Suboritur autē hec aliqn̄ temptacō inter vxorem ⁊ maritū. int̓ fratrē ⁊ ſororē ⁊ int̓ quoſqꝫamiciſſimos exqua grauiſſima mala ⁊ ferme īcredibilia ꝓficiſcūtur Et ē plane peſſima temptacō. de altero. et de amico p̄ſertim malū ſuſpicari adeo ſacilit̓. ⁊ id ita celerit̓ crede̓ qd̓ peneſemꝑ eſſe falſū poſtmodū ꝯperit̉ Quare ſūmoſtudio vitāda eſt hmōi īfauſta ſuſpicō Quodſt eam quis a ſe neqͥt penitus abice̓ctūc multūprodei̓t ea que aduerſus alteꝝ quis aīo ſuouerſat illimet aꝑire. ut is ꝓīde ſe excuſet ⁊ ſatiſfactionē afferat Verū nonūꝙͣ agit hoſtisut has ſuſpicōes ī corde qͥs recondat. ⁊ apudſe teneāt. ut hac recluſiōe ille incremēta ſuſcipiant. pluſqꝫ inferāt nocumenti neqꝫ alt̓ indeſe excuſare queat Contra vero nōnūꝙͣ inꝯſiderata neqꝫ obſeruatā oportuītatē cōgruētiaqꝫtemꝑis. vel ex malignitate iracūdiaqꝫ animiillas proferri facit. vel etiam cū nimia aſſercōeut per hoc is cui hec dicuntur. iraſcatur ⁊ t̓betur. atqꝫ in alium odiū ꝯcipiat. quaſi hoc mōdo apud ſe cogitās Quid ita ne iſte d̓ me arbitratur. me talem is eſtimat. ſi mihi amicus eſſet profecto hec minime ageret. non ſibi oſtendi vnde de me ſentire ſic debeat Sic de eo ipſenon ꝯmerui Ecce itaqꝫ quomodo hoſtis vnd̓qͣqꝫ tam dicēdo ꝙͣ tacendo ſuas fraudes inicit