Hoc ergo tibi domine offero. et rogo ne deſpicias. ⁊ delicta iuuentutis mee ⁊ ignorantias meas. ȳmo ⁊ nequicias meas ne memineris. Etiāſcio dn̄e. ꝙ totis viribus meis nō ſuffitio talemfacere cōfeſſionem qualem bene exigerent pccāmea. Sed ⁊ tu ſcis deus meus deſideriū meum etvolūtatem meam bonā. qꝛ ex tuo dono ⁊ tua inſpiracōne nichil volui. vicario tuo meo ꝯfeſſoricelare de pcc̄is meis. Et ip̄e ꝯfeſſor ſe ſatis putatinformatum de mea vita. Rogo igitur pie dn̄eſufficiat tibi. ⁊ daut oblitus ea q̄ retroacta ſunt/extendere ꝑamplius me poſſim in anteriora intuo ſancto ſeruicio. Si autem dn̄e in futurū aliquid aliud tibi de me placuerit. ſuꝑ cōfitēdis meis pcc̄is iteratis vicibꝰ? offero mēꝑatū. iuxta cōſilium cuiuſcūqꝫ. per quē tuā dignaris innoteſcere ſuper hoc voluntatem. Nichil enim ītēdo retinere apud me quod ſit contra te. Tamen nōignoro etiā domine deus meus/ ꝙ quāuis milleſies cōfiteor ex hoc nō poſſum ſatis iuſtificai̓. ſꝫex tua ſola miſei̓cordia mea depēdet iuſtificatio.Cum enim tu michi nō imputaueris pcc̄ma tūciuſtus ſum ⁊ nō alias.¶ Informacō illoꝝ qui circa exteriora occupantur.Irca p̄miſſa etiānotandum ꝙ ꝑſona deuota circa curā rei familiaris ⁊ erga extei̓oꝝ