Geneſisibis ad pr̄es tuos in pace ſepultus in ſenectute bona. Generatione aūt quarta reuertēturhuc. Necdū em̄ cōplete ſunt iniqͥtates āmorreoꝝ vſqꝫ ad pn̄s tēpus. Cū ergo occubuiſſꝫſol: facta eſt caligo tenebroſa: ⁊ apparuit clibanus fumās: ⁊ lāpas ignis trāſiens inter diuiſiones illas. In illo die pepigit dn̄s feduscū abrā dicēs. Semini tuo dabo terrā: a fluuio egypti: vſqꝫ ad fluuiū magnum eufratenCineos ⁊ cenezeos: cethmoneos: ⁊ etheos ⁊phereſeos: rapham quoqꝫ ⁊ āmorreos: eueos ⁊ chananeos ⁊ gergeſeos ⁊ iebuſeos.Gitur ſarai vxor abram nō XVIgenuerat ſibi liberos: ſed hn̄s ancillam egyptiā nomīe agar: dixit marito ſuo. Ecce concluſit me dn̄s ne parerem ingredere ad ancillā meā ſi forte ſaltē ex illa ſuſcipiā filios. Cunqꝫ ille acqͥeſceret deprecāti:tulit agar egyptiā ancillam ſuam poſt annoſdecē qͣꝫ habitare ceperant in terra chanaan:⁊ dedit eā viro ſuo vxorē. Qui ingreſſus eſtad eā. At illa cōcepiſſe ſe videns deſpexit dominā ſuā: Dixitqꝫ ſarai ad abrā. Inique agꝭcōtra me. Ego dedi ancillam mea in ſinū tuūque vidēs ꝙ cōceperit: deſpectui me habet.Iudicet dn̄s inter me ⁊ te. Cui rn̄dit abram.Ecce ait ancilla tua in manu tua eſt: vtere eavt libet. Affligēte igit̉ eaꝫ ſarai: fugam inijt.Cunqꝫ inueniſſet ea angelus dn̄i iuxta fontēaque in ſolitudine que eſt in via ſur in deſerto: dixit ad illam. Agar ancilla ſarai vnde venis ⁊ quo vadis: Que reſpondit. A facie ſarai dn̄e mee ego fugio. Dixitqꝫ ei angelꝰ domini. Reuertere ad dn̄am tuā: ⁊ hūiliare ſubmanu eiꝰ. Et rurſum. Ml̓tiplicās inqͥt multiplicabo ſemē tuū: ⁊ nō numerabit̉ p̄ multitudine. Ac deinceps ecce ait ꝯcepiſti ⁊ paries filiū: vocabiſqꝫ nomen eius hiſmael: eo qaudierit dn̄s afflictionē tuā. Hic erit ferꝰ homanus eius ꝯtra om̄es: ⁊ manus oīm cōtraeū: ⁊ e regione vniuerſoꝝ fratrum ſuoꝝ figettabernacula. Uocauit autē agar nomen dn̄iqui loquebat̉ ad eā: tu deus qui vidiſti me.Dixit em̄ Profecto hic vidi poſteriora vidētis me. Propterea appellauit puteū illū: puteū viuentis ⁊ videntis me. Ipſe eſt inter cades ⁊ barad. Peperitqꝫ agar abre filiū: qͥ vocauit nomē eius hiſmael. Octogīta ⁊ ſex annorū erat abrā quādo peperit ei agar hiſmaclem.XVIIOſtqͣꝫ vero nonaginta ⁊ nouē annorū eſſe ceꝑat: apparuit ei deus Dixitqꝫ ad eū. Ego dn̄s oīpotens. Ambula corā me: ⁊ eſto ꝑfectus. Ponāqꝫ fedꝰ meūinter me ⁊ te: ⁊ multiplicabo te vehemēter nimis. Cecidit abrā ꝓnus in facieꝫ. Dixitqꝫ eideus. Ego ſum ⁊ ponā pactū meū tecū: