periculi ut videlcꝫ quis hmōi ſcrupulos vitarevolēs tantā amplitudinē ꝯſcīe arripiat. tanqꝫefferatam ſibi aſſumat audatiam. ut nulla p̄cepta penſi habeat nichil eſtimet illicitū. Quamobrem cūctis in temptacōnibꝫ mediū ſeruādūeſt qd̓ equidem fieri poterit. tum ſapientū ꝯſultacōne. tū ſubſidio oracōnis tū ſuꝑ oīa humilitate ad deū cui ſpes de illiꝰ miſericordia ꝯmixta extabitOnnunquā illis quos ſcit minime ꝯſilijsoptemperaturos. ſuadet ſapiētes frequēter ꝯſule̓ ut taliū peccata minus habeātexcuſacōnis nonnūꝙͣ vero hanc ꝯſultacōnumſuadet frequētiā cū eos qui ꝯſulunt̉ male ſanaꝯſilia daturos arbitratur. ut ⁊ qui dat ⁊ quiꝯſiliū accipit vna ſimulqꝫ pereantOnnunꝙͣ hortatur humanū nihil pēdereꝯſiliū ſꝫ vl̓ a ſolo deo vl̓ ab orōne inſtructionē expectare vel ꝓprie prudētie īniti ⁊quaſi ſecū ita dicere. ¶ Quid in hac re agēdūtibi ſit. ipē ꝙͣ alter quiſqꝫ melius noſti. tibi enīmelius res ip̄a tibi tuus aīmus tua tibi meliuscōperta eſt facultas. inſuꝑ hos qͥ cōſiliū tribuūtfortaſſis impellit vtilitas ꝓpria ſui honoris adid forte cupido mouet. Et hec temptacō interceteras eſt ꝑnitioſior et amplioris ꝑiculi ꝑſonisdeuotis. p̄ẜtim ⁊ hijs qͥ acuta intelligētia pollēt