Dixerūtqꝫ filij iſrael ad eos. Utinam mortuieſſemus ꝑ manū dn̄i in terra egypti: qn̄ ſedebamus ſuꝑ ollas carniū: ⁊ comedebamꝰ panem in ſaturitate. Cur induxiſtis nos in deſertum iſtud vt occideretis om̄em multitudinem fame. Dixit auteꝫ dn̄s ad moyſen. Ecceego pluam vobis panes de celo Egrediaturppl̓us ⁊ colligat que ſufficiunt ꝑ ſingulos dies vt temptē eū: vtꝝ ambulat in lege mea: annon. Die aūt ſexto parēt ꝙ inferant: ⁊ ſit duplum qͣꝫ colligere ſolebant per ſingulos dies.Dixerūtqꝫ moyſes ⁊ aaron ad omnes filiosiſrael. Ueſꝑe ſcietis ꝙ dn̄s eduxerit vos deterra egypti: ⁊ mane videbitis gloriam domīAudiui em̄ murmur veſtruꝫ corā dominumNos vero quid ſumꝰ qꝛ muſitaſtis ꝯtra nosEt ait moyſes. Dabit vobis dn̄s veſꝑe carnes edere: ⁊ mane panes in ſaturitate: eo ꝙaudierit murmurationes veſtras qͥbus murmurati eſtis ꝯtra eum. Nos em̄ quid ſumusHec cōtra nos eſt murmur veſtrū: ſꝫ ꝯtra dominum. Bixit qͦꝫ moyſes ad aaron. Dic vniuerſe congregationi filiorū iſrl̓. Accedite coram dn̄o. Audiuit em̄ murmur vr̄m. Cunqꝫloqueret̉ aaron ad omnē cetum filiorum iſrael: reſpexerunt ad ſolitudinē. Et ecce gl̓ia domini apparuit in nube. Locutꝰ eſt aūt dominus ad moyſen dicens. Audiui murmuratio.nes filioruꝫ iſrael. Loquere ad eos. Veſperecomedetis carnes: ⁊ mane ſaturabimini panibus: ſcietiſqꝫ ꝙ ego ſum dn̄s deus veſter.Factum ē ergo veſꝑe ⁊ aſcēdēs cōturnix cooperuit caſtra: mane quoqꝫ ros iacuit ꝑ circūitum caſtrorū. Cunqꝫ operuiſſet ſuꝑficiemterre: apparuit in ſolitudine minutū ⁊ quaſipilo tuſum in ſolitudinē pruine ſuper terramQuod cū vidiſſent filij iſrael dixerūt ad inuicem. Manhu? Qd̓ ſignificat. qͥd ē hͦ. Ignorabant em̄ qͥd eſſet. Quibus ait moyſes. Iſteeſt panis quē dn̄s dedit vobis ad veſcendū.Hic eſt ſermo quē p̄cepit vobis dn̄s colligatvnuſquiſqꝫ ex eo quātū ſufficit ad veſcenduꝫgomor per ſingula capita. Iuxta numerumanimarū veſtrarū que habitāt in tabernacl̓oſic tolletis. Fecerūtqꝫ ita filij iſrael: ⁊ collegerunt. alius plus. alius minus: ⁊ menſi ſūt admenſurā gomor. Nec qͥ plus collegeret habuit amplius: nec qui minus parauerat repperit minus: ſed ſinguli iuxta id qd̓ edere poterant cōgregauerunt. Dixitqꝫ moyſes ad eosNullus relinquat ex eo in mane. Qui nō audierūt eū ſed dimiſerūt quidā ex eis vſqꝫ mane ⁊ ſcatere cepit vermibus atqꝫ computruitEt iratꝰ eſt ꝯtra eos moyſes. Colligebāt aūtmane ſinguli qͣꝫtū ſufficere poterat ad veſcendum. Cūqꝫ incaluiſſet ſol liquefiebat. In dieautē ſexta collegerunt cibos duplices .i. duogomor ꝑ ſingulos homīes. Uenerūt aūt omnes pͥncipes multitudinis ⁊ narrauerūt moyſi. Qui ait eis. hoc eſt quod locutus eſt dn̄sRequies ſabbati ſanctificata ē domīo. Crasquodcūqꝫ oꝑandum eſt facite: ⁊ que coquēda ſunt coquite. Quicqͥd aūt reliquū fuerit:reponite vſqꝫ in mane. Fecerūtqꝫ ita vt p̄ceperat moyſes: ⁊ nō cōputruit: neqꝫ vermisinuētus eſt in eo. Dixitqꝫ moyſes. Comedite illud hodie: quia ſabbatū eſt dn̄o: nō inueniet̉ hodie in agro. Sex diebus colligite: indie aūt ſeptimo ſabbatū eſt dn̄o: idcirco noninueniet̉. Venitqꝫ ſeptima dies: ⁊ egreſſi deppl̓o vt colligerēt nō inuenerunt. Dixit aūtdn̄s ad moyſen. Vſqꝫ qͦ non vultis cuſtodiremādata mea ⁊ legem meam? Uidete ꝙ dominus dederit vobis ſabbatū: ⁊ ꝓpter hoc dieſexta tribuit vobis cibos duplices. Maneat vnuſquiſqꝫ apud ſeipſum ⁊ nullus egrediatur de loco ſuo die ſeptimo. Et ſabbatizabitppl̓us die ſeptimo. Appellauitqꝫ domus iſrael nomen eius man. Qd̓ erat qͣſi ſemē coriandri albuꝫ: guſtuſqꝫ eius quaſi ſimile cū melleDixit aūt moyſes. Iſte eſt ſermo quē p̄cepitdn̄s. Imple gomor ex eo ⁊ cuſtodiat̉ in futuras retro generationes vt nouerint panem: qͦalui vos in ſolitudine: qn̄ educti eſtis de terra egypti. Dixitqꝫ moyſes ad aaron. Sumevas vnū ⁊ mitte ibi man: quantū poteſt caꝑegomor ⁊ repone corā dn̄o ad ſeruandū in generationes vr̄as ſicut preceperat dn̄s moyſiPoſuitqꝫ illud aaron in tabernaculo reſeruādum. Filię aūt iſrael̓ comederūt man quadraginta annis: donec venirent in terrā habitabilem. Hoc cibo aliti ſunt vſqꝫ quo tangerentfines terre chanaan. Gomor autem decimapars eſt ephi.XVIIDitur ꝓfecta om̄is multitudo filioꝝiſrael de deſerto ſin ꝑ manſiones ſuas iuxta ẜmonē dn̄i caſtrametati ſūtin raphidim: vbi nō erat aqua ad bibendumppl̓o. Qui iurgatus cōtra moyſen ait. Da nobis aquā vt bibamus. Quibꝰ rn̄dit moyſes:Quid iurgamini ꝯtra me? Cur temptatis dominū. Sitiuit ergo ibi ppl̓us p̄ aque penuria⁊ murmurauit cōtra moyſen dicēs. Cur feciſti nos exire de egypto: vt occideres nos: ⁊ liberos nr̄os ac iumenta ſiti. Clamauit autemmoyſes ad dn̄m dicēs. Quid faciam populohuic? Adhuc paululū ⁊ lapidabit me. Et aitdn̄s ad moyſen. Antecede ppl̓m: ⁊ ſume tecuꝫde ſenioribus iſrl̓: ⁊ virgā qua ꝑcuſſiſti fluuium tolle in māu tua ⁊ vade. En ego ſtabo ibicorā te ſupra petrā oreb: ꝑcutieſqꝫ petrā et exibit ex ea aqͣ vt bibat populus. Fecit moyſes