eriſqꝫ pater multarū gentiū. Nec vltra vocabit̉nomē tuū abrā: ſꝫ appellaberis abraā. qꝛ patrē multarū gentiū cōſtitui te. Faciāqꝫ te creſcere vehementiſſime ⁊ ponaͣ te in gentibꝰ: regeſqꝫ ex telegredient̉: ⁊ ſtatuā pactū meū int̉me ⁊ te ⁊ inter ſemē tuū poſt te in generatiōibus ſuis federe ſempīteruo: vt ſim deꝰ tuus⁊ ſemīs tui poſt te. Daboqꝫ tibi ⁊ ſemini tuopoſt te terra ꝑegrinationis tue omnē terramchanaan in poſſeſſionē eternā: eroqꝫ deꝰ eorūDixit iterū deus ad abraā. Et tu ergo cuſtodies pactū meū: ⁊ ſemē tuū poſt te in generationibus ſuis. hoc eſt pactū meū qd̓ obẜuabitis inter me ⁊ vos ⁊ ſemē tuū poſt te. Circūcidet̉ ex vobis om̄e maſculinū ⁊ circūcidetis carnē preputij veſtri: vt ſit in ſignū federꝭint̓ me ⁊ vos. Infans octo dierū circūcidet̉in vobis. Om̄e maſculinū in generatōnibusveſtris tā vernaculus qͣꝫ empticiꝰ circūcidet̉⁊ quicūqꝫ nō fuerit de ſtirpe vr̄a. Eritqꝫ pactū meū in carne vr̄a in fedus eternū. Maſculus cuiꝰ p̄putij caro circūciſaᶻ nō fuerit delebit̉ aīa illa de ppl̓o ſuo: qꝛ pactū meum irritū fecit. Dixit quoqꝫ deus ad abraaꝫ. Saraivxorē tuā nō vocabis ſarai: ſed ſara. Et bn̄dicā ei: ⁊ ex illa dabo tibi filiū cui benedicturus ſum. Eritqꝫ in natiōes: ⁊ reges ppl̓orumorient̉ ex eo. Cecidit abraā in faciē ſuam: ⁊ riſit in corde ſuo dicēs. Putaſne cētenario naſcet̉ filius: ⁊ ſara nonagenaria pariet? Dixitqꝫ ad dn̄m. Utinā hiſmael viuat corā te. Etait dn̄s ad abraā. Sara vxor tua pariet tibi filiū vocabiſqꝫ nomē eiꝰ yſaac. Et ꝯſtituā pactū meū illi in fedus ſempiternū: ⁊ ſemī eiuspoſt eū. Suꝑ hiſmael quoqꝫ exaudiui te. Ecce benedicā ei ⁊ augebo ⁊ multiplicabo eumvalde. Duodecī duces generabit ⁊ faciā illūcreſcere in gentē magna. Pactum vero meūſtatuā ad yſaac: quē pariet tibi ſara tēꝑe iſto:in anno altero. Cunqꝫ finitꝰ eſſet ẜmo loquētis cū eo: aſcēdit deus al abraā. Tulit auteꝫab raā hiſmael filiū ſuū ⁊ oēs vernaculos domus ſue vniuerſoſqꝫ quos emerat: ⁊ cūctosmares ex oībus viris domꝰ ſue: ⁊ circūciditcarnē p̄putij eorū ſtatim in ip̄a die ſicut p̄ceperat ei deus. Abraā nonaginta ⁊ nouē eratannorū quādo circūcidit carneꝫ p̄putij ſui ⁊hiſmael filius ſuus tredecī ānos impleuerattꝑe circūciſionis ſue. Eadē die circūciſus eſtabraā ⁊ hiſmael filius eius: ⁊ oēs viri domꝰillius: tam vernaculi qͣꝫ emptitij ⁊ alienigenepariter circūciſi ſunt.XVIIIPparuit aūt ei dn̄s in ꝯualle mābreſedenti in oſtio tabernaculi ſui in ip̄oferuore diei. Cunqꝫ eleuaſſet oculos