⁊ aaron ad pharaonē: ⁊ dixerunt ei. Hec dicit dn̄s deus hebreorum. Vſqꝫ quo non visſubijci mihi: Dimitte ppl̓m meuꝫ vt ſacrificetmihi. Sin aūt reſiſtis ⁊ nō vis dimittere eū.ecce ego inducā cras locuſtā in fines tuos q̄oꝑiet ſuꝑficiem terre: ne quicqͣꝫ eiuſ appareatſꝫ comedat̉ qd̓ reſiduū fuerit grandini. Corrodet em̄ omīa ligna que germinant in agris⁊ implebunt domos tuas ⁊ ſeruorum tuorū⁊ omnium egyptiorū: quantā nō viderūt patres tui ⁊ aui ex quo orti ſunt ſuꝑ terrā vſqꝫ īpreſentē diē. Auertitqꝫ ſe ⁊ egreſſus ē a pharaone. Dixerunt aūt ſerui pharaonis ad eū:Uſqꝫ quo patiemur hoc ſcandalum? Dimitte homines vt ſacrificēt domīo deo ſuo. Nonne vides ꝙ ꝑierit egyptus? Reuocauerunt.qꝫ moyſen ⁊ aaron ad pharaonē qui dixit eiſIte: ſacrificate dn̄o deo vr̄o. Qui nam ſuntqui ituri ſunt; Ait moyſes: cū ꝑuulis nr̄is etſenioribus ꝑgemus: cum filijs ⁊ filiabus: cūouibus ⁊ armentis. Eſt em̄ ſolennitas domini dei nr̄i. Et rn̄dit pharao. Sic dn̄s ſit vobiſcum. Quō ego dimittā vos ⁊ ꝑuulos vr̄os:cui dubiū eſt ꝙ peſſime cogitetis? Nō fiat itaſed ite tm̄ viri ⁊ ſacrificate dn̄o. Hoc enim etipſi petiſtis. Statimqꝫ eiecti ſunt de ꝯſpectupharaonis. Dixit autem dn̄s ad moyſen Extende manū tuam ſuꝑ terram egypti ad locuſtam vt deſcendat ſuꝑ terrā: ⁊ deuoret omnēherbā que reſidua fuerit grandini. Et extendit moyſes virgā ſuꝑ terrā egypti: ⁊ dominꝰinduxit ventū vrentē tota die illa ⁊ nocte. Etī mane facto: ventus vrens leuauit locuſtas.Que aſcenderūt ſuꝑ vniuerſam terrā egypti⁊ ſederunt in cunctis finibus egyptiorū īnumerabiles: quales an̄ illud tēpus nō fuerant:nec poſtea future ſunt. Operuerūtqꝫ vniuerſam ſuꝑficiē terre vaſtātes omnia Deuorataē igit̉ herba terre: ⁊ qͥcqͥd pomoꝝ ī arboribꝰfuit q̄ grādo dimiſerat. Nihil quoqꝫ oīno virens relictū ē in lignis ⁊ in herbis t̓re: in cuncta egypto. Quāobrē feſtinus pharao vocauit moyſen ⁊ aaron ⁊ dixit eis. Peccaui ī dominū deū vr̄m ⁊ ī vos. Sꝫ nūc dimittite peccatū mihi etiā hac vice: ⁊ rogate dn̄m deū veſtrū vt auferat a me mortē iſtā. Egreſſuſqꝫ ēmoyſes de ꝯſpectu pharaonis ⁊ orauit dn̄mQui flare fecit ventū ab occidente vehementiſſimū: ⁊ arreptā locuſtā ꝓiecit ī mare rubꝝNō remāſit nec vna qͥdē in cūctis finibꝰ egypti. Et indurauit dn̄s cor pharaonis: nec dimiſit filios iſrael. Dixit auteꝫ dn̄s ad moyſenExtende manum tuā in celum: ⁊ ſint tenebreſuꝑ terrā egypti: tam denſe vt palpari queātExtenditqꝫ moyſes manum in celum: ⁊ facteſunt tenebre horribiles in vniuerſa terra egy-pti. Tribus diebus nemo vidit fratrē ſuumnec mouit ſe de loco in qͦ erat. Ubicūqꝫ auteꝫhabitabāt filij iſrael lux erat Vocauitqꝫ pharaomoyſen ⁊ aaron: ⁊ dixit eis. Ite ſacrificate dn̄o. Oues tm̄ veſtre ⁊ armēta remaneantꝑuuli veſtri eant vobiſcū. Ait moyſes. Hoſtias quoqꝫ ⁊ holocauſta dabis nobis q̄ offeramꝰ dn̄o deo nr̄o. Cūcti greges ꝑgent nobiſcum. Nō remanebit ex eis vngula q̄ neceſſaria ſunt in cultū dn̄i dei noſtri: preſertim cumignoremus qͥd debeat īmolari: donec ad ip̄mlocum ꝑueniamus. Indurauit aūt dominuſcor pharaōis ⁊ noluit dimittere eos Dixitqꝫpharao ad moyſen Recede a me ⁊ caue ne vltra videas faciē meā. Quocūqꝫ die apparueris mihi: morierꝭ. Rn̄dit moyſes. Ita fiat vtlocutꝰ es. Nō videbo vltra faciē tuā. XlT dixit dn̄s ad moyſen Adhuc vnaeplaga tangam pharaonē ⁊ egyptum⁊ poſt hoc dimittet vos ⁊ exire compellet Dices ergo om̄i plebi vt poſtulet virab amico ſuo ⁊ mulier a vicina ſua vaſa argētea ⁊ aurea ⁊ veſtem. Dabit autem dominusgratiam populo ſuo coram egyptijs. Fuitqꝫmoyſes vir magnus valde in terra egypti coram ſeruis pharaonis ⁊ om̄i populo. Et ait.Hec dicit dn̄s. Media nocte ingrediar ī egyptum ⁊ morietur omne primogenitum in terra egyptiorum: a primogenito pharaonis qͥſedet in ſolio eius vſqꝫ ad primogenitum ancille que eſt ad molam: ⁊ omnia primogenitaiumentorum. Eritqꝫ clamor magnus in vniuerſa t̓ra egypti: qualis nec ante fuit: nec poſtea futurus eſt. Apud om̄es aūt filios iſraelnō mutiet canis ab hoīe vſqꝫ ad pecus: vt ſciatis qͣnto miraculo diuidat dn̄s egyptios etiſrael. Deſcendētqꝫ om̄es ſerui tui iſti ad me:⁊ adorabunt me dicentes. Egredere tu ⁊ omnis populus qui ſubiectus eſt tibi. Poſt hecegrediemur. Et exiuit a pharaone: iratus nimis. Dixit aūt dn̄s ad moyſen. Non audietvos pharao vt multa ſigna fiant in terra egypti. Moyſes aūt ⁊ aaron fecerunt omnia ſigna ⁊ oſtenta que ſcripta ſunt: corā pharaōe⁊ īdurauit dn̄s cor pharaonis: nec dimiſit fi.lios iſrael de terra ſua.Ixit quoqꝫ dn̄s ad moyſen et aarond Iin terra egypti. Menſis iſte vobisprintipium menſium: primus erit inmenſibus anni. Loqͥmini ad vniuerſum cetūfiliorū iſrael: ⁊ dicite eis. Decima die menſishuius tollat vnuſquiſqꝫ agnum ꝑ familias ⁊domos ſuas. Sin aūt minor eſt numerus vtſufficere poſſit ad veſcendū agnū: aſſumet vicinum ſuū qͥ cōiunctꝰ ē domui eius iuxta numerum aīarū q̄ ſufficere poſſint ad eſum agni