tem in ea abſqꝫ vllo timore iuxta conſuetudinē ſidonioꝝ ſecurū ⁊ quietū: nullo eis penitꝰreſiſtēte magnarūqꝫ opū: ⁊ ꝓcul a ſidone atqꝫ a cūctꝭ hoībus ſeꝑatum. Reuerſiqꝫ ad fratres ſuos in ſaraa ⁊ eſthaol ⁊ qͥd egiſſent ſciſcitantibꝰ rn̄derūt. Surgite et eamus ad eosUidimꝰ em̄ terrā valde opulentaꝫ ⁊ vberemNolite negligere nolite ceſſare: Eamꝰ et poſſideamꝰ ea: nullus erit labor. Intrabimꝰ adſecuros in regionē latiſſimā: tradetqꝫ nob̓ dominꝰ locū in qͦ nulliꝰ rei ē penuria eoꝝ que gignunt̉ in terrā. Profecti igit̉ ſunt de cognatione dan de ſaraa et eſthaol ſexcenti viri accincti armis bellicis aſcēdenteſqꝫ manſeruntin cariathiarim iude: qͥ locus ex eo temꝑe caſtrorū dan nomē accepit: ⁊ ē poſt tergū cariathiarim. Inde trāſierūt ī montē effraim. Cūqꝫ veniſſent ad domū miche: dixerūt qͥnqꝫ viri qͥ pͥus miſſi fuerāt ad ꝯſiderandā terrā laisceteris fratribꝰ ſuis. Noſtis ꝙ in domibꝰ iſtꝭſit ep̄hot ⁊ theraphim ⁊ ſculptile atqꝫ cōflatile. Uidete qͥd vob̓ placeat. Et cum paululuꝫdeclinaſſent ingreſſi ſunt domū adoleſcentisleuite qui erat in domo miche: ſalutauerūtqꝫeum verbis pacificis: ſexcenti aūt viri ita vterant armati ſtabāt an̄ oſtiū. At illi qͥ ingreſſifuerāt domū iuuenis: ſculptile ⁊ ephot ⁊ theraphim atqꝫ ꝯflatile tollere nitebant̉: ⁊ ſacerdos ſtabat an̄ oſtiū: ſexcētis viris fortiſſimishaud ꝓcul expectantibꝰ. Tuler̄t igit̉ qͥ intrauerāt ſculptile ephot et idola atqꝫ conflatile.Quibus dixit ſacerdos. Quid facitꝭ: Cui reſponderūt. Tace ⁊ pone digitū ſuꝑ os tuumveniqꝫ nobiſcū vt habeamꝰ te pr̄em ac ſacerdotē. Quid tibi melius ē vt ſis ſacerdos ī domo vniꝰ viri an in vna tribū ⁊ familia in iſrl̓.Qd̓ cū audiſſet acquieuit ẜmonibꝰ eoꝝ: ⁊ tulit ephot ⁊ idola ac ſculptile ⁊ ꝓfectus ē cumeis. Qui cū ꝑgerent ⁊ an̄ ſe ire feciſſent ꝑuulos ac iumēta: ⁊ om̄e qd̓ erat p̄cioſum iamqꝫa domo miche eēt ꝓcul: viri qͥ habitabāt inedibꝰ miche ꝯclamātes ſecuti ſunt: ⁊ poſt tergum clamare ceperūt. Qui cū reſpexiſſent dixerūt ad michā. Quid tibi vis? Cur clamasQui rn̄dit. Deos meos qͦs mihi feci: tuliſtis⁊ ſacerdotē ⁊ om̄ia que habeo: ⁊ dicitis quidtibi eſt. Dixerūtqꝫ ei filij dan̄. Caue ne vltraloquaris ad nos: ⁊ veniāt ad te viri aīo cōcitati: ⁊ ip̄e cū om̄i domo tua pereas. Et ſic cepto itinere ꝑrexerūt. Vidēs aūt micha ꝙ fortiores ſe eēt: reuerſus ē in domū ſuā. Sexcēti aūt viri tulerūt ſacerdotē ⁊ q̄ ſupra diximꝰvenerūtqꝫ in lais ad ppl̓m qͥeſcentē atqꝫ ſecurū: ⁊ ꝑcuſſerūt eos in ore gladij: vrbēqꝫ incēdio tradiderūt: nullo penitus ferēte p̄ſidiumeo ꝙ procul habitarēt