cum ⁊ proximū ſuum. Fecerūtqꝫ filij leui iuxta ſermonē moyſi: cecideruntqꝫ in die illo qͣſi vigintitria milia hominum. Et ait moyſesConſecraſtis manus veſtras hodie dominovnuſquiſqꝫ in filio ⁊ in fratre ſuo: vt det̉ vobis benedictio. Facto aūt altero die locutuseſt moyſes ad populū. Peccaſtis peccatummaximum. Aſcendam ad dn̄m: ſi quomodoquiuero eū deprecari pro ſcelere veſtro. Reuerſuſqꝫ ad dn̄m ait. Obſecro: peccauit populus iſte peccatū maximū fecerūtqꝫ ſibi deos aureos. Aut dimitte eis hanc noxam: autſi nō facis: deleme de libro tuo quē ſcripſiſtiCui rn̄dit dn̄s. Qui peccauerit mihi: deleboeum de libro meo. Tu aūt vade ⁊ duc populum iſtum quo locutus ſum tibi. Angelꝰ meus precedet te. Ego autē in die vltionis viſitabo ⁊ hoc peccatum eorū. Percuſſit aūt dominus ppl̓m ꝓ reatu vituli: quē fecerat aaronXXXIIIOcutuſqꝫ eſt dn̄sad moyſen dicens. Uade: aſcende de¶Iloco iſto tū ⁊ populꝰ tuꝰ quē eduxiſtide terra egypti: in terram quā iuraui abraamyſaac ⁊ iacob dicens. Semini tuo dabo eam⁊ mittam p̄curſorē tui angelum: vt eijciā chananeum ⁊ ammorreum ⁊ etheū et pherezeuꝫ⁊ eueū ⁊ iebuſeum ⁊ intres in terram fluentēlacte ⁊ melle. Nō em̄ aſcendā tecum: qꝛ ppl̓usdure ceruicis eſt ne forte diſperdam te in viaAudienſqꝫ populus ſermonē hunc peſſimuꝫluxit: ⁊ nullus ex more indutus eſt cultu ſuota iratuſqꝫ valDixitqꝫ dn̄s ad moyſen. Loquere filijs iſrael. Populus dure ceruicis es: ſemel aſcendāin medio tui ⁊ delebo te. Iam nunc deponeornatum tuū: vt ſciā quid faciam tibi. Depoſuerunt ergo filij iſrael ornatum ſuum a monte oreb. Moyſes quoqꝫ tollens tabernaculūtetendit extra caſtra ꝓcul: vocauitqꝫ nomeneius tabernaculum federis. Et omnis ppl̓usqui habebat aliquā queſtionē: egrediebaturad tabernaculum federis extra caſtra. Cūqꝫegrederetur moyſes ad tabernaculum ſurgebat vniu̓ſa plebs: ⁊ ſtabat vnuſquiſqꝫ ī oſtiopapilionis ſui: reſpiciebātqꝫ tergū moyſi donec ingrederetur tentoriū. Ingreſſo autē illotabernaculum federis: deſcendebat columnanubis: ⁊ ſtabat ad oſtiū: loquebatur dn̄s cuꝫmoyſe cernentibus vniuerſis: ꝙ columna nubis ſtaret ad oſtium tabernaculi. Stabantqꝫ⁊ ipſi ⁊ adorabāt ꝑ fores tabernaculorū ſuorum. Loquebat̉ aūt dn̄s ad moyſen facie adfaciē: ſicut ſolet loqui homo ad amicū ſuum.Cūqꝫ ille reuerteret̉ in caſtra: miniſter eiꝰ ioſue filius nun puer nō recedebat de tabernaculo. Dixit autem moyſes ad dominū. PreExoduscipis vt educam populum iſtum ⁊ non indicas mihi quem miſſurus ſis mecum: preſertim cum dixeris noui te ex nomine: ⁊ inueniſti gratiam coram me. Si ergo inueni gratiāin conſpectu tuo oſtende mihi faciē tuam: vtſciam te et inueniam gratiam ante oculos tuos. Reſpice populum tuum gentē hanc. Dixitqꝫ dn̄s. Facies mea precedet te: ⁊ requiēdabo tibi. Et ait moyſes. Si non tuipſe precedas ne educas nos de loco iſto In quo em̄ſcire poterimus ego ⁊ populus tuus inueniſſe nos gratiam in conſpectu tuo: niſi ambulaueris nobiſcum: vt glorificemur ab omnibuſpopulis qui habitant ſuper terrā. Dixit aūtdominus ad moyſen. Et verbum iſtud qd̓ locutus es faciam. Inueniſti em̄ gratiam corāme: ⁊ teipſum noui ex nomine. Qui ait oſtēde mihi gloriam tuam. Reſpōdit. Ego oſtēdam om̄e bonum tibi ⁊ vocabor in noīe dn̄icoram te: ⁊ miſerebor cui voluero: ⁊ clemensero in quem mihi placuerit. Rurſumqꝫ ait.Non poteris videre faciem meam. Non em̄videbit me homo ⁊ viuet. Et iterū. Ecce inquit eſt locus apud me: ⁊ ſtabis ſupra petrā.Cūqꝫ tranſibit gloria mea ponam te in foramine petre: ⁊ protegam dextera mea donectranſeam. Tollamqꝫ manum meam et videbis poſteriora mea: faciem autem meam videre non poteris.XXXIIIIE deinceps p̄cide ait tibi duas tābulas lapideas inſtar priorū: ⁊ ſcribamſuꝑ eas verba que habuerunt tabule quas fregiſti. Eſto paratus mane vt aſcendas ſtatim in montem ſynai: ſtabiſqꝫ mecumſuꝑ verticem montis. Nullus aſcendat tecūnec videatur quiſpiaꝫ per totum mōtem: boues quoqꝫ ⁊ oues nō paſcant̉ econtra. Excidit ergo duas tabl̓as lapideas quales anteafuerāt ⁊ de nocte cōſurgēs aſcendit in montēſynai ſicut p̄ceꝑat ei dn̄s: portans ſecū tabulas. Cūqꝫ deſcēdiſſet dn̄s ꝑ nubē: ſtetit moyſes cum eo: inuocans nomē dn̄i. Quo tranſeunte corā eo: ait. Dn̄ator dn̄e deus: miſericors ⁊ clemens: patiens ⁊ multe miſeratiōisac verax: qui cuſtodis miſericordiam in milia: qui aufers iniquitatē ⁊ ſcelera atqꝫ peccata: nulluſqꝫ apud te ꝑ ſe innocēs ē: qui reddiſiniquitatē patrū filijs ac nepotibus ī tertiā ⁊quartā ꝓgeniem. Feſtinuſqꝫ moyſes curuatus eſt ꝓnus in terrā ⁊ adorans ait. Si inueni gratiā in cōſpectu tuo domine: obſecro vtgradiaris nobiſcum: ppl̓s em̄ dure ceruicis ēvt auferas iniquitates noſtras atqꝫ peccatanoſqꝫ poſſideas. Rn̄dit dn̄s. Ego inibo pactum videntibus cūctis: ſigna faciā q̄ nunqͣꝫ