Exodusita corā ſenioribus iſrl̓. Et vocauit nomē loci illius temptatio: ꝓpter iurgiū filiorū iſrl̓.⁊ quia temptauerūt dn̄m: dicētes. Eſt ne deus in nobis an nō. Uenit aūt amelech ⁊ pugnabat ꝯtra filios iſrael in raphidim. Dixit/qꝫ moyſes ad ioſue. Elige viros: et egreſſuspugna ꝯtra amalech cras. Ego ſtabo in vertice collis: habēs virgā dei in manu mea. Fecit ioſue vt locutus erat moyſes: et pugnauitcontra amelech. Moyſes aūt ⁊ aaron ⁊ huraſcenderūt ſuꝑ verticē collis. Cunqꝫ leuaretmoyſes manꝰ: vincebat iſrael. Sinaūt paululum remiſiſſet ſuꝑabat amelech. Manꝰ autēmoyſi erant graues. Sumētes igit̉ lapidempoſuerūt ſubter eum in quo ſedit. Aaron autem ⁊ hur ſuſtentabāt manus eius ex vtraqꝫꝑte. Et factū eſt vt manus illius nō laſſarentur: vſqꝫ ad occaſum ſolis. Fugauitqꝫ ioſueamelech ⁊ ppl̓m eius in ore gladij. Dixit autem dn̄s ad moyſen. Scribe hoc ob monimētum in libro: et trade auribus ioſue. Deleboem̄ memoriā amelech ſub celo. Edificauitqꝫmoyſes altare: ⁊ vocauit nomē eius: dn̄s exaltatio mea: dicens. Quia manus ſolius dn̄i⁊ bellum dei erit ꝯtra amelech: a generatōneXVIIIin generationem.c cognatus moyſi: omnia que feceratUnqꝫ audiſſet ietro ſacerdos madiādominus moyſi ⁊ iſrael populo ſuo.⁊ ꝙ eduxiſſet dominus iſrael de egypto: tulit ſephorā vxorē moyſi quā remiſerat: ⁊ duos filios eius: quoruꝫ vnus vocabat̉ gerſandicēte patre: aduena fui in terra aliena: altervero elyezer. deꝰ em̄ ait pr̄is mei adiutor meus: ⁊ eruit me de gladio pharaonis. Venit gͦletro cognatus moyſi: ⁊ filij eius ⁊ vxor eiusad moyſen in deſertum: vbi erat caſtramētatus iuxta montē dei: ⁊ mādauit moyſi dicēs.Ego ietro cognatus tuꝰ venio ad te: ⁊ vxortua: ⁊ duo filij tui cum ea. Qui egreſſus in occurſum cognati ſui adorauit: et oſculatus eſteum. Salutauerūtqꝫ ſe mutuo verbis pacificis. Cūqꝫ intraſſet tab̓naculū: narrauit moyſes cognato ſuo cuncta que fecerat dn̄s pharaoni ⁊ egyptijs ꝓpter iſrael: vniuerſūqꝫ laborem qͥ accidiſſet eis in itinere: ⁊ ꝙ liberauerat eos dn̄s Letatuſqꝫ eſt ietro ſuꝑ omnibusbonis que fecerat dn̄s iſraeli eo ꝙ eruiſſet eūde manu egyptioꝝ. Et ait. Bn̄dictus dominus qͥ liberauit vos de manu egyptiorū ⁊ demanu pharaonis qui eruit populū ſuum demanu egypti. Nūc cognoui qꝛ magnus dn̄sſuꝑ omnes deos: eo ꝙ ſuꝑbe egerīt ꝯtra eosObtulit ergo ietro cognatus moyſi holocauſta ⁊ hoſtias dn̄o. Uenerūtqꝫ aaron ⁊ om̄esſeniozes filiorū iſrael vt comederēt pane cumSLy. l.xl. c. 5. Leo coram dn̄o. Altera auteꝫ die ſedit moyſesvt iudicaret populū: qͥ aſſiſtebat moyſi a mane vſqꝫ ad veſperā. Quod eū vidiſſet cognatus eius om̄ia ſcꝫ que agebat in populo: ait.Quid eſt qd̓ facis in plebe? Cur ſolus ſedes.