alias debitū orandi ad qd̓ ipſe obligatus extititnon neglexit vitioſe. ¶ Singularitatis vitiūvrſū ꝑſona deuota dꝫ reprobatur.diligētiā adhibere ut nō incurrat aliquāſingularitatis notā ꝑ ſuā deu̓tionē p̄ ceteris int̓quos ꝯuerſat̉. Hoc enī rep̄hēdit̉ a prībꝫ qꝛ turbat nōnūquā alios cū quibꝫ viuit̓. Et eſt ſignūſuꝑbie ⁊ ypocriſis. Studeat gͦ eſſe in publico cōmunis ⁊ alijs ꝯformis/ abſqꝫ tamen peccato. Inſecreto vero potei̓t eē ſingularit̓ deo deuotꝰ ⁊ corde ⁊ moribꝫ ⁊ geſtis ⁊ exͣcicijs cum diſcrecōe tn̄ne ſe deſtruat ¶ Qualit̓ orand̓ ſit ſpū ſine ÿͣgībꝫRō iſtis aūt deuotoꝝ ex̓cicijs q̄ ꝯīter aptiꝰfiūt ī pͥuato ꝙͣ in publico ut ſūt viꝫ mētaleſoracōnes ⁊ meditaciones. Notādū ꝙ quicūqꝫin hijs ⁊ ꝑ hec vult amoroſe ⁊ affectualit̓ tēderein deū ſecure ⁊ diſcrete ne caput ⁊ ſēſus ſui ledātur debꝫ diſcere cogitare de deo ſine aliqͣre corporali ſiue abſqꝫ ymagine ita ut non cogitꝫ remmagnā aut paruā longā a̓ breuē albā a̓ nigrāhic a̓ ibi in tali aut alio loco exiſtentem. Sedomnibus talibus ⁊ ſimilibus excluſis eleuetcor ſuum ad intellectualia pura ⁊ incorporea cōgitando dei omnipotenciam qua omnia poteſtdei ſapientiam quia omnia preterita et futura ſcit. ut preſentia / dei bonitatem. quā omnibus quantum in ſe eſt bene vult et nulli male