cib ecrieſia ꝓhiæitr Ieero longē ſalubriusforet et tuciꝰ deū ac ſanctos adire cū fiduciaꝙͣ in hijs ſperare demencijs Quāobrem quiſqꝫcaueat has melancolicas inſanias incidere neqꝫ vero alios et precipue iuuenes in talibus fidem habere ſuadeat. ¶ Eſt enim difficilimū abhijs quēqꝫ erui cū ea teneris ab ānis imbibeitgit nōnūꝙͣ hoſtis. ut in ſuis calamitatibꝫquis īmoderatius de diuiniā confidat opeut ſi hec ꝑmanſerint. nec d̓initus fuerit liberatus? murmuris ⁊ impatiētie labat̉ in foueā. ⁊ſceleris deum arguat quaſi impiū ſit eū qui tāta deuocōe illū ſupplex orauerit non exauditūereptūqꝫ fuiſſeOnnūꝙͣ alia fraude qd̓ dictū eſt fuggeitcut .s. cum is libe̓atū ſe e̓net: deuotū. ſcm̄.ac deo amiciſſimū ſeſe credat. utpote cuius adn̄o vota efficacit̓ a pene miraculoſe cōplent̓.In primo autem caſutalis ſperare debet. ideodeum ſuis non annuere petitis ꝙ id ſue ſalutīminime expediat. ¶ In ſcd̓o vero ābigēdū ſibi timēdumqꝫ eſt. ſibi eſſe offenſum deum. neqꝫ dignum preſēti caſtigacōe exaudicōem verō p̄cū. ſuā mercedē eſſe debe̓. itaqꝫ ſe dānādūfinaliter.Onnūꝙͣ homīſcrupulos immittit innumeros. reddēsilliꝰ ꝯſcīam miro mō dubiā atqꝫ artā ne quid