a ſidone: ⁊ cū nullo hominū haberēt qͥcqͣꝫ ſocietatis ac negocij Erataūt ciuitas ſita in regiōe roob quā rurſum extruentes habitauerūt in ea: vocato noīe ciuitatis dan: iuxta vocabulū pr̄is ſui quē genuerat iſrl̓ que pͥus lais dicebat̉. Poſuerūtqꝫ ſibi ſculptile: ⁊ ionathan filiū gerſan filij moyſiac filios eiꝰ ſacerdotes ī tribu dan vſqꝫ ad diem̄ captiuitatis ſue. Māſitqꝫ apd̓ eos idolūmiche om̄i tꝑe qͦ fuit domꝰ dei in ſylo. In diebus illis nō erat rex in iſrael.XIXUit quidā vir leuites habitans in latere montis effraim: qͥ accepit vxorēde bethleē iuda. Que reliqͥt eū: et reuerſa ē in domū pr̄is ſui in bethleem: manſitqꝫ apud eum qͣtuor mēſibꝰ. Secūtuſqꝫ eſt eāvir ſuus volēſqꝫ recōciliari ei atqꝫ blandiri ⁊ſecū reducere: hn̄s in comitatū pueꝝ ⁊ duosaſinos. Que ſuſcepit eū ⁊ introduxit ī domūpr̄is ſui. Qd̓ cū audiſſet ſocer eiꝰ: eūqꝫ vidiſſet occurrit ei letus: ⁊ amplexatꝰ ē hominem.Māſitqꝫ gener in domo ſoceri tribus diebꝰcomedēs cū eo et bibens familiarit̓: die autēqͣrto de nocte cōſurgēs ꝓficiſci voluit. Quētenuit ſocer: ⁊ ait ad eū. Guſta priꝰ puſillumpanis ⁊ ꝯforta ſtomachū: ⁊ ſic ꝓficiſcerꝭ. Sederūtqꝫ ſimul ac comederūt ⁊ biberūt Dixitqꝫ pr̄ puelle ad generū ſuum. Queſo te vt hodie hic maneas ꝑiterqꝫ letemur. At ille cōſurgens cepit velle ꝓficiſci. Et nihilominus obnixe eum ſocer tenuit: ⁊ apud ſe fecit manere.Mane aūt facto parabat leuites iter. Cui ſocer rurſum. Obſecro inqͥt vt paululū cibi capias: ⁊ aſſumptꝭ viribꝰ donec increſcat dies:poſtea ꝓficiſcaris. Comederūt gͦ ſimul: ſurrexit adoleſcēs vt ꝑgeret cū vxore ſua et pueroCui rurſum locutꝰ ē ſocer. Conſidera ꝙ diesad occaſuꝫ decliuior ſit: ⁊ ꝓpinquat ad veſperū. Mane apud me etiā hodie ⁊ duc letū diem̄: ⁊ cras ꝓficiſceris vt vadas in domū tuāNoluit gener acqͥeſcere ſermōibus eiꝰ ſed ſtatim ꝑrexit ⁊ venit cōtra iebus q̄ altero nomine vocat̉ hierl̓m: ducens ſecum duos aſinosonuſtos ⁊ ꝯcubinā. Iāqꝫ aderāt iuxta iebꝰ ⁊dies mutabat̉ in noctē Dixitqꝫ puer ad dn̄mſuū. Ueni obſecro declinemꝰ ad vrbē iebuſeorū ⁊ maneamꝰ in ea. Cui rn̄dit dn̄s. Nō ingrediar oppidū gentis aliene q̄ nō eſt de filijsiſrl̓: ſed trāſibo vſqꝫ gabaa: ⁊ cum illuc ꝑuenero manebimus in ea: aut certe in vrbe rama.Tranſierūt gͦ iebus: et ceptū carpebant iter.occubuitqꝫ eis ſol iuxta gabaa que eſt in tribu beniamin: diuerterūt ad eam vt manerentibi. Quo cū intraſſent ſedebant in platea ciuitatis ⁊ nullus eos recipere voluit hoſpicio.Et ecce apparuit hō ſenex reuertēs de agro ⁊de oꝑe ſuo veſꝑi: qͥ ⁊ ip̄e de mōte erat effraim