Git nōnūꝙͣ hoſtis ut ſecū quis ſciſcitetur⁊ inquirat an predeſtinatus a deo ſit adgloriā l̓ ad penā eternā preſcitꝰ ut hoc pacto l̓in p̄ſumptuoſam ſpem vel in deſperacōnem labatur ⁊ corruat. Proinde neutrū hoꝝ diffinita ſententia iudicare debet homo. ſed in dei ſperare miſericordia cū īgenti timore ſue diſtricte iuſticie.Vnnūꝙͣ fuggerit hoſtis apud ſe percūctari anpocius nunc qͣs mori vel et̓nalit̓ dānari mallet. ꝙͣ aliqd̓ moͣrle cōmitte̓ peccatū/ utſi is affirmatiue reſpondeat in eo denuo peccetꝙ magis eligit pcc̄m admitte̓ atqꝫ ita offende̓deū ꝙͣ huiuſcemodi penas perpeti. deū quippeoffendere ꝓ quocūqꝫ uitādo ſupplicio velle neqͣquā debet. Sin vero cōtrariā is partē aſſerueritpͥmū forſitan menciet̉. decidet etiā fortaſſe iniactātiā atqꝫ arrogātiam. Quāobrem magnoꝑe uitandū eſt hmōi facere queſtiones/ neqꝫeis ſi ſubreperint eſt reſpōdendū / abiciendeqꝫ ſūtet dicendū deo. Aeā domiē fragilitatē agnoſcis / certus equidem ſum quoniā niſi tua graciamichi foret auxilio. nulla ita modica eſt penaquin me vinceret. atqꝫ pccō facet p̄ſtare cōſēſūQuare me miſerū in tuas proicio manus / obſecrans ne ea temptacōnū ꝑicula incurrere meſinas/ q̄ tuoꝝ ſine trāſgreſſu mādatoꝝ ſuꝑarenō queā. Hoc itaqꝫ modo ꝑiculoſus is malignꝰ