III Iſpōdit vnus de ſeruis regis iſrael. Eſt hic heliſeus filius ſaphat qui fundebat aquāſupermanus helie. Et ait ioſaphat. Eſt apud eumſermo dn̄i. Deſcenditqꝫ ad eum rex iſrael ⁊ ioſaphat rex iuda ⁊ rex edom. Dixit aūt heliſeus ad regem iſrael. Quid mihi ⁊ tibi eſt. Uade ad prophetas patris tui ⁊ matris tue. Etait illi rex iſrael. Quare cōgregauit dn̄s tresreges hos vt traderet eos in manꝰ mōab. Dixitqꝫ ad eum heliſeus. Uiuit dn̄s exercituuꝫin cuius conſpectu ſto: ꝙ ſi non vultum ioſaphat regis iude erubeſcerem: non attēdiſſemquidē te: nec reſpexiſſem. Nunc autē adducite mihi pſaltem. Cunqꝫ caneret pſaltes: factaeſt ſuꝑ eum manus domini. Et ait. Hec dicitdominus. Facite alueum torrētis huius foſſas ⁊ foſſas. Hec enim dicit dn̄s. Nō videbitis ventum neqꝫ pluuiam: ⁊ alueus iſte replebitur aquis: ⁊ bibetis vos ⁊ familie veſtre etiumenta veſtra. Parumqꝫ eſt hoc in conſpectu domini inſuper tradet etiaꝫ moab in manus veſtras. Et percutictis omnem ciuitatēmunitam ⁊ om̄em vrbem electam: ⁊ vniuerſum lignum fructiferum ſuccidetis cūctoſqꝫfontes aquarum obturabitis ⁊ omnem agrūegregium operietis lapidibus. Factum eſtigitur mane quādo ſacrificium offerri ſolet: etecce aque veniebāt ꝑ viam edom. Et repletaeſt terra aqͥs. Uniuerſi aūt moabite audiēteſꝙ deſcendiſſent tres reges vt pugnarent aduerſum eos: ꝯuocauerunt om̄es qui accinctierant baltheo deſuꝑ ⁊ ſteterunt in terminis.Primoqꝫ mane ſurgentes: ⁊ orto iam ſole exaduerſo aquarum viderunt moabite econtraaquas rubras quaſi ſanguinem: dixeruntqꝫ.Sanguis gladij ē. Pugnauerūt reges cōtraſe ⁊ ceſi ſunt mutuo. Nūc ꝑge ad p̄dā moab.Perrexerūtqꝫ ad caſtra iſrl̓. Porro ꝯſurgēsiſrl̓ ꝑcuſſit moab: at illi fugerūt corā eis. Uenerūt igit̉ qͥ vicerāt: ⁊ ꝑcuſſerūt moab ⁊ ciuitates deſtruxerūt: ⁊ oēm agrū optimū mittētes ſinguli lapides repleuerūt: ⁊ vniu̓ſos fōtes aquarū obturauerūt: ⁊ oīa ligna fructifera ſucciderūt: ita vt muri tm̄ fictiles remanerent. Et circūdata ē ciuitas a fundibularijs:⁊ magna ex ꝑte ꝑcuſſa. Qd̓ cum vidiſſet rexmoab p̄ualuiſſe .ſ. hoſtes tulit ſecū ſeptingentos viros educētes gladios vt irrūperent adregē edom: ⁊ nō potuerūt. Arripienſqꝫ filiuꝫſuū pͥmogenitū qͥ regnaturꝰ erat ꝓ eo obtulitholocauſtū ſuꝑ murū: ⁊ facta ē īdignatio magna in iſrl̓. Statimqꝫ receſſerūt ab eo: ⁊ reu̓ſiſunt in terrā ſuā.Ulier aūt quedā de vxoribꝰ ꝓpheta¶¶ Vrum: clamabat ad heliſeū dicēs. Seruus tuus vir meus mortuus eſt: ⁊ tu noſti qꝛſeruus tuus