cōſumit ſeipſū. etiā vſqꝫ ad totalē ſui deſtructionē. niſi prohibeat̉ alicuius diligētia. Et eq̄ cito molit aduolātes fedas muſcas ſicut gͣuoꝝ electoꝝ adypes p̄ẜtī cū ſuū ſit cōtinue mole̓ ⁊ nōqͥeſce̓ neqͣꝙͣ vero quid molat ſiue bonū ſiue malū diſcernere ⁊ eligere pōt n̓ regētis prouidētiaaliter curet diſponere. Si cui exempla premiſſapro vitando otīo non ſufficiunt. Attendat etiāꝙ ipſi fratres cartuſienſes qui plus ceteris religioſis quieti contemplacōis et ſpūalibus exercitijs deputatī videntur habent pro ut intellexicertas horas quibus corꝑalibus intendunt operibus ſecrete ⁊ ſine ſtrepitu in ſuis cellis. ſit hocſcribendo libros. ligando. corruptos emendādoortulos ſuos colēdo aut cetera huiuſmodi exteriora pro loco et tēpore cōgruo faciēdo. Quippeconſiderantes ꝙ ſpiritualibus ſemper intenderenon ſinit humana fragilitas religioſe quandoqꝫ corporalia exercent ut vitetur periculoſa otioſitas. Atteſtat̓ p̄dictis d̓ina ſcriptura quō nonſolū ꝑiculoſū ſꝫ etiā dāpnoſū ſit ociū de ſodamitis qͥ peſſimi pcc̄oe̓s noīant̓ ⁊ īt̓ cetea̓s cās queeos ad tm̄ ꝑduxerūt malum conmemoratur infallar ip̄m ocui. Addēdū ꝓpt̓ p̄miſſa eſt ꝙ licetquaſi omnibꝫ gn̓alit̓ ſit ꝑiculoſū ſimplicit̓ velleītēdere ꝯtēplacōis qͣeti ⁊ nō labori quādoqꝫ ītendere manuali ſpēalit̓ tamē videtur pernitioſum