Onnunꝙͣ ꝯmouet hoſtis male de aliquo effari vel ex ira aut liuorē. illi fieri detrimēto atqꝫ grauamē inferre ⁊ nichilominꝰ dat intellige̓ callidꝰ hoſtis. hec fieri ꝓpter veritatemiuſtitiā et publicam vtilitatē. Vel etiā ꝓpter bonū et ſalutē alioꝝ. dicit enim hocip̄m qd̓ agit̉alijs nociuū ⁊ pernicōſū eſſe. itaqꝫ eſſe optimūet illū ⁊ ſuā malitiā in alioꝝ/ noticiā deduci. utceteri ꝓinde ſe tueri cōſeruae̓ caue̓qꝫ valeāt. idqꝫ omitte̓ etiā fore adu̓ſū veritatis amorē. Hecres tn̄ ꝓculdubio ē ſūme ꝑiculoſa hijs q̄ alioꝝnō ſūt cōſtituti iudices. nec ad eos puniendosordīati. Et pͣ huiuſcemōi mala ptꝰ t̓gū ī abſētiaqꝫ r̓ferre ſine hijs q̄ prodeſſe nichil. obeē veroaliquid poſſunt. in bonū v̓ge̓ nequit. Ecōtra nōnūꝙͣ agit hoſtis ut ex mētu ꝑ īuidiā aūt detractionem peccādi. quis alterius malū occultet ⁊ tāceat. in illius ſimul ⁊ alioꝝ ingentem ꝑnitiemVidētis igitur laquēos ꝑplenos diſcrimīs ⁊ ꝙrecte hic incedere difficilimū eſt.Onnūꝙͣ cōhortatur ut quis rem aliquamſublimē incipiat. veluti quidem ſibi videtur ad proficiēdū alteri. Vti vero veītas habꝫad propriā oſtētationē qd̓ maīfeſtū eſſe p̄t. cūis hancrē ꝑ ſeip̄m fieri mauult. ꝙͣ ꝑ aliū quēqꝫdato ꝙ eq̄ bn̄ l̓ meliꝰ eā alt̓ a̓qͥs face̓ poſſꝫ datoetiā ꝙ ita deo gͣtū forꝫ eā hūc omitte̓ ſic̄ ⁊ effice̓