Regumom̄ia ꝟba que dixerat nabal. Tūc ait dauidpueris ſuis. Accingat̉ vnuſquiſqꝫ gladio ſuoEt accincti ſunt ſinguli gladijs ſuis. Accinctuſqꝫ ē ⁊ dauid enſe ſuo: et ſecuti ſunt dauidquaſi quadringēti viri. Porro ducēti remāſerunt ad ſarcinas. Abigail autē vxor nabal̓nūciauit vnus de pueris ſuis dicēs. Ecce dauid miſit nūcios de deſerto vt bn̄dicerēt dn̄onr̄o: ⁊ auerſatꝰ ē eos. Hoīes iſti boni ſatꝭ fuerunt nobis ⁊ non moleſti: nec quicqͣꝫ aliquando perijt om̄i temꝑe quo fuimus ꝯuerſati cūeis in deſerto. Pro muro erāt nobis tā in nocte qͣꝫ in die oībꝰ diebꝰ qͥbus pauimus apudeos greges. Quāobrē cōſidera ⁊ recogita qͥdfacias: qm̄ cōpleta eſt malicia aduerſum vituum ⁊ aduerſum domū tuam: ⁊ ip̄e eſt filiuſbelial ita vt nemo poſſit ei loqui. Feſtinauitigitur abigail: ⁊ tulit ducētos panes ⁊ duosvtres vini: ⁊ qͥnqꝫ arietes coctos: ⁊ quinqꝫ ſata polente: ⁊ cētum ligaturas vuepaſſe: ⁊ ducentas maſſas caricarum ⁊ poſuit ſuꝑ aſinosdixitqꝫ pueris ſuis. Precedite me ⁊ ecce egopoſt tergū ſequar vos. Uiro aūt ſuo nabal n̄indicauit. Cum ergo aſcendiſſet aſinum ⁊ deſcenderet ad radice montis: dauid ⁊ viri eiuſdeſcendebant in occurſum eius. Quibus ⁊ illa occurrit. Et ait dauid. Uere fruſtra ẜuauiom̄ia que huiꝰ erant in deſerto ⁊ nō perijt qͥcqͣꝫ de cunctis que ad eum ꝑtinebant: ⁊ reddidit mihi malum ꝓ bono. Hec faciat dn̄s inimicis dauid: ⁊ hec addat ſi reliquero de omnibus que ad ipſum ꝑtinent vſqꝫ mane mingentem ad ꝑietem Cum autē vidiſſet abigaildauid: feſtinauit ⁊ deſcendit de aſino: et procidit corā dauid ſuꝑ faciem ſuam: et adorauitſuꝑ terrā: ⁊ cecidit ad pedes eius: ⁊ dixit. Inme ſit dn̄e mi hec iniquitas. Loquat̉ obſecroancilla tua in auribꝰ tuis: ⁊ audi ꝟba famuletue. Ne ponat oro dn̄s meus rex cor ſuū ſuꝑvirū iſtū iniquū nabal qm̄ ẜm nomē ſuū ſtultus eſt ⁊ eſt ſtulticia cum eo. Ego aūt ancillatua non vidi pueros tuos dn̄e mi qͦs miſiſti.Nunc ergo dn̄e mi viuit dn̄s et viuit aīa tuaqui ꝓhibuit te ne venires in ſanguineꝫ ⁊ ſaluauit manum tuā tibi. Et nūc fiant ſicut nabal inimici tui: ⁊ qui querunt dn̄o meo malūQuapropter ſuſcipe bn̄dictionem hanc quāattulit ancilla tua tibi dn̄o meo: et da puerisqui ſequunt̉ te dn̄m meum. Aufer iniquitatem famule tue. Faciēs em̄ faciet dn̄s tibi domino meo domū fidelem: quia prelia dn̄i domine mi tu p̄liaris. Malicia ergo nō inueniatur in te om̄ibus diebus vite tue. Si em̄ ſurrexerit aliqn̄ homo ꝑſequens te vel querensanimā tuam: erit anima dn̄i mei cuſtodita qͣſiin faſcicl̓o viuētiū apd̓ dn̄m deū