fuit timens deum. Et ecce creditor venit vt tollat duos filios meos ad ſeruiendum ſibi. Cui dixit heliſeus. Quid vis vtfaciam tibi? Dic mihi. Quid habes in domotua? At illa reſpondit. Nō habeo ancilla tuaquicqͣꝫ in domo mea niſi parum olei qͦ vngarCui ait. Uade ⁊ pete mutuo ab om̄ibus vicinis tuis vaſa vacua nō pauca: ⁊ ingredere etclaude oſtiū tuū cū intrinſecꝰ fuerꝭ tu ⁊ filij tui⁊ mitte inde in om̄ia vaſa hec: ⁊ cū plena fuerint tolles. Iuit itaqꝫ mulier ⁊ clauſit oſtiumſuꝑ ſe ⁊ ſuꝑ filios ſuos. Illi offerebant vaſa ⁊illa infundebat. Cūqꝫ plena fuiſſent vaſa dixit ad filiū ſuū. Affer mihi adhuc vas. Et ille rn̄dit. Nō habeo. Stetitqꝫ oleū. Uenit autem illa ⁊ indicauit hoī dei. Et ille. Uade inquit vende oleū ⁊ redde creditori tuo: tu aūt⁊ filij tui viuite de reliqͦ. Facta ē aūt quedamdies: ⁊ trāſibat heliſeus ꝑ ſunā ciuitatē Erataūt ibi mulier magna: q̄ tenuit eū vt comederet panem. Cunqꝫ frequēter inde trāſiret: diuertebat ad eam vt comederet panē. Que dixit ad virum ſuū. Aīaduerto ꝙ vir dei ſctūseſt iſte: qui tranſit ꝑ nos frequēter. Faciamꝰergo ei cenaculū ꝑuum: ⁊ ponamꝰ ei in eo lectulū ⁊ menſam ⁊ ſellā ⁊ candelabrū: vt cumvenerit ad nos maneat ibi. Facta ē ergo diesquedā: ⁊ veniēs diuertit in cenaculū: ⁊ reqͥeuit ibi. Dixitqꝫ ad giezi puerū ſuū. Voca ſunamitē iſtā. Qui cū vocaſſet eā ⁊ illa ſtetiſſetcoram eo. dixit ad puerū ſuū. Loquere ad eāEcce ſedule in om̄ibus miniſtraſti nobis: qͥdvis vt faciam tibi? Nunquid habes negociū⁊ vis vt loquar regi ſiue pͥncipi militie? Quern̄dit. In medio ppl̓i mei habito: ⁊ ait. Quidergo vult vt facia ei? Dixitqꝫ giezi Ne queras. Filiū em̄ nō habet: ⁊ vir eiꝰ ſenex ē. Precepit itaqꝫ vt vocaret eā. Que cum vocata fuiſſet ⁊ ſtētiſſet ante oſtium: dixit ad eam. Intemꝑe iſto ⁊ in hac eadem hora ſi vita comesfuerit: habebis in vtero filium. At illa rn̄dit.Noli queſo dn̄e mi vir dei. noli mentiri ancille tue. Et cōcepit mulier ⁊ peꝑit filiū in tēpore ⁊ in hora eadē qua dixerat heliſeuſ. Creuitautem puer: ⁊ cū eſſet quedā dies ⁊ egreſſusiſſet ad pr̄em ſuū ad meſſores: ait pr̄i ſuo. Caput meū doleo. At ille dixit puero. Tolle: etduc eum ad matrē ſuam. Qui cum tuliſſet etadduxiſſet eū ad matrē ſuā: poſuit eū illa ſuꝑgenua ſua vſqꝫ ad meridiē: ⁊ mortuꝰ ē. Aſcendit aūt ⁊ collocauit eum ſuꝑ lectulū hoīs dei⁊ clauſit oſtiū. Et egreſſa vocauit virum ſuūEt ait. Mitte mecū vnū obſecro de puerꝭ etaſinā vt excurrā vſqꝫ ad hoīem d̓i: ⁊ reuertar