⁊ om̄is ppl̓us preſtolat̉ de mane vſqꝫ ad veſperam: Cui reſpondit moyſes. Venit ad mepopulus querēs ſentētiā dei. Cūqꝫ accideriteis aliqua diſceptatio veniunt ad me vt iudicem inter eos: ⁊ oſtēdam p̄cepta dei et legeseius. At ille. Nō bonā inquit rem facꝭ. Stulto labore cōſumeris: ⁊ tu ⁊ ppl̓s iſte qͥ tecū ē.Ultra vires tuas eſt negociū. Solus illd̓ nōpoteris ſuſtinere: ſed audi ꝟba mea atqꝫ conſilia: ⁊ erit dn̄s tecum. Eſto tu ppl̓o in his q̄ad deum ꝑtinēt vt referas que dicunt̉ ad deum: oſtēdaſqꝫ ppl̓o cerimonias ⁊ ritū colendi: viāqꝫ ꝑ quā ingredi debeāt: ⁊ opus qd̓ facere debeant. Prouide aūt de om̄i plebe viros ſapientes ⁊ timētes deū in qͥbus ſit veritas ⁊ qui oderint auaritiam: conſtitue ex eistribunos ⁊ centuriones: ⁊ quinquagenarioſ⁊ decanos: qui iudicent populū om̄i temꝑe.Quicqͥd aūt maius fuerit referant ad te ⁊ ipſi minora tm̄ modo iudicent leuiuſqꝫ ſit tibi.ꝑtitō in alios onere. Si hoc feceris implebisimperiū dn̄i: ⁊ p̄cepta eius poteris ſuſtētare⁊ om̄is hic populꝰ reuertet̉ ad loca ſua cumpace. Quibꝰ auditis moyſes fecit om̄ia q̄ ille ſuggeſſerat. Et electis viris ſtrēnuis de cūcto iſrael cōſtituit eos pͥncipes populi: tribunos ⁊ centuriones: ⁊ qͥnquagenarios: ⁊ decanos: qui iudicarent plebē dn̄i om̄i temꝑe.Quicqͥd aūt grauiꝰ erat referebāt ad eū: faciliora tinmodo iudicātes. Dimiſitqꝫ cognatūſuū qui reuerſus abijt in terrā ſuā. XIXEnſe tertio egreſſionis iſrael de terra¶Legypti in die hac venerūt in ſolitudinemſynai. Nā ꝓfecti de raphidim ⁊ꝑuenientes vſqꝫ in deſertum ſynai caſtrametati ſunt in eodem loco: ibiqꝫ iſrl̓ fixit t tentoria e regione montis. Moyſes autē aſcenditin montē ad deū. Vocauitqꝫ eū dn̄s de monte: ⁊ ait. Hec dices domui iacob: ⁊ annunciabis filijs iſrael. Voſip̄i vidiſtis que fecerimegyptijs: quō portauerim vos ſuꝑ alas aqͥlarum: ⁊ aſſumpſerim mihi Si ergo audieritisvocē meā ⁊ cuſtodieritis pactū meum: eritismihi in peculiū de cūctis ppl̓is. Mea eſt em̄om̄is terra: ⁊ vos eritis mihi in regnū ſacerdotale: ⁊ gens ſancta. Hec ſunt v̓ba q̄ loqueris ad filios iſrael. Venit moyſes: ⁊ cōuocatꝭmaioribus natu ppl̓i expoſuit om̄es ẜmōesquos mādauerat dn̄s Rn̄ditqꝫ om̄is ppl̓usſimul. Cūcta que locutꝰ eſt dn̄s faciemꝰ. Cūqꝫ retuliſſet moyſes verba populi ad dn̄m aitD 2