tuū. Porroinimicorū tuorū aīma rotabit̉: quaſi in impetu ⁊ circulo funde. Cum ergo fecerit tibi dn̄sdn̄o meo omnia hec que locutꝰ eſt bona de te⁊ cōſtituerit te ducem ſuꝑ iſrl̓ nō erit tibi hocin ſingultum et in ſcrupuluꝫ cordis dn̄o meoꝙ effuderis ſanguinē innoxium: aut ip̄e te vl̓tus fueris. Et cū bn̄fecerit dn̄s dn̄o meo: recordaberis ancille tue ⁊ tu bn̄facies ei. Et aitdauid ad abigail. Benedictus dn̄s deꝰ iſraelqui miſit te hodie in occurſum meū: ⁊ benedictum eloquiū tuum: ⁊ benedicta tu q̄ ꝓhibuiſti me hodie ne irem ad ſanguinē: ⁊ vlciſcererme manu mea. Alioqͥn viuit dn̄s deꝰ iſrl̓ qͥ ꝓhibuit me ne malū facerē tibi: niſi cito veniſſes in occurſum mihi: nō remāſiſſet nabal vſqꝫ ad lucē matutinā mingēs ad ꝑietem. Suſcepit gͦ dauid de manu eiꝰ oīa q̄ attulerat ei:dixitqꝫ ei. Uade pacifice in domū tuaꝫ Ecceaudiui vocē tuā: ⁊ honoraui faciē tuā. Uēitaūt abigail ad nabal̓. Et ecce erat ei cōuiuiūin domo eiꝰ qͣſi ꝯuiuiū regꝭ: ⁊ cor nabal iocūdū. Erat em̄ ebriꝰ nimis: ⁊ nō indicauit ei ꝟbum puſillū aūt grāde vſqꝫ mane. Diluculoaūt cū digeſſiſſet vinū nabal: indicauit ei vxor ſua ꝟ̓ba hec. Et emortuū eſt cor eiꝰ intrinſecus: ⁊ factus ē quaſi lapis. Cūqꝫ ꝑtranſiſſent decē dies: ꝑcuſſit dn̄s nabal: et mortuuseſt. Quod cum audiſſet dauid mortuum nabal ait. Bn̄dictus dn̄s qui iudicauit cām opprobrij mei de manu nabal: ⁊ ſeruū ſuū cuſtodiuit a malo: ⁊ maliciā nabal reddidit dn̄s incaput eius. Miſit ergo dauid ⁊ locutꝰ eſt adabigail vt ſumeret eam ſibi in vxorem: Et venerunt pueri dauid ad abigail in carmelum:⁊ locuti ſunt ad eā dicētes. Dauid miſit nosad te vt accipiat te ſibi in vxorē. Que conſurgens adorauit ꝓna in terrā: ⁊ ait. Ecce famula tua ſit in ancillā vt lauet pedes ſeruoꝝ dn̄imei. Et feſtinauit ⁊ ſurrexit abigail ⁊ aſcēditſuꝑ aſinū: ⁊ qͥnqꝫ puelle ierūt cum ea pediſſiq̄eius: ⁊ ſecuta ē nūcios dauid: ⁊ facta ē illi vxor. Sꝫ ⁊ achinoen accepit dauid d̓ iezrahel ⁊fuit vtraqꝫ vxor eiꝰ. Saul autē dedit micholfiliā ſuā vxoreꝫ dauid phalti filio lais: qͥ eratde gallim.XXVIT venerūt ziphei ad ſaul in gabaa:dicētes. Ecce dauid abſconditꝰ eſt incolle achile que ē ex aduerſo ſolitudinis. Et ſurrexit ſaul: ⁊ deſcendit in deſertumziph ⁊ cū eo tria milia virorū de electis iſraelvt q̄reret dauid in deſerto ziph. Et caſtrametatus eſt ſaul in gaba a achile: q̄ erat ex aduerſo ſolitudinis in via. Dauid autē habitabatin deſerto. Uidens auteꝫ ꝙ veniſſet ſaul poſtſe in deſertū: miſit exploratores ⁊ didicit ꝙ illuc veniſſet certiſſime. Et ſurrexit dauid clā