diſpenſacōnē multū occupata. nō debꝫ cū nimiaanxitate conari ad habēdūtalem pacē trāquillitatē ⁊ puritatē cordis? qualē ꝑſonā ſoli deo ⁊ſpūalibꝫ vacās poteſt ⁊ debet hr̄e. Nec deus reqͥrit hoc a tali de ncc̄itate ſalutis. Scit enī ꝙ hūane infirmitati id impoſſibile eſt. Ad hoc enī conari nimiū eſſet ſignū ſuꝑbie ⁊ labor inanis. perditio temporis inutilis. Non ergo ꝑſonā ſit exterioribꝫ occupata ꝓ ſua ⁊ aliorū ſalute ex diuinahaut dubiū prouidētia triſtetur multum ſi deuotionem tantam nō habuerit quātam libenterhaberēt. et qualem alios habere conſiderat. Impleat ipſe tamen fideliter miniſterium ſuum adquod deus eum vocauit. et ſatis eſt. Sicut nāqꝫipſe non ſolum pro ſe ſed et pro alijs ſe exterioribus occupat / iuxta diuinam voluntatem-Ita etiam alij non ſolumpro ſe ſed et pro ipſoſic occupato et pro alijs deo et ſpiritualibus exercicijs vacant. Hoc adiecto ut quandoqꝫ ſibimagis aptis certis horis pro ut poſſibile fueritad deum etiā recurſum habeat. cōquerendo hūiliter de ſuis negligencijs. et exponendo dominodeo ſuo neceſſitates occupationes et miſeriasſuas orando ut pius dominus dignētur eoſdēſuſcipere a paupere ſeruo ſuo loco deuotionisquam libentius ſibi offerret. ſi eam haberet.Quomodo in xp̄o omnes vnū corpus ſumus.